Dat haar moeder op haar oude dag zo eenzaam is, vindt deze blogger, die anoniem wil blijven, moeilijk om te zien. Maar nog zorgelijker: haar eigen leven begint gevaarlijk veel op dat van haar moeder te lijken.
Lees verder onder de advertentie
‘Mijn ouders scheidden toen mijn broer en ik drie en vijf waren’, vertelt ze. ‘Mijn moeder heeft ons daarna alleen opgevoed. Ze had drie banen en offerde zichzelf voor ons op. Ze ging zelden uit en had geen tijd voor hobby’s. Inmiddels is ze met pensioen en oma van een aantal kleinkinderen – en het lijkt erop dat ze leeft voor hen. Ze heeft geen zinvolle vriendschappen of hobby’s of langgekoesterde dromen die ze waar wil maken nu ze er tijd voor heeft.’
Van een afstandje vindt ze het leven van haar moeder er eenzaam uitzien. ‘Tegelijkertijd heb ik het gevoel dat dat ook míjn toekomst is’, zegt ze. ‘Ik ben onlangs gescheiden van de vader van mijn kinderen. Hij is om verschillende redenen volledig uit beeld en daardoor moet ik in mijn eentje voor mijn twee dochters zorgen. Het lijkt griezelig veel op het leven dat mijn moeder op deze leeftijd leidde.’
Lees verder onder de advertentie
Fundament
Ze weet nu als geen ander hoe zwaar haar moeder het had als alleenstaande moeder. ‘En ik offer mezelf nu ook op voor mijn meisjes’, zegt ze. ‘Maar ik weet ook dat ik het leven dat mijn moeder nú leidt, niet wil. Ook al is het een leven dat bij haar past en waar zij tevreden mee is. Ik weet dat ik dat straks niet zal zijn.’
Daarom is ze nu al bezig met haar toekomst. ‘Ik leg nu het fundament voor het leven dat ‘na’ mijn kinderen komt. Ik maak dus tijd en energie vrij voor mezelf, mijn eigen interesses en mijn toekomstige leven. Ik koester mijn vriendschappen, voor later.’
Achterin de veertig
Hoewel ze toegeeft dat het soms moeilijk is om de balans te vinden, blijft ze haar best doen. ‘Want het leven eindigt straks niet als ik achterin de veertig ben en de kinderen bijna uitvliegen. Het is daarom belangrijk dat ik nu óók aan mezelf denk. En nee, dat hoeft niet ten koste te gaan van mijn kinderen. Je hoeft echt niet alles te geven om een goede, alleenstaande moeder te zijn.’
Oudste kind zijn betekent dat je het proefkonijn bent. En ja, soms is het echt zwaar om de eerste te zijn, want af en toe wil je gewoon al die verantwoordelijkheden die bij die titel horen in de prullenbak gooien. Toch blijkt uit onderzoek dat het uiteindelijk best wat oplevert.
Lara Temme is tekstschrijver en woont samen met haar zoon (9) en dochter (11) in Brabant. Thuis wordt er veel gelachen, geknuffeld, gehuppeld en gezongen. Wel vals, maar daar heeft het gezin zelf weinig last van. Evenals de altijd rommelige zolder.
Weet je nog hoe jij de slappe opvoedpogingen om je heen bekeek en zwoer dat jij het anders zou doen? Niet volledig gelukt zeker? Tja, goed communiceren is nu eenmaal reuze moeilijk. Maar voor je het welzijn van je kind ook reuze belangrijk.
Het zomerseizoen van Een Huis Vol loopt bijna op z’n eind, maar niet zonder een laatste dosis gezelligheid en bijzondere momenten bij de familie Bakhcha.