Elizabeth Broadbent had nooit gedacht dat ze het zo zwaar zou vinden om afscheid te moeten nemen van haar baby’s. Nu haar zoons (8, 6 en 4) ouder zijn, mist ze die tijd als jonge moeder enorm.
Lees verder onder de advertentie
‘Borstvoeding geven, knuffelen op m’n borst en hun zachte adem in mijn nek voelen: ik vond het heerlijk’, schrijft ze op Scary Mommy.
Huilen
‘Begrijp me niet verkeerd, ik hou van mijn kinderen’, gaat Elizabeth verder. ‘Maar het gevoel dat ik veel minder om handen heb, doet soms pijn.’ Ze genoot enorm van de eerste stapjes, de eerste woordjes en alle kusjes en knuffels. Ze wist precies wat hun baby’s nodig hadden. ‘Ik wist wanneer ze moe waren en wanneer ze honger hadden. Ik wist hoe ik ze gerust moest stellen. Ik wist dat als ze huilden, dit echt iets betekende. Nu denk ik zodra ze beginnen te huilen vaak: ‘Je bent een verwend kind met te veel speelgoed en je huilt alleen omdat je nog meer wilt’. Of: ‘Je hebt nu alleen maar een driftbui, omdat je denkt dat je dan je zin krijgt’.’
Die gedachten doen Elizabeth soms pijn. Evenals de gedachte dat ze vroeger de belangrijkste persoon in het leven van haar kinderen was en dit nu anders is. ‘Ik weet dat kinderen opgroeien, dat willen we ook. We willen dat ze leren, gesprekken voeren over Star Wars en ontdekken dat ze bepaalde gerechten haten. We willen discussiëren over onderwerpen als politiek en het milieu, natuurlijk. Maar ik ben gewoon zo dol op baby’s.’ Elizabeth zal haar zoons nooit willen veranderen, maar soms, heel soms klampt ze zich nog even vast aan vroeger.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.