Geen misselijkheid, vermoeidheid of pijn in haar bekken: de zwangerschap van de 33-jarige Nina verliep lange tijd volgens het boekje. Toch werd ze met 38 weken met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Niet vanwege de baby, maar vanwege een coronabesmetting.
Lees verder onder de advertentie
In een openhartig interview met Libelle vertelt ze haar verhaal.
Laatste loodjes
“Mijn hele zwangerschap had ik nergens last van, geen enkel kwaaltje“, aldus Nina. “Maar in mijn laatste werkweek voor mijn verlof voelde ik me niet zo fit.” Niet zo gek, dacht ze – het waren immers de laatste loodjes. Toch voelde Nina zich na een paar dagen zó beroerd dat ze niets meer kon eten en ongelofelijk moe was. De uitslag van de coronatest gaf duidelijkheid: ze was positief.
Lees verder onder de advertentie
Huisartsenpost
Nina ging razendsnel achteruit en na negen dagen kwakkelen belandde ze op zondagochtend bij de huisartsenpost: ze werd ineens wel heel erg benauwd. “‘Het is helemaal niet goed’, zei de arts die mijn zuurstof had gemeten. Toen de ambulance voor kwam rijden, schrok ik heel erg. Ik dacht: ik ben toch niet zo iemand die op de IC terechtkomt? Ik weet niet meer hoe ik uiteindelijk in het ziekenhuis ben gekomen, maar het moment dat ik een zuurstofmasker op kreeg, herinner ik me nog heel goed. Wów, wat een verschil.”
Artsen besloten dat de baby zo snel mogelijk geboren moest worden, zodat Nina meer ruimte zou hebben om te ademen. “Ik ben toen ingeleid om de bevalling op gang te brengen, maar de volgende ochtend werd er een nieuw plan bedacht omdat het weer slechter met me ging. Want hoe kun je puffen als je geen adem hebt en al negen dagen niet hebt gegeten? Ik had simpelweg geen kracht voor een natuurlijke bevalling.” Dinsdagochtend kreeg Nina een ruggenprik en middels een keizersnede werd haar gezonde zoontje Knox geboren.
Lees verder onder de advertentie
Meer lucht
“Het was ongelooflijk: op het moment dat hij uit mijn buik werd gehaald, had ik meteen meer lucht”, vertelt Nina hierover. “De arts hield hem omhoog zodat ik hem kon zien, daarna werd hij meteen onderzocht omdat ze zeker wilden weten dat het goed met hem ging.” Gelukkig maakte Knox het goed en ook Nina knapte snel op. Maar het moederschap op deze manier beginnen? Dat wenst ze niemand toe. “Je moet sowieso al herstellen van een bevalling, daar kun je geen corona bij gebruiken. Ik had het geluk dat ik al 38 weken zwanger was en mijn zoontje Knox ‘af was’ en geboren kon worden, maar het had ook de andere kant op kunnen vallen.”
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (11), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Nog vóór je kind de deur uit stapt, is de emotionele “basislijn” voor de dag vaak al bepaald. Niet door een strak schema of een perfect afgevinkte routine, maar door iets anders: hoe veilig en verbonden je kind zich bij jou voelt.
Bianca (31) is communicatieadviseur en woont samen met partner Pascal (35) en zoon Floris (2). Met zijn drieën vormen zij een levendig gezin waar zelden iemand stil zit óf zijn mond houdt. In haar eerlijke en herkenbare columns schrijft Bianca over hun gezellige en drukke leven, met alle chaos en liefde die daarbij hoort.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Romy* tijdens het optuigen van de kerstboom.
Over seks praten we liever niet op het schoolplein, maar zelfs binnen een jarenlang huwelijk blijft het vaak een taboe. Terwijl het, volgens relatietherapeuten, juist enorm veel zegt over de gezondheid van een relatie.