Geen misselijkheid, vermoeidheid of pijn in haar bekken: de zwangerschap van de 33-jarige Nina verliep lange tijd volgens het boekje. Toch werd ze met 38 weken met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Niet vanwege de baby, maar vanwege een coronabesmetting.
Lees verder onder de advertentie
In een openhartig interview met Libelle vertelt ze haar verhaal.
Laatste loodjes
“Mijn hele zwangerschap had ik nergens last van, geen enkel kwaaltje“, aldus Nina. “Maar in mijn laatste werkweek voor mijn verlof voelde ik me niet zo fit.” Niet zo gek, dacht ze – het waren immers de laatste loodjes. Toch voelde Nina zich na een paar dagen zó beroerd dat ze niets meer kon eten en ongelofelijk moe was. De uitslag van de coronatest gaf duidelijkheid: ze was positief.
Lees verder onder de advertentie
Huisartsenpost
Nina ging razendsnel achteruit en na negen dagen kwakkelen belandde ze op zondagochtend bij de huisartsenpost: ze werd ineens wel heel erg benauwd. “‘Het is helemaal niet goed’, zei de arts die mijn zuurstof had gemeten. Toen de ambulance voor kwam rijden, schrok ik heel erg. Ik dacht: ik ben toch niet zo iemand die op de IC terechtkomt? Ik weet niet meer hoe ik uiteindelijk in het ziekenhuis ben gekomen, maar het moment dat ik een zuurstofmasker op kreeg, herinner ik me nog heel goed. Wów, wat een verschil.”
Artsen besloten dat de baby zo snel mogelijk geboren moest worden, zodat Nina meer ruimte zou hebben om te ademen. “Ik ben toen ingeleid om de bevalling op gang te brengen, maar de volgende ochtend werd er een nieuw plan bedacht omdat het weer slechter met me ging. Want hoe kun je puffen als je geen adem hebt en al negen dagen niet hebt gegeten? Ik had simpelweg geen kracht voor een natuurlijke bevalling.” Dinsdagochtend kreeg Nina een ruggenprik en middels een keizersnede werd haar gezonde zoontje Knox geboren.
Lees verder onder de advertentie
Meer lucht
“Het was ongelooflijk: op het moment dat hij uit mijn buik werd gehaald, had ik meteen meer lucht”, vertelt Nina hierover. “De arts hield hem omhoog zodat ik hem kon zien, daarna werd hij meteen onderzocht omdat ze zeker wilden weten dat het goed met hem ging.” Gelukkig maakte Knox het goed en ook Nina knapte snel op. Maar het moederschap op deze manier beginnen? Dat wenst ze niemand toe. “Je moet sowieso al herstellen van een bevalling, daar kun je geen corona bij gebruiken. Ik had het geluk dat ik al 38 weken zwanger was en mijn zoontje Knox ‘af was’ en geboren kon worden, maar het had ook de andere kant op kunnen vallen.”
Yolanthe Cabau (41) verlangde naar meer vrijheid en vond dat in Los Angeles, waar ze samen met zoon Xess Xava (10) woont. Ze leeft haar droomleven, maar de wens voor een tweede kindje blijft groot. Kek Mama sprak haar.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Ze is er nog niet, maar ze is nu al onderwerp van gesprek: de eerste achterkleindochter van Patricia Paay. Terwijl de familie zich opmaakt voor nieuw leven, klinkt er ook realisme door bij dochter Christina Curry.
Jordi’s vrouw ging een weekend weg met haar vriendinnen, dus hij dacht: dan ga ik een weekend naar de camping met de kids. Helemaal in zijn nopjes, hij voelde zich een superpapa, tot hij besefte waar hij terecht was gekomen.
Met een musicalster als moeder en een zanger, acteur en presentator als vader is het misschien niet zo verrassend dat ook de kinderen van Jim Bakkum en Bettina Holwerda interesse tonen in het podium. Toch kijken de twee ouders bewust naar hoe ze daarmee omgaan. Talent stimuleren doen ze zeker, maar hun kinderen beschermen blijft […]