Geen misselijkheid, vermoeidheid of pijn in haar bekken: de zwangerschap van de 33-jarige Nina verliep lange tijd volgens het boekje. Toch werd ze met 38 weken met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Niet vanwege de baby, maar vanwege een coronabesmetting.
In een openhartig interview met Libelle vertelt ze haar verhaal.
“Mijn hele zwangerschap had ik nergens last van, geen enkel kwaaltje“, aldus Nina. “Maar in mijn laatste werkweek voor mijn verlof voelde ik me niet zo fit.” Niet zo gek, dacht ze – het waren immers de laatste loodjes. Toch voelde Nina zich na een paar dagen zó beroerd dat ze niets meer kon eten en ongelofelijk moe was. De uitslag van de coronatest gaf duidelijkheid: ze was positief.
Nina ging razendsnel achteruit en na negen dagen kwakkelen belandde ze op zondagochtend bij de huisartsenpost: ze werd ineens wel heel erg benauwd. “‘Het is helemaal niet goed’, zei de arts die mijn zuurstof had gemeten. Toen de ambulance voor kwam rijden, schrok ik heel erg. Ik dacht: ik ben toch niet zo iemand die op de IC terechtkomt? Ik weet niet meer hoe ik uiteindelijk in het ziekenhuis ben gekomen, maar het moment dat ik een zuurstofmasker op kreeg, herinner ik me nog heel goed. Wów, wat een verschil.”
Lees ook
Leerlingen vanaf groep zes verplicht om mondkapje te dragen op school >
Artsen besloten dat de baby zo snel mogelijk geboren moest worden, zodat Nina meer ruimte zou hebben om te ademen. “Ik ben toen ingeleid om de bevalling op gang te brengen, maar de volgende ochtend werd er een nieuw plan bedacht omdat het weer slechter met me ging. Want hoe kun je puffen als je geen adem hebt en al negen dagen niet hebt gegeten? Ik had simpelweg geen kracht voor een natuurlijke bevalling.” Dinsdagochtend kreeg Nina een ruggenprik en middels een keizersnede werd haar gezonde zoontje Knox geboren.
“Het was ongelooflijk: op het moment dat hij uit mijn buik werd gehaald, had ik meteen meer lucht”, vertelt Nina hierover. “De arts hield hem omhoog zodat ik hem kon zien, daarna werd hij meteen onderzocht omdat ze zeker wilden weten dat het goed met hem ging.” Gelukkig maakte Knox het goed en ook Nina knapte snel op. Maar het moederschap op deze manier beginnen? Dat wenst ze niemand toe. “Je moet sowieso al herstellen van een bevalling, daar kun je geen corona bij gebruiken. Ik had het geluk dat ik al 38 weken zwanger was en mijn zoontje Knox ‘af was’ en geboren kon worden, maar het had ook de andere kant op kunnen vallen.”
Het hele interview lees je hier
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
