Beeld: Canva
Peuters hebben bijna een bovennatuurlijke gave: ze vinden álles. Vooral de dingen waarvan je hoopt dat ze die juist níét zien. Ook de peuter van Isa (37) bleek daar een meester in.
Isa (37) is moeder van twee kinderen: “Afgelopen zondag vierden we de verjaardag van mijn man. De woonkamer was versierd, we hadden taart en het was gezellig met het gezin. Halverwege de middag pakte ik een zak ballonnen. Onze peuter keek er gefascineerd naar.
Ik ging op de grond zitten en liet zien hoe je zo’n slap stukje rubber kon opblazen. Inademen, blazen, nog een keer en dan een knoopje erin. Ze keek me aan alsof ik een goocheltruc deed. Haar ogen volgden elke beweging. Natuurlijk wilde ze het zelf proberen. ‘Lazen!’ riep ze enthousiast. Met bolle wangen probeerde ze te blazen, al ging de meeste lucht langs het tuitje. Ze bleef het keer op keer proberen. Steeds serieuzer, ontzettend schattig. Toen wist ik alleen nog niet dat ze de volgende dag een ander ‘ballonnetje’ zou vinden..
Die avond, toen de kinderen sliepen en de verjaardagsdrukte achter de rug was, vierden mijn man en ik onze eigen afterparty. In de slaapkamer gaf ik hem een lange pijpbeurt. Terwijl mijn man sidderde van genot, griste hij een condoom van het nachtkastje en scheurde de blauwe, vierkante verpakking open. Hij kreeg alleen niet de kans om het condoom over zijn stijve te rollen, want niet veel later kwam hij met volle overgave klaar. ‘Verjaardagscadeautje’, grapte ik flirterig. Het condoom, dat half uit de gescheurde verpakking stak, dat ondertussen tussen de lakens was verdwenen, waren we allang vergeten. We zoenden, knuffelden en vielen uiteindelijk in elkaars armen in slaap.
De volgende dag was ik samen met de kinderen thuis. De was moest worden opgeruimd, dus samen met mijn peuter liep ik van kamer naar kamer. Ze kletste vrolijk, speelde wat en liet overal speelgoed achter. Ik liet het allemaal maar gaan. In de badkamer was ik handdoeken aan het sorteren, toen het me opviel hoe stil het ineens was. Elke ouder weet: stilte is meestal geen goed teken. Ik riep haar naam. Geen antwoord. Nog een keer, harder. Niets.
Toen kwam ze uit onze slaapkamer gelopen. Met een grote, trotse glimlach hield ze een rol wc-papier vast en… ons condoom zónder verpakking. Mijn hoofd draaide overuren. Hoe had ze die gevonden? Waarom hadden we die laten liggen? En wat was ze van plan? Toen zag ik haar blik. Diezelfde geconcentreerde blik als bij de ballonnen de dag ervoor. Shit, zij dacht natuurlijk dat ze weer een ballon had gevonden!
Met een iets te hoge stem en een veel te snelle beweging pakte ik alles uit haar handen. Ze keek teleurgesteld. Dit leek natuurlijk op een ballon waar je op kon blazen, net zoals ik het had laten zien. Toch logisch? Ik moest lachen. Zij snapte er natuurlijk niets van en verloor al snel haar interesse. Ze liep weg, op zoek naar iets anders om mee te spelen. Maar sindsdien ligt alles wat ook maar een beetje op een ballon lijkt, ver buiten haar bereik. Sommige lessen hoef je maar één keer te leren.”
Niet alleen peuters ontdekken is onverwachts, ook moeder Lily heeft een bijzonder verhaal: ‘Ik rook iets geks, trok mijn kussen omhoog en viel bijna flauw’. Hier lees je meer.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Francine, die haar zoon niet meer van de opvang durft te halen, uit angst voor wat voor wangedrag hij nu […]
Sabine (41) werkte fulltime, sportte fanatiek en danste door de woonkamer met haar dochters. Tot Long COVID haar leven stillegde. Wat volgde was een zware periode van overleven, rouw en ontdekken hoe ze het moederschap opnieuw vorm moest geven.
Er zijn van die momenten waarop je naar je kind kijkt en ineens denkt: wow, dit is anders dan vroeger. Kinderen die hun grenzen aangeven. Die durven praten. Die zichzelf serieus nemen. En dat is prachtig.
Je eigen baby is natuurlijk het allermooiste kind van de hele wereld. Maar toen Brenda beviel van haar zoontje, dacht haar moeder heel anders over haar kersverse kleinkind.
De realityserie Grote Gezinnen Emigreren is terug met een tweede seizoen op SBS6. In het programma worden opnieuw de emigratie-avonturen gevolgd van de grote gezinnen Jelies en Gnodde, waarbij vooral de familie Jelies de aandacht trekt.
Er is een trend gaande. Wolletjes. Zo worden kledingstukken en dekentjes van wol genoemd door de moeders die zich erg met deze trend bezighouden.
