Huilen doe je als je kind slaapt, is voor sommige ouders de regel. Blogger Constance Hall vindt dit onzin: ‘Het is juist goed om te huilen waar je kinderen bij zijn’, schrijft ze op Facebook.
En daar zijn duizenden moeders het mee eens.
‘Ik huilde altijd achter gesloten deuren zodat mijn kinderen mij niet zouden zien’, aldus Constance. ‘Maar toen ik een paar jaar geleden vaak verdrietig was, was het onvermijdelijk dat ze mij een keer zouden betrappen. Ze troostten me met die kleine armen op mijn schouders terwijl ik loog dat het allemaal goed was.’
Lees ook
Moeders huilen niet: ‘Ik vind het moeilijk om mijn kinderen mijn tranen te laten zien’ >
Vervolgens haalt de blogger een gebeurtenis aan bij een van haar kinderen op school: een van de leraressen moest huilen voor de klas. Collega’s schoten te hulp, terwijl andere kinderen begonnen te lachen. Constance: ‘Dit zette me aan het denken over hoe kinderen omgaan met rauwe emoties. Mijn moeder leerde mij vroeger altijd dat ik niet bang hoefde te zijn om ‘het verkeerde’ te zeggen als iemand verdrietig was. Doe gewoon iets, geef een knuffel of stel vragen.’
En precies dit wil ze haar eigen kinderen ook meegeven. ‘Ze houden er echt geen trauma aan over als ze een verdrietige moeder zien. Ze leren begrijpen dat deze menselijke emotie bij het leven hoort: mensen raken gewond, worden gekwetst, moeders en zelfs leraren hebben grenzen. Het is voor een kind fijn om te weten dat ze veilig zijn als ze instorten. En als we er niet voor elkaar kunnen zijn, waarom zijn we hier dan überhaupt?’
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
