Beeld: Getty
De een krijgt energie van targets, de ander van traktaties maken. Maar al verschillen hun opvattingen over het voltijds moederschap, hun liefde besteedt geen van beiden uit.
Sophie (38), getrouwd met Harm-Jan, is moeder van Tom (12), Mees (11), Aniek (7), Fien (4) en Janna (2) en is fulltime moeder.
“Precies vijf minuten heb ik nagedacht over wel of niet blijven werken, toen ik zwanger was van Tom. Het idee dat ik dat kleine hummeltje straks naar een gastouder of kinderdagverblijf moest brengen, brak al bij voorbaat mijn hart. Ik wilde al sinds mijn eigen jeugd niets liever dan moeder worden en toen mijn eerste eenmaal geboren was werd ik bijna jaloers bij de gedachte dat een ander dan vervolgens voor dat innig gewenste kind ging zorgen. Bovendien wilden Harm-Jan en ik – als het ons gegeven was – graag een groot gezin stichten. Hoe duur zou al die opvang dan wel niet worden? Ik werkte op dat moment op het kantoor van een autobedrijf. Ik had geen wereldbaan, noch een filmsterrensalaris en alleen al aan kosten voor twee of drie dagen opvang zou ik meer dan de helft van mijn loon moeten uitgeven. Waarvoor werkte ik dan nog?
Over Tom hebben we acht maanden gedaan om zwanger te worden, maar nummer twee kondigde zich al aan, toen Tom net twee maanden oud was. Daarna hebben we iets meer de tijd genomen en uiteindelijk in totaal vijf kinderen gekregen. Als het aan mij lag, kwam er nog een zesde bij, maar Harm-Jan vindt het wel genoeg. Hij is er zelf een van een tweeling en is doodsbang dat we er straks zeven hebben. Financieel hebben we ook niet lang getwijfeld. Harm-Jan verdient prima en zijn geld is mijn geld. Ik hoef nooit aan hem te vragen of ik naar de kapper mag of iets leuks voor mezelf kan kopen. Het is eerder dat hij me moet stimuleren óók eens een jas voor mezelf aan te schaffen en niet alleen voor de kinderen.
Het fulltime moederschap geeft me veel voldoening. Qua verhalen heb ik vaak meer te vertellen dan Harm-Jan. Hij werkt in de bouw, zijn dagen zien er vrijwel hetzelfde uit. Bij ons thuis gebeurt iedere dag wel weer iets leuks of bijzonders. Veel me-time heb je niet met een groot gezin, maar daar heb ik wat op gevonden. Elke ochtend sta ik om 5.00 uur op, tegelijkertijd met Harm-Jan. Dat geeft me tijd om eerst rustig mijn yogaoefeningen te doen en daarna te douchen en aan te kleden. Ik dek de ontbijttafel en smeer boterhammen voor de lunchtrommels. De jongens blijven over, die luxe heb ik mezelf gegeven. Daarna help ik de kleintjes met wassen en aankleden en eten we met elkaar. We lopen met het hele spul naar de dorpsschool, al willen Tom en Mees liever alleen fietsen. Zij voelen zich te groot om net als hun zusjes te worden gebracht. Dat is prima, we wonen vlakbij en de weg erheen is niet gevaarlijk. Fien en Janna gaan weer met mij terug en dan ga ik meestal of meteen boodschappen doen of even langs de kinderboerderij. In de ochtend doe ik wat lichte klusjes in huis en maak ik alvast het eten voor ’s avonds, terwijl zij slapen. Als de meisjes wakker worden, is het alweer tijd om Aniek op te halen voor de lunch en is het eten, weer brengen en knuffelen.
Als iedereen uit school is, zijn er vaak kinderen extra voor een speeldate. Ik bouw de lange eettafel om tot een groot knutselfestijn met overal lijm, stiften, klei en verf en laat iedereen zijn gang gaan. ’s Zomers zet ik een groot zwembad op in de tuin en we hebben standaard een trampoline en klimhuisjes. Als ik al die vrolijke kinderstemmen hoor, voel ik me op mijn allergelukkigst. Bij mij mag veel, zo niet alles. Ik heb er de tijd ook voor. Ik heb geen baas die dingen van me verlangt, ik hoef niet tegen etenstijd nog snel de supermarkt in te rennen om boodschappen te doen of te koken met een huilende baby op mijn arm. Ik hoef dus geen tien ballen tegelijk in de lucht te houden, zoals ik veel van mijn werkende vriendinnen wel zie doen. Een is genoeg. Daarbij heb ik geen last van opruimstress. Ik gedij enorm goed bij chaos. Als alle kinderen op bed liggen, ziet de woonkamer er ontploft uit. Dat is vaak een kwestie van alles weer in de bakken terugdoen in de gangkast, even de stofzuiger erdoor en het is weer netjes. Ik zeg altijd: geen enkel kind moet later in therapie omdat er rommel in huis was. Het zijn juist de kinderen die zich emotioneel verwaarloosd voelen die later ontsporen. Nou dat zal bij ons niet gebeuren.
Niet zonder trots durf ik te stellen dat Tom, Mees, Aniek, Fien en Janna stuk voor stuk goed opgevoede kinderen zijn. Ze hebben absoluut ook hun streken, zijn geen heilige boontjes, maar op het gebied van beleefdheid staan we geen enkele concessie toe. Ze zeggen u tegen ons en andere volwassenen, geven een handje bij het voorstellen – óók die van vier en twee – en bedanken voor het spelen. Brutale monden worden niet geaccepteerd en ze dienen altijd respectvol te zijn tegen hun leraren en sporttrainers. Ik weet zeker dat het feit dat ik boven op de opvoeding zit en dat niet overlaat aan derden, bijdraagt aan die normen en waarden.”
Je las dit artikel eerder in onze editie Back to work
Roze is voor meisjes en blauw is voor jongens. Tenminste, als het Mara’s (30) schoonmoeder ligt. Mara kon haar oren niet geloven toen haar pasgeboren zoon een paar weken na de geboorte al in een hokje werd geplaats. Dit is wat Mara daarop te zeggen had.
Kirsten Schilder is getrouwd met zanger Nick Schilder en moeder van Nikki, Julian en Jackie. Daarnaast is ze oprichter van Making Memories.
Wie dacht dat alle gezinnen in Een Huis Vol altijd even geliefd zijn, komt van een koude kermis thuis.Vooral de familie Bakhcha uit Amsterdam zorgt dit seizoen voor de nodige wrijving onder de kijkers. Waar ze vorig jaar nog positief werden ontvangen, lijkt de tolerantie nu op te raken. Sommige fans hopen zelfs stiekem dat […]
Nathalie (35) is alleenstaand moeder van twee kinderen (7 en 5) en werkt sinds vijftien jaar bij de Haagse politie. Eerst als agent op straat, nu loopt ze stage als brigadier bij de recherche.
Het huis van Jay (41) en Saffiera (39) gonst van de spanning: baby nummer zeven is onderweg! Met nog maar een paar weken te gaan, is er in huis nog van alles te doen.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week het dilemma van Margriet (37). Haar kleuter is namelijk doodsbang voor sneeuw.
