Schelden in het bijzijn van je kinderen? Kan prima, vindt blogger Kate Levkoff. Op Scary Mommy deelt ze vijf redenen waarom.
“En één van de voordelen hieraan is: ik ben vrij om te zeggen wat ik wil, wanneer ik dat wil, zonder op m’n vingers getikt te worden.”
“Ik weet dat ik het goede voorbeeld moet geven, daarom draag ik een broek als ik ze naar school breng. Maar ze mogen niet vloeken. Ook niet autorijden, de broodrooster gebruiken, alleen de weg oversteken of watermeloen-martini’s drinken – ik geef ze graag iets om naar uit te kijken als ze volwassen worden.”
Lees ook
Moeder Constance: ‘Ja, mijn zoon (5) mag schelden’ >
“‘Plasje doen’, ‘mama knuffie geven?’ De helft van de tijd praten we in kindercode’s en hebben we geen idee wat we eigenlijk zeggen. Het voordeel van (strategisch) vloeken, is dat het door deze babypraat heen snijdt. Toen mijn normaal zo koele zoon (8) tegen zijn zusje schreeuwde, keek ik hem in z’n ogen en zei: Quit acting like a little shit to your sister! Het hielp.”
“Ik moet mijn ware gevoel uiten als er opnieuw een Lego-stukje in m’n hiel steekt, ik een sok uit de wc-pot verwijder of drie kinderen ruzie maken over wie van hen het meeste van kaas houdt…”
“Slaap, gezond verstand, parmantige borsten, carrièrekansen, gelakte nagels, geld, mode, energie, skinny jeans – en ga zo maar door. Moet ik dan ook nog mijn manier van communiceren opgeven? Nee schatten, nooit.”
De kraamweek is bedoeld om bij te komen, te wennen en vooral: ontzorgd te worden. Maar wat als de kraamzorg vooral zelf behoefte heeft aan een dutje?
Na de zoveelste afkeurende blik met kritiek op hun manier van opvoeden van de kraamzorg was de maat vol voor deze moeders.
Ouderschap is zwaar. Ja, cliché. En ja: óók waar. Je houdt zielsveel van je kind, maar soms zijn ze luid, plakkerig, emotioneel en nét iets te vaak waarom aan het vragen terwijl jij al op je laatste restje geduld loopt.
Het ouderschap zit vol mooie, maar ook angstige momenten. Voor moeder Ezra (41) leek het een doodgewone avond, totdat ze – nogal onverwachts – oog in oog stond met haar peuter.
Lies (38) viert al jaren geen Valentijnsdag met haar man, maar één traditie is heilig: zij en haar beste vriendin sturen elkaar ieder jaar een kaartje. Maar dit jaar maakte de kaart van haar vriendin meer los dan verwacht..
Toen Ariane beviel van haar eerste kind, dacht ze één ding zeker te weten: de kraamweek zou haar redding zijn. Lekker cocoonen met haar baby, de kraamzorg die de boel draaiende hield, thee bracht, de was deed, misschien zelfs een keer een boterham met hagelslag smeerde. Spoiler: het liep iets anders.
