Beeld: Getty
Beeld: Getty

En weer werd ik vanochtend wakker met een newsalert. Frankrijk, aanslag, doden, gewonden – meteen zat ik vastgeplakt aan mijn telefoon, terwijl er een klein meisje dicht tegen me aan lag en in de kamer naast me iemand slaperig ‘schaapje, schaapje’ begon te zingen.

Mijn zoon is twee. Hij heeft geen idee van wereldproblematiek. Hij snapt niks van landen, laat staan religies. Vrachtwagens zijn zijn lievelingsvoertuigen. Zoiets groots en engs als aanslagen houd ik bij hem weg. Het liefst de rest van zijn leven, maar dat gaat natuurlijk niet. Als het moment komt dat hij besef krijgt van de vreselijke dingen die in de wereld gebeuren zal ik hem vertellen dat dat natuurlijk verschrikkelijk is, maar dat de kans dat er dicht bij hem zoiets gebeurt echt heel klein is. En dan zal ik hopen dat dat waar is, want zo langzamerhand weet ik dat zelf niet meer.

Over twee weken gaan we naar Frankrijk. Ik heb er als kind zo’n beetje elke vakantie doorgebracht en nooit heb ik gedacht: als dat maar goed gaat. Destijds niet, en ook niet toen we deze vakantie boekten. Toen we zonnige websites doorspitten op zoek naar een vakantiebestemming met mooi weer, zwembaden en huisjes met een campingbedje. Geen moment dacht ik: hoe zit het met de beveiliging? Hoe gevoelig is dit gebied voor aanslagen? Wat moet ik doen als het toch gebeurt? Vragen die nu wel door mijn hoofd gaan. Ik vind het belachelijk van mezelf dat ik het überhaupt denk, maar aan de andere kant: het is niet langer de tijd om mijn kop in het zand te steken. Ik wil me niet bang laten maken, maar ik maak me wel zorgen. Mijn kinderen zijn nu nog klein, maar hoe leer ik ze de combinatie van je nergens door laten tegenhouden en tegelijk voorzichtig zijn, die ik zelf nog niet eens onder de knie heb? Hoe leer ik ze zorgeloos over straat te lopen en tegelijkertijd op te letten? Hoe leer ik ze dat gevaar zowel wel als niet schuilt in ogenschijnlijk heel normale mensen? Hoe leg ik uit dat het natuurlijk niet gevaarlijk is om op vakantie te gaan en tegelijkertijd voor sommige mensen op sommige plekken wel? Plekken waarvan niemand denkt: je speelt er met je leven. Plekken met een prachtig strand, een fijn zwembad, een lekker zonnetje. Plekken waar ik zelf ben geweest. Ik heb het antwoord niet. Ik hoop dat ik het vind voordat mijn kinderen groot genoeg zijn om besef te hebben over wat er in de wereld gebeurt, maar ik vrees dat ik het nooit ga vinden.

Heel even heb ik gedacht: thuisblijven is altijd veiliger. Meteen daarna: doe normaal. Over twee weken gaan we gewoon naar Frankrijk. Natuurlijk gaan we. Omdat ik me niet wil laten beïnvloeden door gekken met verschrikkelijke ideeën en nog verschrikkelijker daden. Omdat in het piepkleine dorpje waar we vakantie vieren de kans op een aanslag waarschijnlijk nog kleiner is dan in mijn eigen woonplaats. En vooral: omdat ik wil dat mijn kinderen leren dat een leven in angst geen leven is.

Mariëtte Middelbeek (33) is chef redactie van Kek Mama en moeder van Casper (2) en Nora (6 maanden). Voor kekmama.nl blogt ze iedere week.

BN'er-moeders op Instagram

Van weekendboodschappen tot aan huiswerk: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Kusje

 

Zò trots en zò gek op dit heerlijke jochie, #LUX ❤️

Een bericht gedeeld door Bettina Holwerda (@bettina_holwerda) op


Lievelingsplek

 

Mijn lievelingsplekje. #brabant #mijnthuis #familie #❤️

Een bericht gedeeld door Vivian Reijs - VIVONLINE (@vivianreijs_vivonline) op


Hard aan het werk

 

Hier wordt een boekbespreking voorbereid. #lampje

Een bericht gedeeld door Georgina Verbaan (@gverbaan) op


Zou het genoeg zijn?

 

Lees ook
Boodschappen doen met drie kinderen: zo doe je dat in 15 minuten >


'Spontane foto'

 

Zie hier het resultaat van het maken van een ‘spontane foto’ 😂❤️

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Wijze woorden

 

✨door Rupi Kaur via @mothermusemag

Een bericht gedeeld door Romy Boomsma 🌿 (@romyboomsma) op


Prachtige foto

 

 

 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

harde werker en moeder
Beeld: Pexels

Als advocaat staat blogger Candace Alnaji vrouwen bij die gediscrimineerd worden op de arbeidsmarkt omdat ze zwanger zijn of kinderen hebben. ‘Hun kansen worden ontnomen omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen.’

‘Maar je kunt heel goed én een harde werker én moeder zijn’, schrijft ze op Scary Mommy.
 

Identiteit

Candace las een essay van een zwangere vrouw, waarin zij uitlegde dat zij zichzelf geen ‘moeder’ zou gaan noemen. De reden: ze wilde niet dat haar identiteit als moeder de rest van haar leven zou overschaduwen. ‘Inmiddels heeft ze een baby en beschrijft ze zichzelf in haar blogs nog steeds niet als moeder’, zegt Candace. ‘Daar is niets mis mee - iedereen moet zichzelf op zijn eigen manier uiten. Maar als ik een blog schrijf, zal ik mezelf altijd moeder noemen.’

 

Lees ook:
'Het moederschap staat gelijk aan 2,5 fulltime baan' >

 

Discriminatie

Candace is advocaat op het gebied van arbeidsdiscriminatie. ‘Voordat ik kinderen kreeg’, vertelt ze, ‘vertegenwoordigde ik moeders. Zij werden door hun werkgevers gediscrimineerd op basis van hun status als moeder. Ze werden lastig gevallen omdat ze een miskraam hadden of omdat ze leden aan een postnatale depressie.’ Sinds Candace zelf kinderen heeft, kan ze hun pijn en frustratie heel goed voorstellen. ‘Veel moeders worden hun kansen ontnomen – gewoon omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen en vervolgens blijven werken.’
 

‘Moeder én goede werker’

Volgens Candace is het belangrijk om de huidige en toekomstige generatie vrouwen te laten zien dat je heel goed een moeder én iets anders kunt zijn. ‘Het moederschap vormt een heel groot deel van je identiteit’, legt ze uit, ‘maar daarnaast kun je ook een goede werker zijn. We hebben vrouwen nodig die zeggen: ‘Ik ben advocaat en ook een moeder. Ik ben verpleegster en ook een moeder.’ Dus of ik nou tachtig of twaalf uur per week werk, ik zal in mijn blogs altijd schrijven dat ik een advocaat, schrijfster én moeder ben.’


 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >