Celeste is een ‘pestkopmoeder’: ‘Deze opmerking veranderde alles’

driftbui, driftbuien, kinderen, winter Beeld: Canva
Iris Janssen
Iris Janssen
Leestijd: 3 minuten

De zoon van Celeste is de schrik van het schoolplein. En zij voelt zich een pestkopmoeder. Hoewel ze zelf best weet waardoor dat komt, schaamde ze zich daar toch voor. Tot een andere moeder haar aansprak.

Lees verder onder de advertentie

Celeste, gescheiden, moeder van een zoon (4): “Hij zit pas in de kleutergroep. Maar nu al staat hij bekend als ‘dat ene kind’. Degene die niet goed kan omgaan met de overgang naar de basisschool. Die andere kinderen slaat, niet luistert en onrust trapt in de klas. Kinderen vertellen hem dat ze niet meer met hem willen spelen. Ouders niet willen dat hij bij hen thuiskomt. Hij is een pestkop. Ik kan het niet mooier maken dan dat het is. En dat maakt mij een pestkopmoeder.

Lees verder onder de advertentie

Hulp

Het is begonnen toen zijn vader en ik uit elkaar gingen. Op het kinderdagverblijf ging het ook al mis en vlak daarna begon hij op school. Koen krijgt alle mogelijke hulp, thuis en van een specialist op school. Maar het mag nog niet baten. Toen ik onlangs ’s ochtends tussen andere ouders schuilde voor de regen, wachtend tot de schooldeuren zouden openen, voelde ik me ontzettend ongemakkelijk. Een moeder keek me aan. Verplaatste haar blik naar mijn zoon. Ook zij dacht natuurlijk: ‘oh, dat is dat ene kind.’

Lees verder onder de advertentie

Voorbeeldig

‘Ben jij Koen?’ vroeg de moeder. Ik kon wel door de grond zakken. Ik zette me schrap voor kritiek, maar er gebeurde iets heel anders. Toen mijn zoon buiten gehoorbereik was, verontschuldigde ik me op voorhand. Dat ik me ervan bewust was dat hij onrust veroorzaakte in de klas, en dat we er echt heel erg hard aan werkten. Maar in plaats van dat te beamen, zei de moeder: ‘Mijn oudste zoon had precies hetzelfde, op die leeftijd. Nu zit hij op de middelbare school, en is een voorbeeldige leerling. Het komt echt goed.’

Lees verder onder de advertentie

Ik kon wel huilen, zo opgelucht was ik door haar woorden. Het gaf me hoop. Het zou goedkomen. En ineens voelde ik me niet meer zo alleen, daar op dat schoolplein. Het voelde een stuk veiliger. En: ik heb er sindsdien een vriendin bij.”

Kayleighs zoon werd gepest en op een dag kon ze het niet langer aanzien. Ze wachtte de pestkop op na school. Hoe dat uitpakte? Dat lees je hier.

Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail