Nooit eerder dacht moeder Lieke erover na: afscheid. “Het was iets voor als je ouder was, zo rond de 70-80 jaar in plaats van voor iemand van begin dertig. Je bent daar totaal nog niet mee bezig. En ergens is dat natuurlijk prima, want je hoopt dat je nog lang niet je eigen afscheid, die van je ouders, of erger nog, die van je eigen kind moet regelen.” Ze deelt me ons haar verhaal:
“Ons overkwam het 6,5 jaar geleden onverwacht. Onze dochter van bijna 22 maanden overleed plotseling. Direct komt er ontzettend veel op je af en moet er van alles geregeld worden. Gelukkig zijn er mensen om je heen, zoals familie, vrienden en professionals, die je ondersteunen. We hadden zelf namelijk geen flauw idee wat er allemaal geregeld moest worden en waar we over na moesten denken. Laat staan hoe we deze onvoorziene kosten gingen dekken.
Hoe je het ook wendt of keert, het kost een hoop geld en het laatste waar je over na wil denken in zo’n situatie is of je het jezelf wel kan veroorloven om het mooiste afscheid te regelen. Wij wisten toentertijd namelijk niet dat we de kinderen ook moesten verzekeren voor overlijden.
Inmiddels hebben Hans en ik hier eens in de zoveel tijd een gesprek over. Op deze leeftijd is dat echt niet maandelijks; eerder eens in de één à twee jaar. Vaak kijken we op dat moment of de situaties nog kloppen en of er dingen aangepast moeten worden. Buiten het financiële plaatje rondom overlijdensverzekeringen hebben we ook onze persoonlijke wensen rondom afscheid en uitvaart samen besproken. Inmiddels weten we in grote lijnen van elkaar hoe we het zouden willen en dat geeft ergens ook een bepaalde rust. Je wil namelijk op zo’n moment niet nog van alles bedenken of je afvragen wat de wensen van de partner zouden zijn.
Het verschil was goed merkbaar toen mijn opa en oma overleden. Met hen was er wel al gesproken over hun afscheid. Wat ze graag wel of juist niet wilden. Ook over de kosten hoefde niet nagedacht te worden, want dat was grotendeels geregeld en vastgelegd.
”
Inmiddels weten we in grote lijnen van elkaar hoe we een afscheid willen en dat geeft ergens ook een bepaalde rust.
Ik moet toegeven dat ik er met mijn eigen ouders nog weinig over heb gesproken, maar ik weet bijvoorbeeld wel hoe ze bepaalde dingen geregeld hebben en dat ze er onderling over hebben gesproken en het een en ander hebben vastgelegd. Je weet namelijk nooit hoe het leven loopt en dan is het toch fijn als het (deels) is voorbereid.”
Heb jij het financieel al geregeld?
Steeds meer mensen zijn open over hun afscheid. Misschien heb je weleens nagedacht over wat voor afscheid er bij jou past als persoon. Maar heb je ook nagedacht over de kosten? Niet alleen voor jezelf, maar ook voor het gezin.
Met de Monuta Uitvaartverzekering zijn kinderen gratis meeverzekerd, al vanaf 20 weken zwangerschap. Als je kind 18 wordt, kan hij zelf een verzekering afsluiten. Tot die tijd is alles geregeld op jouw polis. Dat biedt een hoop financiële rust en zekerheid.
Dit artikel is geschreven in samenwerking met Monuta.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (4). Ze heeft twee jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter (3) in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun […]
Het lievelingsgerecht waar de kinderen wél hun bord voor leegeten tot het kinderboek dat je inmiddels kan dromen: iedere mama heeft zo haar favorieten. Deze week deelt Maike Kadé haar 15 favorieten.
Melissa Ramakers Quekel (29) leeft met een zeldzame stofwisselingsziekte en kampt met complexe gezondheidsproblemen. Ze is afhankelijk van sondevoeding en draagt een glucose-sensor. Ondertussen zet ze alles op alles om er voor haar dochters Lotte (2,5) en Elise (1) te zijn.