Beeld: Canva
Wat als je dochter niet goed mee komt in de groep en wordt buitengesloten in de klas? Het breekt Fleurs hart, en dat van haar dochter.
Fleur*, samen met Owen, moeder van Jinthe (8) en Lars (6): “Als moeder wil je niets liever dan je kind gelukkig zien. Natuurlijk weet ik ook wel dat ik haar niet overal voor kan beschermen. Er zullen teleurstellingen komen, ruzietjes op het schoolplein en vriendinnetjes die weer overwaaien. Dat hoort erbij. Maar hier had ik me niet op voorbereid.
Mijn dochter wordt buitengesloten in haar klas. Niet op een manier die meteen opvalt. Niemand zegt recht in haar gezicht dat ze niet mee mag doen. Er wordt niet gepest waar de juf bij staat. Het zit juist in de kleine dingen. In alles waar ze níét bij hoort.
Zo wordt ze nooit gevraagd om na school te spelen. Nooit. Kinderfeestjes gaan ongemerkt aan haar voorbij. Soms zie ik op sociale media foto’s van een groep giechelende meisjes uit haar klas. Slingers, cadeautjes, schmink en taart. Mijn dochter staat er niet tussen.
Er zijn feestjes geweest waarbij alle meisjes uit de klas waren uitgenodigd, behalve zij. Zó pijnlijk vind ik dat. Steeds vaker hoor ik haar vragen: “Mama, waarom vraagt niemand mij?” Ze zegt dat niemand haar echt aardig vindt. En iedere keer breekt mijn hart opnieuw.
Ze begint aan zichzelf te twijfelen. Vraagt of ze raar is. Of ze iets verkeerd doet. Of ze te druk is. Of juist te stil. Ze probeert zich aan te passen, nog liever gevonden te worden, nog harder haar best te doen. Dat is misschien nog wel het ergste om te zien. Want ik zie een lief, grappig en zorgzaam meisje. Waarom zien de kinderen in haar klas dat niet?
Ik heb met school gesproken. De juf let extra op de groepsdynamiek en doet wat ze kan. Maar vriendschap kun je niet afdwingen. Je kunt kinderen stimuleren om samen te spelen, maar niet verplichten om elkaar aardig te vinden. Zij kan er ook weinig aan doen. Dus sta ik machteloos toe te kijken hoe mijn dochter steeds onzekerder wordt.
Soms zie ik haar na school hoopvol om zich heen kijken. Alsof ze hoopt dat iemand nog roept: “Kom je ook mee?” Maar dat gebeurt nooit. En ze durft het zelf ook niet meer te vragen. Bang voor afwijzing. Bang voor de “Nee, ik ga al naar die en die.” En dan niet meegevraagd worden.
Thuis probeert ze dapper te zijn. Maar als ze ’s avonds in bed ligt, komen de tranen er soms alsnog uit. Dan fluistert ze dat ze ook weleens ergens bij wil horen. En ik huil met haar mee, want ik vind het zo vreselijk voor haar. Ze krijgt het gevoel alsof ze niet goed genoeg is, terwijl er helemaal niks mis is met haar.
Ik zou het liefst alle ouders uit de klas willen vragen om ook eens aan haar te denken. Dat je als je een kinderfeestje organiseert, niet alle meisjes uit de klas uitnodigt op een na. Als je dochter vraagt of er iemand mag komen spelen, denk dan eens aan dat ene kind dat nooit wordt gekozen. Maar ik snap ook wel dat andere ouders niet met mijn dochter bezig zijn.
Je hoeft niet met iedereen beste vriendinnen te zijn. Maar voor een kind kan één uitnodiging het verschil maken tussen zich onzichtbaar voelen of eindelijk het gevoel hebben dat het erbij hoort.
Ik hoop dat mijn dochter ooit inziet wat ik nu al zie: dat haar waarde niet wordt bepaald door het aantal uitnodigingen dat ze krijgt. Tot die tijd blijf ik haar vertellen hoe bijzonder ze is, ook als het nu nog niet landt. En hoop ik dat er binnenkort iemand aanbelt met de vraag waar ze al zo lang op wacht: “Kom je bij mij spelen?””
Andrea’s dochter lag nooit zo heel lekker in de groep, maar in de brugklas ging het echt mis. Ze werd vreselijk gepest, maar toen ze een niveau lager ging doen, vonden Andrea’s schoonouders dat een schande. Je leest het verhaal hier.
* In verband met privacy zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bij de redactie bekend.
Ook je verhaal (anoniem) doen? Stuur een mailtje naar redactie@kekmama.nl.
Kitty is zeventien als ze ontdekt dat ze zwanger is van haar 15-jarige vriend. Zelf weet ze al snel dat ze haar kindje wil houden, maar vanuit haar omgeving overheerst vooral bezorgdheid. Inmiddels is ze negentien, moeder van James en Ivy en te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik.
Bijna drie jaar nadat Douwe Bob besloot dat het zo niet langer kon, kijkt de zanger met een heel andere blik naar zijn leven. Hij is inmiddels getrouwd, vader van drie kinderen en zegt beter in zijn vel te zitten.
Danique Ploeger geniet volop van haar nieuwe leven als moeder. De oud-deelnemer van B&B vol liefde verwelkomde samen met Daniël hun dochter Novie en kijkt met een goed gevoel terug op de bevalling.
Frans Duijts (59) blikt in zijn nieuwe biografie Vallen & opstaan terug op moeilijke periodes in zijn leven. Samen met zijn vrouw Marloes vertelt hij ook over de zorgen om hun oudste dochter Jolanda (21), die kampte met ernstige somberheid en gedachten aan zelfdoding.
Met een baby ben je vaak vroeg uit de veren en ook Douwe Bob moet er aan geloven. Op Instagram plaatst de zanger een selfie met zijn zoontje, waarin hij vertelt dat zijn zoon voor het eerst de nacht op zijn eigen kamer heeft doorgebracht. Hij was alleen wel heel vroeg wakker.
Als je kind af en toe slaapwandelt, kijk je er op een gegeven moment niet meer van op als hij midden in de nacht ineens op de gang staat. Ook Marjo en haar man zijn wel wat gewend van hun zoon Luuk. Maar wat hij op een nacht in hun slaapkamer deed, zagen ze absoluut […]
