Beeld: Daphne Severeijns
Nina Pierson is ondernemer, auteur, moeder van vier kinderen en niet bang om zichzelf kwetsbaar op te stellen. In haar nieuwe boek Ongebonden gaat ze nog een stap verder. “Juist die rafelige randjes van het moederschap verdienen meer aandacht.”
“Het is denk ik mijn meest persoonlijke boek dat ik tot nu toe heb geschreven”, vertelt Nina als we haar spreken over Ongebonden. In haar derde, gloednieuwe boek onderzoekt ze hoe het moederschap, schoonheidsidealen en maatschappelijke verwachtingen vrouwen nog altijd vormen.
Dat het boek zo persoonlijk zou worden, stond voor Nina eigenlijk al snel vast. “Voor mij werkt schrijven enorm therapeutisch. Dingen die in mijn hoofd blijven rondmalen, worden veel duidelijker zodra ik ze opschrijf. Ik word gedwongen om mijn gedachten helemaal uit te denken en een plek te geven. Het boek heeft me niet alleen inzichten gegeven, maar mijzelf ook echt veranderd.”
Toch vond ze het spannend om sommige hoofdstukken te delen. Zo schreef ze openhartig over de momenten waarop haar kinderen haar tot het uiterste dreven en ze een van hen ‘kutkind’ noemde. “In eerste instantie dacht ik: dit is gewoon de waarheid. Ik heb het gezegd, dus die moet verteld worden. Pas later besefte ik hoeveel reacties dat los kon maken.”
Tekst gaat verder onder de video
Achteraf is ze blij dat ze het toch heeft gedeeld. “Juist die rafelige randjes van het moederschap verdienen meer aandacht. We laten vaak alleen de mooie kant zien, terwijl bijna iedere moeder zich weleens overweldigd voelt. Door deze persoonlijke verhalen te delen kunnen we zorgen voor maatschappelijke verandering.”
De aanleiding voor het boek ontstond verrassend genoeg gewoon thuis, in de badkamer. “Mijn dochters vroegen waarom ik mijn benen scheerde, mijn nagels lakte en make-up droeg. Ik merkte dat ik daar eigenlijk geen goed antwoord op had.” Die simpele vragen bleven door haar hoofd spoken. “Ik realiseerde me ineens welke boodschap ik onbewust doorgaf. Alsof ik niet mooi genoeg ben zoals ik ben en eerst allerlei dingen moet doen om goed genoeg te zijn.”
Dat was het begin van een uitgebreide zoektocht naar schoonheidsidealen en de invloed daarvan op vrouwen. “Ik ontdekte hoe groot de beauty-industrie is en hoeveel geld er wordt verdiend aan vrouwelijke onzekerheid. Dat vond ik ontzettend confronterend.”
Nee, het betekent volgens Nina niet dat vrouwen meteen moeten stoppen met make-up of hun benen scheren. “Ik scheer mijn benen nog steeds en ik vind make-up ook gewoon mooi. Het verschil is dat ik niet meer geloof dat ik het nodig héb om mooi genoeg te zijn. Dat bewustzijn maakt al een enorm verschil.”
Tekst gaat verder onder de afbeelding
Tijdens haar onderzoek merkte Nina dat het onderwerp veel groter werd dan ze vooraf had gedacht. “Ik begon met schoonheidsidealen, maar gaandeweg ontdekte ik steeds meer thema’s waar vrouwen tegenaan lopen. De kritiek die ik kreeg op video’s over moederschap, reacties op mijn abortusverhaal… alles bleek met elkaar verbonden.”
Uiteindelijk onderzocht ze negen verschillende thema’s waarin vrouwen nog altijd worden beïnvloed door maatschappelijke verwachtingen. “Ik ben een witte, heteroseksuele vrouw en heb daardoor ook geprofiteerd van bepaalde privileges. Ik vond het dubbel confronterend dat ik dus pas rond mijn veertigste echt begon te zien hoeveel ongelijkheid er nog steeds bestaat en hoeveel werk er nog te doen is.”
Een van de grootste eyeopeners tijdens het schrijven was voor Nina de geschiedenis van het moederschap. “Ik ben gaan onderzoeken waar ons beeld van de ideale moeder eigenlijk vandaan komt. Dat blijkt veel verder terug te gaan dan ik ooit had gedacht. Kunst, religie en populaire cultuur hebben eeuwenlang een belangrijke rol gespeeld. Heel lang was de Heilige Maagd Maria hét voorbeeld van hoe een moeder hoorde te zijn: volledig liefdevol, opofferend en altijd beschikbaar. Dat beeld werkt vandaag de dag nog steeds door.”
Ook sociale media versterken volgens Nina dat ideaalbeeld. “Op Instagram en TikTok zien we moeders die alles perfect lijken te doen. Dat maakt het soms lastig om ruimte te voelen voor de minder mooie kanten van het moederschap.” Juist daarom vindt Nina het belangrijk dat er steeds meer eerlijke verhalen verschijnen. “Je kunt intens veel van je kind houden én tegelijkertijd behoefte hebben aan rust, vrijheid of tijd voor jezelf. Dat is niet gek, maar juist ontzettend menselijk.”
Het boek Ongebonden van Nina Pierson scoor je hier.
Ook Mary-Anne moedigt vrouwen aan om persoonlijke en kwetsbare verhalen te delen. In haar podcast De Twijfelclub bewijst ze dat het helemaal oké is als je twijfelt tussen je kinderwens of carrière. Lees hier meer.
Een groot huis, mooie vakanties en een succesvolle carrière als influencer: het lijkt Monique Westenberg (48) financieel voor de wind te gaan. Toch is de werkelijkheid anders. Sinds haar breuk met André Hazes jr. moet de moeder van Dré (10) een stuk bewuster met haar geld omgaan.
Vader worden is één ding, maar ontdekken wat voor vader je wilt zijn, is soms een heel proces. André Hazes kijkt in De kapper van de sterren van LINDA. openhartig terug op de eerste jaren met zijn zoon Dré.
Als het schooljaar erop zit, vraagt Chantal (39) haar zoon Milan (9) om zelf een leuk afscheidscadeautje voor zijn juf te bedenken. Hij regelt alles zonder hulp en is apetrots. Tot Chantal bij het ophalen iets op het bureau van juf Sanne ziet staan wat haar wel héél bekend voorkomt.
Een nieuwe liefde vinden is nog niet zo eenvoudig, zeker als je precies weet wat je zoekt. Monique Westenberg zoekt een nieuwe liefde en krijgt daarbij hulp uit onverwachte hoek: haar vriendin gaat op Instagram op zoek naar een geschikte man voor haar.
Sommige uitspraken van je kind vergeet je niet snel. Zeker niet als ze laten zien hoe goed ze jou eigenlijk in de gaten houden. Monica Geuze (31) werd onlangs verrast door een bijzonder lief voorstel van haar dochter Lizzy (8).
Video
In elk gezin wordt weleens gekibbeld. Over rondslingerende sokken, de vaatwasser of wie er nou eigenlijk aan de beurt is om de boodschappen te doen. Niks aan de hand, zou je denken. Maar voor kinderen kan zo’n onschuldige discussie een stuk groter voelen. Want wat als papa en mama straks niet meer samen willen zijn?
