waarom ik oude bank niet kan weggooien
Beeld: Shutterstock

Hij is zo vies en verkleurd, dat bezoek er bijna niet meer op wil zitten. En toch doet Sarah Cottrell haar bank niet weg. Op haar blog legt ze uit waarom het meubelstuk heilig is.

'Speelgoed, zieke kinderen, mijn man die erop in slaap valt, snacks en het avondeten… onze bank heeft alles al meegemaakt', vertelt Sarah. 'Hij is inmiddels oud en armoedig en stinkt naar natte honden. Dat krijg je, als je drie kinderen hebt van wie er twee nog zindelijk moeten worden.'
 

Article continues after the ad

Goedkoop

Zelf groeide Sarah ook op met oude, versleten meubels. 'Mijn moeder wist dat mijn zus en ik alles kapot zouden maken als kind, dus kocht ze tweedehands meubels. Niets paste bij elkaar, het was allemaal goedkoop, maar ze hoefde zich geen zorgen te maken of alles wel heel bleef.'
 

Lees ook:
Isabel spaarde stiekem een nieuw interieur bij elkaar >

 

Voor Sarah geldt nu hetzelfde, al zou ze dolgraag nieuwe meubels kopen die mooi bij elkaar passen. 'Die dag zal er ook heus ooit wel komen, maar tot die tijd geniet ik van onze oude zooi – inclusief de stinkende bank.'
 

Herinneringen

De bank is voor Sarah niet zomaar een bank – het is een meubelstuk met herinneringen. 'Mijn twee jongsten spelen er nog graag op, maar de oudste komt nu op een leeftijd dat de bank geen piratenschip of geheim fort meer is. Dat breekt mijn hart en maakt het zoveel moeilijker om van die bank afscheid te nemen. Dus ja, ikzelf én het bezoek moeten de vlekken en de vieze geur maar voor lief nemen.'


Nog meer Kek Mama? Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief >