Waar de meeste ouders een aantal weken moeten wachten tot ze hun baby zien lachen, werd een Braziliaans echtpaar direct na de bevalling verrast door hun kersverse dochter.
Lees verder onder de advertentie
Vader Flávio Dantas plaatste een emotioneel bericht op zijn Instagram over de geboorte van hun dochter Antonella. ‘Een liefde die zo groot is, dat hij niet in mijn borst past’, beschreef hij het magische moment.
De foto die hij erbij plaatste, leverde al snel duizenden likes op. Niet zo gek, want wie kan zeggen dat hun baby op de eerste foto die van hem gemaakt wordt, meteen al glimlacht? :
Flávio heeft er wel een verklaring voor. Hij sprak namelijk iedere dag met zijn dochter toen ze nog niet geboren was. ‘Ik praatte tegen de zwangere buik van mijn vrouw en vertelde onze dochter dat ik van haar hield. Ik zei dat ik haar vader was en dat ik de beste vader van de wereld zou worden.’
Inmiddels is de kleine meid een paar maanden oud en heeft ze zelf al haar eigen Insta. Ook daar gaat ze vrolijk door met lachen:
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.