Foto: Jurgen Jacob Lodder
Sinds Jakolien (32) elke woensdagochtend met haar dochtertjes bij Piet (82) op bezoek gaat, voelt hij zich stukken minder eenzaam. “We hebben het zo gezellig samen.”
Al ruim twee jaar is het vaste prik: op woensdagochtend gaat Jakolien met haar dochters Lizzy (5) en Minke (4) langs bij Piet Hoogendoorn. “Dan heeft hij het fruit voor de meiden al klaarliggen”, vertelt ze. “Terwijl zij zitten te eten, kletst hij honderduit. We hebben het over van alles, het is altijd gezellig. Mijn kinderen zijn dol op hem. Piet hoort helemaal bij ons gezin, hij heeft zelfs al een paar keer kerst bij ons gevierd. Op het dressoir in zijn woonkamer staan de foto’s van Lizzy en Minke naast de portretten van zijn eigen kleinkinderen.”
Piet en Jakolien zijn door het Match-project van het Ouderenfonds aan elkaar gekoppeld. Jakolien zag een oproep op tv en reageerde meteen. Piet besloot de stilte in zijn leven te doorbreken, toen hij in een folder van het Ouderenfonds las over eenzaamheid. “Door Jakolien heb ik er een dochter bij. Ik zou eenzaam zijn als ik mijn verhaal niet bij haar kwijt kon”, vertelt hij.
Piet is lang getrouwd geweest, met zijn ex-vrouw kreeg hij twee zonen. “De jongens wonen een eind weg, hebben het druk met hun werk en gezin. Ik begrijp best dat ze niet altijd de tijd hebben om bij hun oude vader langs te gaan. Helaas ben ik op een leeftijd dat veel van mijn kameraden van vroeger, zijn overleden. Door problemen met mijn gezondheid, ga ik amper de deur uit. Dat vind ik jammer, want ik ben graag onder de mensen.”
Piet vertelt graag over het werk wat hij vroeger deed. Hij was fietsenmaker, automonteur en onderhoudsman bij een ziekenhuis. “Na mijn pensioen ben ik nog een tijd disc-jockey geweest bij een alleenstaandenclub. Geweldig om te doen! Soms mis ik dat. Nu zit ik vaak achter mijn computer en ik kijk veel televisie, maar spreek ik weinig mensen meer. Ja, alleen de dames van de thuiszorg, die me helpen met mijn kousen.’’
Elke week kijkt Piet weer uit naar de woensdagochtend, dan komt Jakolien. “Ze woont vlakbij. Ik vind het fijn dat ze zo veel belangstelling voor me heeft. Ze luistert graag als ik vertel over wat ik allemaal heb meegemaakt en vraagt ook altijd naar mijn gezondheid. We hebben echt een klik. Ik noem haar mijn vertrouwenspersoon. Vaak neemt ze haar dochtertjes mee als ze langskomt. Dat zijn zulke leuke donderstenen.’’
1 op de 2 ouderen voelt zich eenzaam. Dat betekent dat in elke Nederlandse straat meer dan 1 eenzame oudere woont. Hoewel minder sociaal contact en een gevoel van eenzaamheid bij het ouder worden veel voorkomt, wil niemand eenzaam oud worden.
De VriendenLoterij en het Ouderenfonds komen in actie. Met de opbrengst van de VriendenLoterij PrijzenMarathon financiert het Ouderenfonds activiteiten door het hele land waarmee zij de steeds groter worden de groep eenzame ouderen de hand kan reiken. Dus speel van 17 september tot en met 31 oktober mee en help één oudere aan wekelijks sociaal contact.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
