Dana (18) werd onverwachts zwanger en is nu single mom: ‘Ik was in paniek en trilde helemaal’

Auteur

Fenne van der Woude

Ondanks dat de vader van Matteo niet in beeld is, heeft Dana het goed voor elkaar: “Eigenlijk heb ik heel mijn leven weer zoals het was. Alleen nu met een kindje erbij.”

Paniek

“Voordat ik zwanger werd, bestond mijn leven vooral uit school, sporten en tijd doorbrengen met mijn toenmalige vriend. Dat ik zwanger was, had ik niet meteen door. Ik merkte wel dat een paar kleine dingen ineens veranderden. Bepaalde geuren die me normaal niet stoorden, vond ik opeens verschrikkelijk en ik voelde me anders dan anders.”

Voor de zekerheid besloot Dana een zwangerschapstest te doen. “Die was negatief. Omdat ik dat weekend ongesteld moest worden, heb ik het nog even afgewacht.” Een paar dagen later deed ze opnieuw een test. Dit keer was die positief. “Ik was een soort van in paniek en trilde helemaal. Ik belde als eerste mijn toenmalige vriend, maar hij nam niet op. Toen heb ik mijn beste vriendin gebeld. Zij nam gelukkig wel op en hoorde daardoor als eerste dat ik zwanger was.”

Even zitten

“Mijn moeder heb ik het eigenlijk vrijwel meteen verteld. Toen ze thuiskwam, zei ik eerst dat ze maar even moest gaan zitten. Daarna liet ik haar de positieve zwangerschapstest zien.” Haar moeder reageerde met een grapje. “Ze zei: ‘Ik weet dat ik grijs ben, maar zo grijs ben ik nou ook weer niet.’”

Over wat ze met haar zwangerschap wilde, hoefde Dana niet lang na te denken. “Ik heb altijd al gezegd: als ik zwanger raak, dan wil ik het kind houden. Mijn moeder wist dat ook en ze steunde mijn beslissing.”

Ook haar opa en oma reageerden positief. “Vanuit mijn eigen familie was de boodschap eigenlijk vooral dat mijn kindje welkom was. Mijn opa en oma waren zo van: het is welkom, je bent nog jong, maar we helpen waar we kunnen en we zijn er altijd voor je.” Vanuit de familie van haar toenmalige vriend werd minder enthousiast gereageerd. “Daar speelde vooral mee dat we nog zo jong waren.”

Via een belletje

“Aan het begin van mijn zwangerschap waren mijn vriend en ik nog samen. Toen ik dertien weken zwanger was, wilden we nog wat tijd met elkaar doorbrengen en zijn we een week samen op vakantie gegaan.” Niet veel later kwam er een einde aan hun relatie. “We kwamen terug en twee uur later heeft hij het via een belletje uitgemaakt.”

Volgens Dana liep haar ex al langer met het idee rond. “In het begin vond ik het heel zwaar om te beseffen dat ik mijn kindje misschien zonder partner zou moeten opvoeden. Ik had daar wel even heel erg moeite mee. Je denkt toch: oké, nu ben ik alleen moeder.” Toch kwam ze al snel tot de conclusie dat uit elkaar gaan beter was.

Keuzes maken

“Het begin van mijn zwangerschap was best pittig. Ik was een periode ontzettend misselijk en kon weinig. In mijn tweede trimester veranderde dat gelukkig. Ik voelde me beter, begon weer te sporten en probeerde mijn gewone leven zoveel mogelijk op te pakken.”

School werd ondertussen steeds moeilijker te combineren met haar zwangerschap. Dana volgde een sportopleiding en moest op een gegeven moment keuzes maken. “Zelf blijven sporten vond ik op dat moment belangrijk, omdat ik daarin mijn stress kwijt kon. School zorgde juist voor extra spanning.” Daarom besloot ze voorlopig met haar opleiding te stoppen.

Heel zwaar

“Mijn bevalling was uiteindelijk heel zwaar. Ik heb ongeveer een week met weeën rondgelopen en daarvan vier dagen in het ziekenhuis gelegen. Tussendoor werd ik naar huis gestuurd, maar daar kon ik nauwelijks slapen of eten.” Toen Dana opnieuw naar het ziekenhuis ging om te controleren of alles goed ging met haar baby, werd voorgesteld om voor de zekerheid haar ontsluiting te controleren. “Toen bleek ik al zes centimeter ontsluiting te hebben.”

Vanaf dat moment werd besloten om de bevalling door te zetten. “Mijn vliezen werden gebroken en eerst leek alles goed te gaan. Tot ik negen centimeter ontsluiting had. Toen gaf mijn lichaam het op. Ik had rugweeën, buikweeën en beenweeën. Dus ik had het hele plaatje.”

Na dagen van weeën en nauwelijks slaap was ze uitgeput. “Bij negen centimeter ontsluiting kreeg ik uiteindelijk alsnog een ruggenprik. Niet veel later kwamen de persweeën en mocht ik gaan persen.” Toen haar zoon Matteo uiteindelijk met 35 weken geboren werd, voelde Dana vooral opluchting. “Ik zat echt met adrenaline in mijn hoofd en dacht alleen maar: oké, het is gelukt.”

Tekst gaat verder onder de foto.

Twee weken in het ziekenhuis

“Naar huis konden Matteo en ik nog niet. We zijn twee weken in het ziekenhuis gebleven, onder meer omdat hij geel zag en niet goed groeide. Het drinken uit zijn flesje kostte hem zoveel energie dat zijn groei achterbleef. Uiteindelijk kreeg hij daarom sondevoeding.” Dana en haar moeder moesten leren hoe ze daarmee om moesten gaan voordat Matteo mee naar huis mocht. “Mijn moeder en ik hebben allebei dat examen afgelegd en toen mocht hij naar huis.”

Eenmaal thuis was het opnieuw wennen. “Omdat ik al zo lang in het ziekenhuis had gelegen, kreeg ik nog maar kort kraamzorg. Vooral die eerste avond zonder hulp vond ik heel zwaar. Ik heb gewoon zitten huilen.” Dana gaf op dat moment ook nog borstvoeding. “Ik merkte hoeveel energie me dat kostte. Uiteindelijk ben ik ermee gestopt. De energie die ik had, wilde ik liever bewaren voor de zorg voor Matteo.”

Niet alleen

Gelukkig hoeft Dana het thuis niet helemaal alleen te doen. Ze woont bij haar moeder, die een belangrijke rol speelt in het leven van Matteo. “Mijn moeder helpt echt wel heel erg. Echt héél erg.” Dat betekent volgens Dana niet dat haar moeder de opvoeding overneemt. “Maar als ik even een moment nodig heb om tot rust te komen, kan mijn moeder Matteo bijvoorbeeld een flesje geven of kort de zorg overnemen.”

Ondertussen probeert Dana ook haar eigen toekomst weer op te pakken. “Ik werk vanuit huis, sport weer en wil verder met een mbo-opleiding. Daarna hoop ik uiteindelijk door te stromen naar een hoger niveau. Eigenlijk heb ik heel mijn leven weer zoals het was. Alleen nu met een kindje erbij.”

Vier Handen Op Eén Buik

“Dat ik uiteindelijk in Vier Handen Op Eén Buik terechtkwam, was eigenlijk helemaal niet mijn eigen plan. Ik plaatste mijn gender reveal op TikTok en naar aanleiding daarvan werd ik benaderd voor het programma.”

Tijdens haar zwangerschap werd Dana gekoppeld aan Tamara Elbaz, die zelf ervaring heeft met het alleen opvoeden van een zoon. “Ik vond het ook spannend dat mijn persoonlijke verhaal op televisie zou komen. Vooral als het over mijn ex en zijn familie ging, dacht ik goed na over wat ik wel en niet wilde vertellen.” Haar deelname heeft haar ook iets gebracht. “Ik heb vooral geleerd dat je gewoon moet doorpakken en niet opeens moet opgeven.”

Tekst gaat verder onder de foto.

Zijn vader

“Tijdens mijn zwangerschap heb ik besloten opnieuw contact te zoeken met mijn ex. Voor mij hoefde het niet, maar ik vond dat mijn kind zijn vader moest leren kennen.”

Volgens Dana zag haar ex Matteo uiteindelijk twee keer. “Ik kreeg tijdens die momenten niet het gevoel dat zijn aandacht echt bij zijn zoon lag. Tegelijkertijd kreeg ik wel te horen hoe ik moeder moest zijn. Daar heb ik een grens getrokken.”

Overleden

Dat Matteo nu opgroeit zonder zijn vader in zijn dagelijks leven, raakt ook aan Dana’s eigen verhaal. Haar vader overleed vier jaar geleden. “Ik weet dus zelf hoe het is als een vader er niet meer is. Ik vind het wel jammer dat mijn kind ook zonder vader opgroeit.” Maar voor Dana telt vooral dat haar zoon kan rekenen op een ouder die er daadwerkelijk voor hem is. “Ik heb liever dat hij één goede ouder heeft dan twee ouders waarvan er eentje niet in hem geïnteresseerd is.”

In haar eigen rol als moeder heeft Dana ondertussen steeds meer vertrouwen gekregen. “Ik sta open voor advies van anderen, maar uiteindelijk bepaal ik zelf wat ik daarmee doe. Als moeder ken ik mijn kind als geen ander.”

‘Vier Handen Op Eén Buik’ is vanaf maandag 5 oktober dagelijks om 19.25 uur te zien bij BNNVARA op NPO 3 en in zijn geheel te streamen op NPO Start.

Kek Mama leesdeals

Lees Kek Mama nu met korting of luxe cadeau

Ga voor me-time