Beeld: 123RF
Beeld: 123RF

Lieve (31) is moeder van Jan (3) en Dries (1). Na een heftige scheiding heeft ze de liefde opnieuw gevonden in Rogier, met wie ze een latrelatie heeft. Voor Kek Mama schrijft ze over alles wat ze sindsdien doormaakt.

Zo fantastisch als ik me voelde tijdens de kerstdagen, zo belabberd voelde ik me tijdens de jaarwisseling. Van het ene op het andere moment leek ik wel bevangen door een enorme depressie met huilbuien die maar niet over leken te gaan. Ik voelde me moederziel alleen..
 

Even lekker 'me-time'

De dagen na kerst plande ik, zoals gewoonlijk, helemaal stampvol. De kinderen waren een hele week bij mijn ex dus ik had genoeg tijd voor dagjes winkelen en dagjes sauna en wellness. Geen enkel leeg moment in mijn agenda. Geen enkel moment om even na te denken. Niet over het afgelopen jaar en al helemaal niet over het gemis van mijn kinderen. Even lekker ‘me-time’. Althans, ik had bedacht dat dat wel lekker zou zijn. Maar zo voelde het totaal niet.

Op zondagmorgen voelde ik het al borrelen. Een unheimisch gevoel. Onrustig. Een beetje verdrietig. Alsof je net zwanger bent, of nog erger: alsof je net bent bevallen. Zo’n zelfde gevoel als wanneer de kraamhulp net is vertrokken en je partner voor het eerst weer aan de slag gaat. Dat werk zeg maar.

Die dag hield ik me nog groot. Ik liet wel een paar keer merken dat deze week zonder kinderen toch iets zwaarder viel dan die week in de zomervakantie. Dat ik me verdrietig voelde en dat ik ze miste. Dat ik dat naderhand weer weglachte met een ‘Ach ik heb dat altijd met oud en nieuw, ik sta altijd te brullen’ maakte het niet veel beter.
 

Het verdriet toelaten

Die avond zouden we naar vrienden gaan om het nieuwe jaar in te luiden. Spelletjes, drankje, hapje en geen kind waar we rekening mee hoefden te houden. We spraken af om acht uur maar toen ik om half negen nog steeds in mijn joggingbroek op de bank lag te huilen, wist ik al dat het niks zou gaan worden. Ik besloot heel dapper mijn verdriet maar eens toe te laten.

Die avond passeerde werkelijk het hele jaar de revue. Wat was er allemaal gebeurd, wat was ik allemaal kwijtgeraakt? Wat was het oneerlijk dat ik op de bank lag te huilen terwijl mijn kinderen waarschijnlijk sterretjes aan het afsteken waren met hun vader en zijn nieuwe vriendin. Lachend, schaterlachend van plezier, en zonder mij te missen.

Wat was het lekker, dat ene avondje vol zelfmedelijden. Zielige muziek op de achtergrond, een doos tissues ernaast en gaan. God, wat miste ik mijn kinderen.
 

Niet wakker te krijgen

Toen de klok twaalf uur sloeg, ik mezelf een gelukkig nieuwjaar wenste, wat uit het raam tuurde om de tijd te doden, belde ik om 00.04 uur mijn ex. Na vier minuten zouden ze vast klaar zijn met elkaar kussen, knuffelen en het allerbeste toewensen en konden mijn kinderen mij vast even te woord staan. Godzijdank nam mijn ex op maar vertelde hij dat de kinderen in bed lagen. Ze sliepen en waren niet wakker te krijgen. Niet door het vuurwerk van de buren en zelfs niet door de duizendklapper van de plaatselijke Chinees.

Toen ik ophing, teleurgesteld dat ik mijn kinderen niet kon spreken, maar opgelucht omdat het toch iets minder gezellig en als een ‘gelukkig gezinnetje’ bleek te zijn, bedacht ik me dat dat zelfmedelijden-gedoe niks voor mij is. Je geluk af laten hangen van anderen, of blijven hangen in de slachtofferrol had me niks gebracht. Niks meer en niks minder dan enkel dat inzicht. Nee het aankomende jaar ga ik zulke avondjes niet meer toelaten. Less bitter, more glitter.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

BN'er-moeders op Instagram

Van stedentrips tot klussen: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Prachtige foto


Het gouden uurtje meepakken


Wandelen met papa

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Trots aan de wandel met papa 💙 #inlove #dadandson #otis @jonkarthaus #perfectsaturday

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Ah, daar is de make up

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Oooow ok.... daar is mijn Make Up! #trendsetter #wenkies

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op



Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >

 


Aan het klussen

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Klussen klussen klussen💪🏻🙌🏻 #familiehuis #verbouwen

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op


Nieuw familielid

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Verliefd! 🖤🐾🖤 @luckysmit1

Een bericht gedeeld door Nicolette van Dam (@nicolettevandam1) op


Genieten in New York

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Onwijs aan het genieten in NY! The big 🍏 Samen met m’n lieve zus @jettekevanlexmond

Een bericht gedeeld door Lieke van Lexmond (@liekevanlexmond) op


En softijs in Tokio

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Softijs in Japan is niet gewoon🍦Zoals met alles in dit land masteren ze alles tot in perfectie. De baguette is hier beter dan in Frankrijk, de pizza beter in Italië en de vis bij de supermarkt verser dan bij onze viswinkel. Dit ijsje is van rauwe melk gemaakt maar ze hebben ook smaken zoals cheesecake. De smaak en structuur is off the ying yang. Ik heb hier softijs gegeten met 35% vet wat het zou moeten classificeren als slagroom. Het soms bijna stressvol hoeveel goed eten er is. Je kan nooit alles eten🤦🏻‍♀️ Maar ik zal proberen zoveel mogelijk te eten en te laten zien aan je. Binnenkort op @24kitchen_nl 😘 #japan #softserve #cheesecake #milk #tokyo #icecream

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

column-malu
Beeld: Marco Kolanus

De kinderarts van het consultatiebureau vindt dat Mack qua spierkracht achterloopt ten opzichte van andere baby’s, maar als ze ons vervolgens naar de fysio doorverwijst, blijkt er niets met ‘m aan de hand…

Ik schrik me kapot als we op het consultatiebureau een brief vol ingewikkelde Latijnse benamingen in onze handen gedrukt krijgen. “Extra oefeningen heeft-ie echt nodig hoor”, zegt de arts. “Dat nekje wiebelt mij te veel. En trouwens, vanuit liggende positie neemt hij z’n hoofd nog niet mee en dat zou hij wel al moeten kunnen.” Mijn vraag of dit niet te maken heeft met het feit dat Mack met 37 weken geboren is, wuift ze vluchtig weg.

 

Goed, fysio. ‘Kan vast geen kwaad’, denk ik maar zodra we weglopen.

 

'Te lage spierspanning'

Eenmaal thuis kom ik er na wat speurwerk achter dat de niet-te-ontcijferen termen in de verwijsbrief zoveel betekenen als ‘slappe baby’ en ‘te lage spierspanning’. En toegegeven: ik hoef nog net niet aan de zuurstof. Mankeert hij nu iets ernstigs? Moeten we hem dagelijks uitputten met lastige oefeningen? En wat nu als hij op z’n eerste verjaardag nog niet zelfstandig kan zitten? Gelukkig heb ik een vriend die, ook al zou ons complete appartementencomplex in de hens vliegen, de kalmte bewaart: hij stelt me gerust en maakt een afspraak met een fysiotherapeut in de buurt.

 

Vakantiefoto's op Facebook

Een paar dagen later zitten we met Mack bij Eline. Ze stelt zich voor, vertelt wat ze doet, waar ze vandaan komt (wat ik overigens al lang weet, want een uur eerder bladerde ik nog door haar vakantiefoto’s op Facebook - ik móet immers weten wie er aan de ledematen van m’n kind gaat sjorren…) en legt Mack op de behandeltafel. Na nog geen drie minuten stelt ze ons gerust: “Geen zorgen, ik zie niets geks bij ‘m. Hij doet het prima.”

 

Lees ook
Alles wat je wilt weten over de bezoekjes aan het consultatiebureau >

 

'Geef 'm de tijd'

Hoor ik dit nu goed? Niets geks? Prima? En waar kwam dat ‘slappe baby’- en ‘lage spierspanning’-verhaal dan vandaan? Eline legt uit: “Je moet Mack even de tijd geven om te doen wat je van ‘m vraagt en die tijd hebben ze op het consultatiebureau nu eenmaal niet. Na één keer tillen denken ze misschien dat-ie het niet kan, maar kijk: hij tilt z’n hoofd gewoon op hoor, zonder hulp.”

 

Bezorgd voor niets

Vriend knikt tevreden en ik haal opgelucht adem. En als Eline vervolgens oppert een brief naar het consultatiebureau te sturen met daarin háár bevindingen, kan mijn dag helemaal niet meer stuk. Zie je wel: dagenlang bezorgd voor niets. Maar goed, ook daar ben je moeder voor…

 

Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels bijna vijf maanden oud.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >