Kek Mama-columnist Anke Laterveer is single moeder van Jakob (8) en Hannah (7). Maandelijks schrijft ze uitgesproken over wat ze meemaakt.

Het is een zaterdag en het is warm. Jakob en ik zijn op de terugweg van een ochtend Archeon. (‘Mama, ik weet echt veel meer dan jij van geschiedenis he?’ ‘Ja, liefje.’ ‘Terwijl jij er veel meer van hebt meegemaakt.’ Top dit. Dank je.)
 

Je leven een cijfer geven

Hij heeft een zakje Engelse drop in zijn hand. En hoewel hij niet hoeft te delen vandaag, kiest hij steeds als hij zelf een snoepje pakt, ook een dropje voor mij. De zon schijnt de auto in, mijn kind zingt zachtjes fonetisch mee met de radio en ik ben volmaakt gelukkig.

‘Wat vond je het leukste vandaag, Jaak?’
‘Dat ik jou voor mezelf had.’
‘Dat vond ik ook fijn.’
‘Het is echt een hele goeie dag zo.’
We zwijgen even en kijken naar de weg.
‘Zeg Jaak,’ zeg ik dan. ‘Als jij je leven een cijfer zou moeten geven tussen de een en de tien, wat voor cijfer geef je je leven nu dan?’
Hij denkt even na.
‘Een tien.’
‘Echt waar? Wat fijn zeg. Hoe komt dat?’
‘Vroeger, toen ik nog een kleuter was, was mijn leven een twee. Dat komt doordat ik toen nog niet wist dat ik autistisch ben. Ik dacht gewoon dat ik fout was.’
 

'Fout'

Ik weet dat hij zo dacht, maar toch schrik ik van het woord. Fout. Dat is een groot woord om over jezelf te voelen.

‘Dat komt doordat ik zoveel ruzie had en boos werd en niet begreep waarom. Nu weet ik dat het autisme is en snap ik beter hoe mijn hersens werken. Daardoor ben ik ook niet meer steeds zo kwaad.’
‘Dat is heel knap van je, weet je dat?’
‘Ja. Maar ik ben ook heel knap. En slim en grappig.’
Ik lach. Hij ook.
‘Is wel zo’, zeg ik.
‘En jij?’ vraagt hij dan. ‘Welk cijfer geef jij je leven?’
‘Een acht.’
‘Dat is geen tien.’
‘Nee.’
‘Wat zou het een tien maken?’
Ik vertel over wat ik nog zou willen met mijn werk en hoe lastig ik dat vind.
‘Maar mam, als je iets wil, dan moet je het gewoon vragen, toch? Anders weet niemand wat je wil.’
‘Hm.’
‘Dat kun jij hoor, mama. Want jij kunt alles. Jij hebt mij gemaakt! Dat is vet knap.’

Dit artikel staat in Kek Mama 10-2017.

BN'er-moeders op Instagram

Van stedentrips tot klussen: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Prachtige foto


Het gouden uurtje meepakken


Wandelen met papa

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Trots aan de wandel met papa 💙 #inlove #dadandson #otis @jonkarthaus #perfectsaturday

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Ah, daar is de make up

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Oooow ok.... daar is mijn Make Up! #trendsetter #wenkies

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op



Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >

 


Aan het klussen

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Klussen klussen klussen💪🏻🙌🏻 #familiehuis #verbouwen

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op


Nieuw familielid

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Verliefd! 🖤🐾🖤 @luckysmit1

Een bericht gedeeld door Nicolette van Dam (@nicolettevandam1) op


Genieten in New York

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Onwijs aan het genieten in NY! The big 🍏 Samen met m’n lieve zus @jettekevanlexmond

Een bericht gedeeld door Lieke van Lexmond (@liekevanlexmond) op


En softijs in Tokio

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Softijs in Japan is niet gewoon🍦Zoals met alles in dit land masteren ze alles tot in perfectie. De baguette is hier beter dan in Frankrijk, de pizza beter in Italië en de vis bij de supermarkt verser dan bij onze viswinkel. Dit ijsje is van rauwe melk gemaakt maar ze hebben ook smaken zoals cheesecake. De smaak en structuur is off the ying yang. Ik heb hier softijs gegeten met 35% vet wat het zou moeten classificeren als slagroom. Het soms bijna stressvol hoeveel goed eten er is. Je kan nooit alles eten🤦🏻‍♀️ Maar ik zal proberen zoveel mogelijk te eten en te laten zien aan je. Binnenkort op @24kitchen_nl 😘 #japan #softserve #cheesecake #milk #tokyo #icecream

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

column-malu
Beeld: Marco Kolanus

De kinderarts van het consultatiebureau vindt dat Mack qua spierkracht achterloopt ten opzichte van andere baby’s, maar als ze ons vervolgens naar de fysio doorverwijst, blijkt er niets met ‘m aan de hand…

Ik schrik me kapot als we op het consultatiebureau een brief vol ingewikkelde Latijnse benamingen in onze handen gedrukt krijgen. “Extra oefeningen heeft-ie echt nodig hoor”, zegt de arts. “Dat nekje wiebelt mij te veel. En trouwens, vanuit liggende positie neemt hij z’n hoofd nog niet mee en dat zou hij wel al moeten kunnen.” Mijn vraag of dit niet te maken heeft met het feit dat Mack met 37 weken geboren is, wuift ze vluchtig weg.

 

Goed, fysio. ‘Kan vast geen kwaad’, denk ik maar zodra we weglopen.

 

'Te lage spierspanning'

Eenmaal thuis kom ik er na wat speurwerk achter dat de niet-te-ontcijferen termen in de verwijsbrief zoveel betekenen als ‘slappe baby’ en ‘te lage spierspanning’. En toegegeven: ik hoef nog net niet aan de zuurstof. Mankeert hij nu iets ernstigs? Moeten we hem dagelijks uitputten met lastige oefeningen? En wat nu als hij op z’n eerste verjaardag nog niet zelfstandig kan zitten? Gelukkig heb ik een vriend die, ook al zou ons complete appartementencomplex in de hens vliegen, de kalmte bewaart: hij stelt me gerust en maakt een afspraak met een fysiotherapeut in de buurt.

 

Vakantiefoto's op Facebook

Een paar dagen later zitten we met Mack bij Eline. Ze stelt zich voor, vertelt wat ze doet, waar ze vandaan komt (wat ik overigens al lang weet, want een uur eerder bladerde ik nog door haar vakantiefoto’s op Facebook - ik móet immers weten wie er aan de ledematen van m’n kind gaat sjorren…) en legt Mack op de behandeltafel. Na nog geen drie minuten stelt ze ons gerust: “Geen zorgen, ik zie niets geks bij ‘m. Hij doet het prima.”

 

Lees ook
Alles wat je wilt weten over de bezoekjes aan het consultatiebureau >

 

'Geef 'm de tijd'

Hoor ik dit nu goed? Niets geks? Prima? En waar kwam dat ‘slappe baby’- en ‘lage spierspanning’-verhaal dan vandaan? Eline legt uit: “Je moet Mack even de tijd geven om te doen wat je van ‘m vraagt en die tijd hebben ze op het consultatiebureau nu eenmaal niet. Na één keer tillen denken ze misschien dat-ie het niet kan, maar kijk: hij tilt z’n hoofd gewoon op hoor, zonder hulp.”

 

Bezorgd voor niets

Vriend knikt tevreden en ik haal opgelucht adem. En als Eline vervolgens oppert een brief naar het consultatiebureau te sturen met daarin háár bevindingen, kan mijn dag helemaal niet meer stuk. Zie je wel: dagenlang bezorgd voor niets. Maar goed, ook daar ben je moeder voor…

 

Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels bijna vijf maanden oud.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >