Mariëtte Middelbeek is auteur en columnist en mamavlogger voor Kek Mama. Samen met haar man Erik heeft ze zoon Casper en dochter Nora.
Het schooljaar zat erop en Casper ging over naar groep drie. Dat was nog een dingetje, want diverse ouders hadden bij mij geïnformeerd of ik al had gehoord of de overgang een feit was. Mij leek van wel, wie blijft er nu zitten in groep twee? Zo goed als niemand, bevestigde de juf, zeker niet een jongetje van zes dat groot is voor z’n leeftijd. De guppies van vier die instromen zouden denken dat ze per ongeluk zelf in groep drie waren beland. Bovendien liep hij prima in de pas voor het nieuwe niveau. Daaraan was ik inmiddels wel gaan twijfelen: tijdens en na de sluiting van de scholen vanwege corona was het voor- dan wel achterlopen van kinderen ineens overal onderwerp van gesprek.
Lees ook
Dít is waarom Mariëtte zichzelf soms opsluit in het washok >
Ikzelf had een thuisschool ingericht, voornamelijk omdat ik wilde dat de inmiddels opgedane kennis niet verloren ging en omdat het me een fijne manier leek om wat structuur in de dagen te krijgen. Van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat de vraag ‘wat gaan we doen’ beantwoorden, gaat ook vervelen.
Tijdens die thuisschool leerde ik voornamelijk dat juf zijn een vak is. Een vak dat ik niet beheers. Maar Casper kende aan het einde van de schoolsluiting net zoveel letters als daarvoor, wat me een zeer goede uitkomst leek en bovendien in lijn met wat in groep twee zo’n beetje gebruikelijk is. Maar kennelijk was het niet voldoende.
Want online en offline vlogen de prestaties me om de oren. Kinderen jonger dan Casper die ineens ‘eind groep drie’-niveau presteerden of zelfs ‘half groep vier’. Gewoon groep twee was blijkbaar niet goed genoeg voor een kind in groep twee. Misschien gek, maar ik – zelf ooit een studiebol op het vwo – vind dat dus wel goed genoeg. En het leuke is: als je weinig verwachtingen hebt, word je nog eens verrast.
Zo was Casper tijdens de lange rit naar onze vakantiebestemming zomaar een uur stil. Met z’n tong uit z’n mond zat hij verwoed dingen te doen met een pen en een blaadje. “Kijk mam”, zei hij na een tijdje en draaide zijn werkje om. “Alle namen van onze familie. Cool hè?” Niet gek, lijkt me, voor groep twee.
Deze column staat in Kek Mama 11-2020.
Meer lezen? Neem hier een abonnement op Kek Mama, de #1 glossy voor moeders.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Monique Westenberg (48) laat op Instagram zien hoe een ochtendroutine met zoon Dré (9) eruit ziet. Één ding is zeker: zonder deze gewoonte gaat Dré niet de deur niet.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Als moeder ben je jarenlang druk met opvoeden. Luiers verschonen, boterhammen smeren, ruzies sussen, grenzen stellen en ondertussen hopen dat je iets goed doet en je later een hechte band hebt met je kind.
Opvoeden draait niet alleen om regels, grenzen en dagelijkse routines. Vaak zijn het juist de eenvoudige uitspraken van ouders die jarenlang blijven hangen. Zinnen die je vroeger misschien met een zucht aanhoorde, maar die later ineens verrassend veel waarheid blijken te bevatten.
Bij opa’s en oma’s horen gezelligheid, spelletjes en stiekem net iets meer snoep dan thuis. Tot een potje Mens Erger Je Niet compleet ontspoort en een kleuter besluit dat het bord blijkbaar óók mee mag doen.