Roze voor meisjes en blauw voor jongens? Onzin, vindt Kristin Smysniuk. Haar zoon mag dragen wat hij wil en op haar blog legt ze uit waarom.
Lees verder onder de advertentie
Toen Kristin met haar zoon in de schoenenwinkel liep, verscheen er een enorme glimlach op zijn gezicht. ‘Zijn oog was gevallen op een stel glinsterende, knalroze met paarse schoenen’, zegt ze. ‘Meisjesschoenen.’
Lees verder onder de advertentie
Haar zoon liep echter automatisch door naar de jongensschoenen. ‘Want ja, daar ‘moest’ hij natuurlijk een nieuw paar gaan uitkiezen’, vervolgt Kristin. ‘Maar elk model dat hij probeerde, vond hij niks. Als ik hem vroeg wat hij ervan vond, reageerde hij gelaten.’
Tweede paar
Kristin bedacht zich geen moment en liep terug naar de meisjesafdeling, om de glitterschoenen uit het rek te pakken. ‘In mijn achterhoofd hoorde ik een stemmetje: wat als zijn vrienden hem met deze schoenen straks voor de gek houden? Of iedereen over hem heen valt? Maar dat stemmetje negeerde ik – ik wist dat ik mijn zoon dolblij zou maken.’
Ze had gelijk: haar zoon kon zijn geluk niet op toen hij de roze schoenen aangereikt kreeg. ‘Zijn enorme glimlach was onbetaalbaar. Uiteindelijk kochten we zelfs een tweede paar roze schoenen om binnenshuis te gebruiken. Toen we naar huis gingen, was mijn zoon lyrisch: hij wist precies welk overhemd en stropdas er perfect bij zouden passen.’
‘Ik laat hem zichzelf zijn’
Natuurlijk gaat het niet om de schoenen, zegt Kristin. ‘Ik deel dit verhaal om te laten zien dat ik mijn zoon laat zijn wie hij wil zijn. In plaats van wie de wereld denkt dat hij zou moeten zijn.’
Als moeder is het haar taak om vierkant achter hem te staan. ‘Dus als hij meisjesschoenen wil, dan krijgt hij die. Ik geef hem alle ruimte en vrijheid om zijn eigen pad te bewandelen, wat de buitenwereld er ook van vindt.’
Oudste kind zijn betekent dat je het proefkonijn bent. En ja, soms is het echt zwaar om de eerste te zijn, want af en toe wil je gewoon al die verantwoordelijkheden die bij die titel horen in de prullenbak gooien. Toch blijkt uit onderzoek dat het uiteindelijk best wat oplevert.
Lara Temme is tekstschrijver en woont samen met haar zoon (9) en dochter (11) in Brabant. Thuis wordt er veel gelachen, geknuffeld, gehuppeld en gezongen. Wel vals, maar daar heeft het gezin zelf weinig last van. Evenals de altijd rommelige zolder.
Al jaren is de time-out het go-to trucje van veel ouders. Kind boos? Stuur ze weg, laat ze afkoelen en haal ze daarna weer terug. Maar vaak werkt het averechts, zeggen onderzoekers. Kinderen voelen zich er alleen maar rotter door. Alsof ze gestraft worden voor emoties waar ze zelf geen controle over hebben.
Tweeduizend euro per week neertellen voor een vakantiehuisje? Dana niet gezien. Al jaren ruilt ze met een ander gezin van huis, zodat ze hun geld aan leuke dingen kunnen besteden én drie keer per jaar op reis kunnen. Ook zonder geldboom in de tuin.
Kleinkinderen zijn vaak dol op hun opa en oma (mede door de liefde, aandacht en cadeautjes). Volgens life coach Susan Allan kan hun aanwezigheid ook een enorme opluchting voor ouders zelf zijn. Vooral omdat het bij hen draait om er zijn voor steun en warmte, zonder regels te buigen of tegen de ouders in te […]