Mara: ”Als je maar geen roze gaat dragen’, zei mijn schoonmoeder tegen mijn pasgeboren zoon’

Illustratie bij: Mara: ”Als je maar geen roze gaat dragen’, zei mijn schoonmoeder tegen mijn pasgeboren zoon’ Beeld: Canva
Melanie Borgman
Melanie Borgman
Leestijd: 3 minuten

Roze is voor meisjes en blauw is voor jongens. Tenminste, als het Mara’s (30) schoonmoeder ligt. Mara kon haar oren niet geloven toen haar pasgeboren zoon een paar weken na de geboorte al in een hokje werd geplaats. Dit is wat Mara daarop te zeggen had.

Lees verder onder de advertentie

Mara* (30) is moeder van een dochter (2) en een zoon (1,5 maand): “Vorige week stond ik in de woonkamer met een stapeltje kleertjes in mijn handen. Een mini-rompertje, een truitje met subtiele streepjes en sokjes die nauwelijks groter waren dan mijn duim. Mijn pasgeboren baby lag vredig te slapen in de box en mijn schoonmoeder kwam toevallig even langs. Toen wist ik alleen nog niet dat ze wéér het bloed onder m’n nagels zou halen.

Lees verder onder de advertentie

Verboden kleur

‘Kijk dan!’ zei ik enthousiast tegen haar en hield de kleertjes één voor één omhoog. Zacht katoen, kleine knoopjes.. Ik smolt bijna van trots en verliefdheid. Mijn schoonmoeder glimlachte en voelde even aan de stof. ‘Wat leuk allemaal! Tegenwoordig heb je zoveel keuze.’ Ze boog zich boven de box en zei bloedserieus tegen mijn slapende baby: ‘Als je maar geen roze gaat dragen, dat mag niet van oma.’

Lees verder onder de advertentie

Sprakeloos

Mijn keel schoot dicht. Serieus? Hoorde ik dat nou echt goed? We leven 2026, hoor. Ondertussen brak mijn hart. Mijn baby lag heerlijk in dromenland, onwetend van alle verwachtingen die mensen nu aan hem wilden ophangen. Ik zuchtte en wist stiekem al hoe dit gaat met mijn schoonmoeder. We hadden vaker dit soort gesprekken of eigenlijk kleine discussies over wat “mag” en “hoort” bij jongens en meisjes. Ondertussen weet ik dat het weinig zin heeft om er tegenin te gaan.

Lees verder onder de advertentie

Op dat moment wilde ik van alles zeggen, maar het voelde alsof mijn tong vast zat aan mijn gehemelte. Ik was sprakeloos. Niet omdat ik niets te zeggen had, maar omdat ik echt niet snapte dat dit nog een ding was. Het is verdomme maar een kleur, het heeft geen sekse. Mijn zoon raakt heus niet in de war van een roze romper. Ik wilde haar duidelijk maken hoe belangrijk het is om kinderen niet in een hokje te plaatsen, laat staan een baby. Maar ik zei niks van dat alles. In plaats daarvan keek ik haar aan met een stalen gezicht en zei: ‘De lievelingskleur van je kleindochter is blauw.’

Mooiere wereld

Ik vouwde de kleertjes weer op en legde ze zonder iets te zeggen terug. Mijn zoon draaide zich een beetje om in de box en had natuurlijk niks door van zijn oma’s uitspraak. Ik kapte het gesprek snel af, omdat ik ondertussen beter weet: mijn zoon groeit op in een gezin waar hij kan ontdekken en stralen in welke kleur hij maar wil. Spelen in knalroze shirts, pimpelpaarse broeken, regenboogsokken of glitterschoenen? Daar wordt de wereld alleen maar mooier van.”

Lees verder onder de advertentie

Monica (33) kent de discussie maar al te goed. Haar zoon is vier jaar en houdt van prinsessenjurken, maar ze vindt het soms lastig wat de buitenwereld hiervan vindt. Ze vraagt raadt aan Kek Mama-lezers, omdat ze nu worstelt met een dilemma. Hier lees je haar verhaal.

Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail