Beeld: Canva
“Even wachten, hoor, mama moet dit appje nog beantwoorden.” Hoe vaak per dag zeg jij dit tegen je kind?
Meestal voelt het onschuldig, maar toch blijkt dat kinderen zo’n moment heel anders beleven dan wij.
Volgens psychologen snappen jonge kinderen prima dat papa of mama even de kamer uitloopt. Je bent weg, maar je komt ook weer terug. Dat is duidelijk. Een ouder die naast ze op de bank zit, maar volledig opgaat in een telefoon? Dat is veel verwarrender. Je bent er lichamelijk wel, maar met je aandacht niet. Voor een kind voelt dat alsof de deur openstaat, maar toch op slot zit.
Misschien herken je het wel. Je bent met je kind aan het spelen, je telefoon trilt en je kijkt heel even. Alleen is dat “heel even” voor een kind vaak precies lang genoeg om je afwezigheid te merken.
Psychologen verwijzen naar een bekend experiment waarbij een moeder tijdens het spelen ineens stopt met reageren. Geen glimlach, geen oogcontact, geen reactie. Baby’s proberen vervolgens van alles om weer contact te maken. Ze lachen harder, reiken naar hun ouder en raken uiteindelijk overstuur als die reactie uitblijft.
En precies dat gebeurt ook – in het klein – wanneer we op onze telefoon kijken. Ons gezicht verandert. We reageren minder. En kinderen gaan harder hun best doen om onze aandacht terug te krijgen. Misschien verklaart dat ook waarom je peuter precies op het moment dat jij een appje opent ineens álles tegelijk nodig heeft.
Onderzoekers vroegen kinderen hoe ze zich voelen als hun ouders veel op hun telefoon zitten. Hun antwoorden waren verrassend eerlijk. Ze voelden zich verdrietig. Minder belangrijk. Soms zelfs eenzaam.
Niet omdat hun ouders slechte ouders zijn. Maar omdat kinderen de reden achter ons telefoongebruik nog niet begrijpen. Zij zien alleen dat iets in onze hand op dat moment belangrijker lijkt dan zijzelf. Best confronterend.
Voel je nu vooral niet schuldig. Iedere ouder doet dit. We regelen nu eenmaal ons leven via onze telefoon. We appen de oppas, beantwoorden een mail van school of zoeken op hoe je een vlek uit een wit shirt krijgt.
Eén middag waarop je wat vaker op je scherm kijkt, richt echt niet meteen schade aan. Waar psychologen vooral naar kijken, is het patroon. Is er ook genoeg tijd waarop je kind wél weet: nu heb ik mama of papa helemaal voor mezelf?
Gelukkig hoeft niemand zijn telefoon de deur uit te gooien. Een paar kleine gewoontes kunnen al helpen. Leg bijvoorbeeld tijdens het eten je telefoon weg. Of spreek met jezelf af dat als je kind iets wil vertellen, je eerst opkijkt voordat je verder scrollt.
En misschien wel de mooiste tip: benoem wat je doet. Zeg niet alleen: “Wacht even.” Zeg liever: “Ik zie je. Ik maak dit berichtje af en daarna ben ik helemaal van jou.” Dat kost nog geen vijf seconden, maar voor een kind maakt het een wereld van verschil. Het voelt zich gezien.
Kinderen verwachten geen perfecte ouders. Ze verwachten ook niet dat je de hele dag op de grond zit mee te spelen. Wat ze wél nodig hebben, is het vertrouwen dat ze je kunnen bereiken als het belangrijk is.
Jamie gaf haar oude telefoon aan haar zoon toen hij vier werd. Zijn jongere broertje kreeg er een zes maanden na zijn geboorte. Waarom? Dat lees je hier.
Bron: Bolde
Een relatie die goed voelt, geeft energie in plaats van energie te kosten. Het zijn de mensen bij wie je jezelf kunt zijn, bij wie je je gezien voelt en bij wie je na een gesprek vaak net iets lichter de deur uitloopt. Zulke verbindingen zijn waardevol, maar ontstaan niet vanzelf.
Alsof het gemis van Jade Kops nog niet groot genoeg was, krijgt haar familie opnieuw een zware klap te verwerken. Via Instagram maakt haar zus Amber bekend dat ook hun opa is overleden. Nog geen paar maanden nadat ze afscheid moesten nemen van Jade, volgt opnieuw een ingrijpend verlies.
Heeft jouw kind op dit moment krentenbaard? Hij of zij is niet de enige. Het aantal kinderen met deze besmettelijke huidziekte is flink toegenomen vorige week.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Veel mensen om mij heen willen bewust geen kinderen.
Een samengesteld gezin vormen is altijd spannend. Ook voor Ellen Callebout, de partner van Studio 100-baas Gert Verhulst. In de Vlaamse podcast Peter Van de Veire & De Zandloper vertelt ze over het moment waarop ze Viktor en Marie Verhulst voor het eerst ontmoette.
