Als ouder wil je je kind beschermen tegen verdriet, frustratie of een blauwe plek. Maar wat als je zó fanatiek obstakels uit de weg schuift, dat je kind nooit leert om zelf te vallen én weer op te staan?
Lees verder onder de advertentie
Welkom in de wereld van snowplow parenting – de opvoedstijl waarbij ouders letterlijk alles gladstrijken voor hun kind.
Wat is snowplow parenting eigenlijk?
Een snowplow (je weet wel, sneeuwschuiver) maakt de weg vrij van alle obstakels. En dat is precies wat deze ouders doen: ze bellen de juf als er een lage toets score is, schrijven de motivatiebrief voor die bijbaan en zorgen dat hun puber nooit te laat komt – door zelf de wekker te zetten.
De term werd bekend in 2019 na het Amerikaanse “Operation Varsity Blues” schandaal, waarin ouders tienduizenden dollars betaalden om hun kind op een topuniversiteit te krijgen. Maar ook zonder omkoopschandalen zie je snowplow ouders steeds vaker.
Waarom gebeurt dit nu?
Waarom die opkomst van het snowplow-ouderschap? Het korte antwoord: angst. Volgens psycholoog Dr. Carla Naumburg leven we in een tijd waarin ouders overladen worden met slecht nieuws via sociale media en 24-uurs nieuwskanalen. We willen onze kinderen koste wat het kost beschermen.
Ook schrijver Jessica Lahey vindt dat de media ons angstig maakt. “De media willen ons laten geloven dat onze kinderen constant in gevaar zijn, met gevaar dat van alle kanten komt. Terwijl dit historisch gezien juist één van de veiligste tijden is om kind te zijn.”
En dan is er nog technologie: een mailtje naar de docent of een appje naar de hockeycoach is zó gestuurd. Kortom, het is makkelijker dan ooit om te interveniëren in het leven van je kind, aldus Dr Damon Korb, een ontwikkelings-gedrag pedagoog.
Alles voor je kinderen weg snowplow’en doet niet veel goeds met kinderen helaas, zeggen experts.
1. Ze kunnen slecht omgaan met frustratie
Kinderen die nooit leren worstelen, haken sneller af als iets moeilijk wordt. Terwijl juist dat beetje moeite zorgt voor diepe, duurzame leerervaringen.
2. Ze ontwikkelen geen probleemoplossend vermogen
In een enquête van The New York Times gaf een groot deel van de ouders toe dat ze hun volwassen kinderen helpen met afspraken maken, deadlines herinneren en zelfs sollicitatiebrieven schrijven. Goedbedoeld? Misschien. Maar het ontneemt kinderen de kans om zelfredzaam te worden.
3. Ze geloven niet dat hun acties verschil maken
Als je als ouder altijd ingrijpt, leert een kind niet dat het zélf invloed heeft op dingen. Gevolg: gebrek aan zelfvertrouwen én motivatie. Op die manier ligt learned helplessness op de loer.
4. Meer kans op angststoornissen
Ouders die hun keuzes baseren op angst, dragen die spanning vaak (onbewust) over op hun kind. Met als risico: een kind dat zelf ook angstig wordt bij elke tegenslag.
Hoe voorkom je dat je zelf een snowplow-ouder wordt?
We snappen het hoor – je kind beschermen is een oerinstinct. Maar met deze tips doe je dat zónder hun groei in de weg te staan:
Denk op de lange termijn Laat fouten gebeuren, als oefening. Niet alles hoeft perfect. Het gaat om leren leren.
Beheers je eigen angst Kies bewust voor rust in plaats van paniek. Als jij vertrouwen uitstraalt, leert je kind dat het moeilijke dingen aankan.
Geef ruimte voor eigen oplossingen Heeft je kind een probleem? Vraag: “Hoe ga je dit oplossen?” Denk mee, maar laat je kind de leiding nemen. Blijf op de achtergrond.
Tot slot
Snowplow ouders bedoelen het goed – ze willen hun kinderen beschermen tegen pijn. Maar kinderen groeien van een beetje strijd. Van vallen en zelf weer opstaan. Het is onmogelijk om alle narigheid bij je kind vandaan te houden. Want uiteindelijk is het leven geen gladgestreken skipiste, maar een hobbelige, spannende rit waar je vooral veel van leert.
Lees verder onder de advertentie
Snowplow-ouders lijken veel op helikopterouders, maar er zijn wel verschillen. Je leest het hier.
Na een pittige periode met ziekenhuisopnames, mentale dips en een kinderwens die even op pauze staat, probeert Amy Rose, bekend van Winter Vok Liefde, vooral weer te vertrouwen op haar eigen lichaam en gevoel. En dat doet ze stap voor stap.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Marije (39) haar dilemma. Haar 12-jarige zoon wil dolgraag op boksen, maar zelf krijgt ze het al benauwd bij het idee van deze sport.
Emigreren naar Amerika, dat is Marjoleins droom. Haar man ziet het echter totaal niet zitten. ‘Het afvoerputje van de wereld’, noemt hij het. Daar wil je je kinderen toch niet groot brengen?
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]