10 dingen die kinderen van veeleisende ouders vaak zeggen, maar niet altijd menen
Beeld: Canva
Altijd goede cijfers, netjes je best doen en vooral niemand teleurstellen. Klinkt dat verdacht bekend? Als je vroeger altijd perfect moest zijn, kan dat ook jaren later nog doorsijpelen in hoe je met je gevoelens omgaat.
Misschien los je liever alles zelf op, maak je je eigen problemen kleiner of zeg je automatisch dat het “prima” gaat, ook als dat niet zo is. Deze tien uitspraken kunnen daar verrassend veel over zeggen.
1. “Ik ben gewoon heel moe”
Werk, kinderen, huishouden, die wasmand die zichzelf nog steeds niet heeft leren opvouwen: natuurlijk kun je gewoon moe zijn. Maar soms betekent “ik ben moe” eigenlijk iets anders.
Stress en emotionele problemen kunnen zich namelijk ook uiten in vermoeidheid en slecht slapen. Wie vroeger gewend was om vooral flink door te gaan, vindt het misschien makkelijker om vermoeidheid te benoemen dan te zeggen: het gaat eigenlijk helemaal niet zo lekker.
2. “Ik kom er wel uit”
Zelf regelen, zelf oplossen, vooral niemand lastigvallen. Als je bent opgegroeid met hoge verwachtingen, kan onafhankelijkheid bijna een automatisme worden.
Zelfs wanneer je eigenlijk behoefte hebt aan een luisterend oor, kan “ik red me wel” veiliger voelen dan toegeven dat je hulp nodig hebt. Zeker als je vroeger bang was om je ouders teleur te stellen. Terwijl steun nodig hebben natuurlijk niet hetzelfde is als iemand tot last zijn.
3. “Ik heb het druk gehad”
Een volle agenda is soms ook gewoon een volle agenda. Maar “druk” kan een handige manier zijn om afstand te houden als je niet wilt vertellen hoe het écht met je gaat.
Geen zin om af te spreken, telefoontjes laten liggen en appjes pas drie dagen later beantwoorden: soms heeft iemand simpelweg behoefte aan ruimte. Maar volgens het artikel kan terugtrekken ook een manier zijn om moeilijke gevoelens verborgen te houden.
4. “Het stelt niets voor”
Je voelt je al weken niet jezelf, slaapt slecht of trekt je steeds vaker terug. Maar zodra iemand vraagt hoe het gaat: “Ach, het stelt niets voor.”
Wie heeft geleerd om hoge eisen aan zichzelf te stellen, kan ook zijn eigen problemen snel bagatelliseren. Toegeven dat iets wél zwaar is, voelt dan misschien als falen. En dus ga je liever door alsof er niets aan de hand is.
Lees ook
5. “Ik wil er niet over praten”
Soms heb je gewoon geen zin om je hele binnenwereld op tafel te gooien. Helemaal prima. Maar als je deze zin standaard gebruikt zodra het gesprek persoonlijk wordt, kan er meer achter zitten.
Voor volwassenen die als kind veel druk voelden om te presteren, kan kwetsbaarheid spannend zijn. Misschien ben je bang voor afkeuring of wil je nog altijd laten zien dat je alles onder controle hebt. Niet praten wordt dan een soort beschermingsmuur.
6. “Er speelt gewoon veel”
Deze klinkt lekker neutraal. Er is van alles aan de hand, einde gesprek. Je hoeft niet te vertellen dat je eigenlijk verdrietig, onzeker of totaal overprikkeld bent.
Volgens het artikel kunnen mensen moeilijke gevoelens soms liever vaag houden dan echt vertellen waar ze mee zitten. Zeker als ze niet gewend zijn om voor emotionele steun bij hun ouders aan te kloppen.
7. “Jij hebt belangrijkere dingen om je zorgen over te maken”
Herkenbaar voor de geboren pleaser: zelfs als jij degene bent die steun nodig heeft, ben je vooral bezig met de ander.
Volwassen kinderen die gewend zijn rekening te houden met de gevoelens van hun ouders kunnen hun eigen problemen daardoor kleiner maken. Je wilt je moeder niet ongerust maken of je vader niet opzadelen met nóg iets. Lief bedoeld, maar ondertussen geef je jezelf onbewust de boodschap dat jouw gevoelens minder belangrijk zijn.
8. “Ik ben eraan gewend”
Een vervelende situatie die al lang duurt? “Ach, ik ben eraan gewend.” Een gewoonte waarvan je zelf ook wel weet dat die je niet helpt? “Het is nu eenmaal zo.”
Volgens het artikel kunnen zulke uitspraken een manier zijn om niet te hoeven kijken naar wat er werkelijk speelt. Dat kan extra herkenbaar zijn als je bent opgegroeid met het idee dat problemen vooral opgelost moeten worden en je niet moet zeuren.
9. “Ik wil de sfeer niet verpesten”
Het etentje is gezellig, iedereen lacht en jij zit ondertussen met iets in je maag. Dan kun je het vertellen óf besluiten dat dit absoluut niet het moment is.
Wie vroeger sterk bezig was met de stemming thuis, kan ook later het gevoel houden verantwoordelijk te zijn voor de gezelligheid. Je eigen emoties verdwijnen dan naar de achtergrond, want stel je voor dat iemand zich door jouw verhaal ongemakkelijk voelt.
10. “Ik weet niet waar je het over hebt, het gaat prima”
Misschien wel de klassieker onder de klassiekers: “Het gaat prima.” Zelfs wanneer alles behalve prima voelt.
Wie lang gewend is geweest gevoelens weg te stoppen, doet dat soms zonder het zelf door te hebben. Naar buiten toe houd je alle ballen keurig in de lucht, terwijl je vanbinnen vooral probeert niet om te vallen.
Het hoeft niet meteen iets te betekenen
Zeg jij regelmatig “ik ben moe” of “ik heb het druk”? Dan betekent dat natuurlijk niet automatisch dat je jeugd te streng was of dat er iets mis met je is. Soms bén je simpelweg moe en soms heb je werkelijk een overvolle agenda.
De rode draad zit volgens het oorspronkelijke artikel vooral in het patroon: jezelf steeds kleiner maken, geen hulp durven vragen of moeilijke gevoelens verbergen uit angst voor teleurstelling of afkeuring. Herken je dat? Dan kan het al waardevol zijn om jezelf af te vragen waarom “het gaat niet zo goed” soms zoveel moeilijker uit te spreken is dan “prima hoor”.
Altijd het gevoel gehad dat het nóg beter moest? Opgroeien met perfectionistische ouders kan ook op andere manieren doorwerken als je volwassen bent. Deze elf worstelingen zijn misschien pijnlijk herkenbaar. Je leest ze hier.
Bron: Your Tango
Kek Mama leesdeals
Lees Kek Mama nu met korting of luxe cadeau