In de rubriek Het Huishoudboekje krijgen we een eerlijk inkijkje in het leven van andere gezinnen. Wat komt er binnen, wat gaat eruit en hoeveel blijft er over? Deze week spreken we Kiara (36). Zij en haar man Ruben (38) hebben hun financiën anders geregeld dan de meeste stellen om hen heen. Boodschappen, kinderkleding en uitjes betalen ze niet uit één gezamenlijke pot. Ze verdelen die uitgaven precies 50/50. “Sinds we dit doen, geven we iedere maand minder uit.”
Deze namen zijn gefingeerd. Het gezin deed anoniem mee aan de enquête.
“Ik woon samen met mijn man Ruben en onze kinderen in Deventer. Ik werk 28 uur per week als administratief medewerker en Ruben werkt 36 uur als automonteur.
Samen verdienen we ongeveer €4.500 netto per maand. We kunnen onze vaste lasten prima betalen en hoeven gelukkig niet ieder dubbeltje om te draaien, maar we hebben ook niet zoveel ruimte dat we nergens naar hoeven te kijken. Zeker met twee kinderen vliegen de bedragen er soms behoorlijk snel uit. Boodschappen, nieuwe schoenen omdat er alweer iemand uit is gegroeid, een verjaardagscadeautje en in het weekend ergens iets drinken. Los lijkt het allemaal wel mee te vallen, maar bij elkaar tikt het aan.”
“Onze vaste lasten betalen we samen. De hypotheek, energie, verzekeringen, kinderopvang en andere vaste kosten gaan allemaal van onze gezamenlijke rekening. Daarnaast proberen we iedere maand €300 opzij te zetten voor onze buffer, vakantie en grotere uitgaven.
Voor boodschappen, kleding voor de kinderen, cadeautjes, uitjes en andere losse gezinsuitgaven hebben we bewust geen gezamenlijke pot. Daarvoor rekenen we iedere maand met maximaal €1.200. Ruben en ik nemen daar allebei precies de helft van voor onze rekening.”
“We sturen elkaar echt niet na ieder supermarktbezoek een Tikkie. We houden gewoon bij hoeveel we gedurende de maand voor het gezin hebben betaald.
Als ik voor €140 boodschappen doe, heb ik nog €460 van mijn deel over. Koopt Ruben vervolgens voor €75 nieuwe schoenen voor Fedde, dan gaat dat van zijn €600 af. Zodra een van ons zijn helft heeft bereikt, neemt de ander de volgende gezinsuitgaven op zich totdat we ongeveer gelijk staan. Uiteindelijk hebben we dus allebei maximaal €600 betaald. Het klinkt als een enorme administratie, maar inmiddels houden we het heel makkelijk bij.”
“Vroeger betaalden we bijna alles van onze gezamenlijke rekening. Dat leek veel makkelijker, maar bij ons werkte het juist averechts. Zolang daar genoeg geld op stond, voelde een paar tientjes extra niet zo belangrijk. Ik gooide tijdens het boodschappen doen makkelijker dingen in mijn mandje die niet op mijn lijstje stonden. Ruben stelde sneller voor om eten te bestellen als we geen zin hadden om te koken.
Aan het einde van de maand waren we dan regelmatig rond de €1.300 à €1.350 kwijt aan dit soort uitgaven. Geen gigantische bedragen waar we van schrokken, maar wel steeds meer dan we eerst van plan waren.”
“Sinds we allebei verantwoordelijk zijn voor onze eigen €600, merk ik dat ik anders naar geld kijk. Als ik nog €180 over heb en we moeten nog anderhalve week, ga ik niet voor de derde keer zonder boodschappenlijstje naar de supermarkt.
Ruben heeft hetzelfde. Als we een dag met de kinderen weggaan, neemt hij tegenwoordig sneller broodjes en drinken mee. Niet omdat we geen lunch kunnen betalen, maar omdat je veel duidelijker ziet wat zo’n dag met je budget doet.
Vroeger voelde €30 hier en €40 daar als weinig. Nu denk ik sneller, wil ik hier echt een deel van mijn €600 aan uitgeven?”
“Als we het hierover hebben met vrienden, merken we pas hoe anders onze manier blijkbaar is. Iedereen om ons heen heeft gewoon één gezamenlijke pot voor dit soort uitgaven. Sommigen vinden ons systeem vooral omslachtig. Ik snap dat ergens wel. Als ik ieder pak melk met Ruben zou moeten verrekenen, zou ik er zelf ook gek van worden. Dat doen we gelukkig niet.
Voor ons gaat het vooral om het totaal. We betalen uiteindelijk allebei evenveel en tegelijkertijd hebben we veel meer zicht op wat er iedere maand uitgaat.”
“Het lukt echt niet iedere maand om onder die €1.200 te blijven. Soms hebben de kinderen ineens allebei nieuwe schoenen nodig of zijn er meerdere verjaardagen achter elkaar. Daar gaan we ook niet moeilijk over doen.
Maar in normale maanden merken we duidelijk verschil. De ene keer houden we maar een paar tientjes over, een andere maand ruim honderd euro. Op jaarbasis tikt dat toch behoorlijk aan. We zetten dat geld niet in een apart potje met ‘besparing door ons briljante systeem’ erop. Het blijft gewoon over en kan naar onze buffer of iets anders waarvoor we sparen.”
“Heel romantisch klinkt het natuurlijk niet als je vertelt dat je zelfs de boodschappen en kleding van je kinderen 50/50 verdeelt. Toch zou ik niet meer terug willen naar hoe we het eerst deden. Misschien zou een ander stel helemaal gek worden van onze manier. Wij kennen in ieder geval niemand die het zo doet. Maar voor ons werkt het verrassend goed.”
Dit artikel verscheen oorspronkelijk op Mamaplaats.nl. Nog niet uitgelezen? Op Mamaplaats vind je nog veel meer herkenbare, persoonlijke en eerlijke verhalen over het moederschap en gezinsleven.
Familiedrama’s verdwijnen helaas niet altijd vanzelf naar de achtergrond. Rond Lil’ Kleine en zijn moeder Babette Verhoef blijft het dan ook rommelen.
Een verloving, trouwplannen en dan toch ineens een punt achter de relatie. Voor Dave Roelvink (32) en Marijn Kuipers (26) loopt het liefdesverhaal anders dan gedacht. De twee hebben bekendgemaakt dat ze uit elkaar zijn.
Mijn dochter van zeven maakt overal vriendjes. Op vakantie hoeft ze maar vijf minuten bij een zwembad te staan en ze heeft alweer iemand gevonden om mee te spelen. Op onze camping in Frankrijk viel haar oog alleen op een jongetje dat juist helemaal niet zo’n behoefte leek te hebben aan contact. Toch bleef ze […]
Blijkbaar zijn Luke’s koffie, de eindeloze moeder-dochtergesprekken en Stars Hollow niet het enige wat we aan Gilmore Girls hebben overgehouden. Deze babynaam is namelijk steeds populairder geworden.
Iris dacht het dit keer eens goed voor elkaar te hebben. De traktaties voor de verjaardag van haar oudste dochter stonden de avond van tevoren al helemaal klaar. Ging het last-minute tóch nog mis.
Kinderen nemen alles wat je zegt bloedserieus. Ook de dingen die je er als moeder in een vlaag van irritatie uitgooit en zelf vijf seconden later alweer bent vergeten. Marloes (36) ontdekte dat toen dochter Lucy een nogal bijzondere uitspraak van haar moeder de rest van de dag niet meer los kon laten.
