Het klinkt zo logisch: je kind duwt of pakt iets af, en jij vraagt of jouw kind zijn excuses wil aanbieden. Maar volgens kinderpsycholoog Laura Markham leren kinderen daar eigenlijk de verkeerde lessen van.
Ten eerste doet het eigenlijk helemaal niets. “Decennia aan onderzoek naar relaties laten zien dat wanneer iemand zich gedwongen voelt om sorry te zeggen voordat hij of zij er klaar voor is, dit de relatie helemaal niet helpt herstellen”, zegt Markham. “En hetzelfde geldt voor kinderen met hun vrienden of broertjes en zusjes.” Sterker nog, het kan je kind alleen maar meer schaden. “Als kinderen zich schamen, voelen ze zich slechter en daardoor kunnen ze zich ook niet beter gedragen.”
Lees verder onder de advertentie
Wat werkt dan wel?
Volgens Markham werkt het beter om kinderen te leren contact te maken met de ander. Dat kan zijn door een speelgoedje terug te geven of te vragen of het kind oké is. “Je wilt je kind het gevoel geven dat hij een gul en zorgzaam persoon is, die dingen beter kan maken als hij iets verkeerd heeft gedaan”, zegt Markham.
Lees verder onder de advertentie
Het goede voorbeeld
Daarna is het aan jou als ouder om het goede voorbeeld te geven. Leg uit dat het vervelend is dat het andere kind pijn heeft gevoeld en laat zien hoe een oprechte verontschuldiging eruitziet. Zo voelt het kind zich gezien en leert jouw kind wat een echte sorry betekent. Geef je kind daarna even de ruimte om te kalmeren. Bij oudere kinderen kun je ze zelf laten bedenken hoe ze de situatie kunnen herstellen. “Geef suggesties, maar laat je kind uiteindelijk zelf kiezen hoe hij het goed kan maken,” aldus Markham.
Lees verder onder de advertentie
Het voorbeeld komt van jou
Kinderen leren vooral van ons hoe je relaties herstelt. Laat dus zelf zien dat jij sorry kunt zeggen als je iets verkeerd doet. Dan krijgt ‘sorry’ pas echt betekenis. Of zoals Markham zegt: “Sorry is een belangrijk hulpmiddel in alle relaties. Maar als we kinderen leren het gedachteloos uit te kramen zodra ze iets fout doen, verliest het zijn betekenis en kracht.” En dat is zonde, want juist van fouten maken leren onze kinderen het meest.
Lees verder onder de advertentie
4 lessen voor het opvoeden van gelukkige en succesvolle kinderen? Je leest het hier.
Kek Mama is geen medisch deskundige. Voor vragen of zorgen over opvoeding en ontwikkeling van je kind, raadpleeg altijd een professional.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
De juffen op school noemen Pilar ‘tante’, terwijl ze heus wel weten hoe het zit: voor Laura en Daniël is ze hun vrouw, en als een tweede moeder voor hun dochters Rosa (9) en Carmen (7). “We zijn gewoon een gezin.”
Tijdens de nieuwjaarsnacht van 2000 op 2001 brak er brand uit in café De Hemel in Volendam. Melanie Klene (40) overleefde de ramp, maar liep ernstige brandwonden op. Inmiddels is ze moeder van twee zoons (11 en 8). De gebeurtenis is verweven in haar gezin en heeft haar gevormd tot wie ze nu is.
Melissa Ramakers Quekel (29) leeft met een zeldzame stofwisselingsziekte en kampt met complexe gezondheidsproblemen. Ze is afhankelijk van sondevoeding en draagt een glucose-sensor. Ondertussen zet ze alles op alles om er voor haar dochters Lotte (2,5) en Elise (1) te zijn.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (17) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (10) en Feline (13). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]