Beeld: Vitakruid
Een Deense studie naar vitamine D tijdens de zwangerschap levert interessante resultaten op, maar Hoogleraar Tessa Roseboom blijft nuchter.
Zwangere vrouwen krijgen al jaren het advies om extra vitamine D te slikken. Maar onderzoekers uit Denemarken vroegen zich af: wat gebeurt er eigenlijk als zwangere vrouwen een hogere dosis nemen? En vooral: heeft dat invloed op de ontwikkeling van het kinderbrein?
De meeste mensen kennen vitamine D vooral als de vitamine die belangrijk is voor sterke botten en tanden. Maar wetenschappers kijken al langer naar de mogelijke rol van vitamine D bij de hersenontwikkeling van baby’s tijdens de zwangerschap. Uit eerdere onderzoeken bleek bijvoorbeeld dat een vitamine D-tekort bij zwangere vrouwen vaker voorkwam bij kinderen met aandachts- of ontwikkelingsproblemen. Alleen blijft het lastig om daar harde conclusies uit te trekken. Want komt dat echt door vitamine D? Of spelen andere factoren mee, zoals voeding, leefstijl of minder zonlicht? En juist daarom is deze studie zo interessant. “Vitamine D slikken tijdens de zwangerschap is sowieso goed”, zegt Tessa Roseboom hoogleraar Vroege Ontwikkeling en Gezondheid aan de Universiteit van Amsterdam.
Voor het onderzoek werden tussen 2009 en 2010 in totaal 623 zwangere vrouwen gevolgd. De ene helft kreeg dagelijks de standaarddosis van vitamine D3, terwijl de andere helft een veel hogere dosis kreeg. De supplementen werden gegeven vanaf week 24 van de zwangerschap tot één week na de bevalling. Een opvallend detail: het onderzoek was oorspronkelijk helemaal niet bedoeld om hersenontwikkeling te meten. De onderzoekers wilden eerst kijken of extra vitamine D astma bij kinderen kon voorkomen. Dat bleek uiteindelijk niet zo te zijn. Ook Tessa Roseboom deelt dat een hogere dosis niet meteen een betekent dat je kindje kerngezond geboren word: “Dat een nog hogere dosis ook meer gezondheidswinst oplevert, zien we in dit onderzoek niet overtuigend terug”, deelt ze.
Tijdens het onderzoek werden elf verschillende cognitieve functies getest. Denk aan aandacht, taal, planning en geheugen. Wat bleek? Kinderen van moeders die de hogere dosis vitamine D kregen, scoorden beter op drie onderdelen: verbaal geheugen, visueel geheugen en cognitieve flexibiliteit (het snel kunnen schakelen tussen mentale taken). Wel belangrijk om erbij te zeggen: de verschillen waren klein. Het ging niet om enorme sprongen of opvallend hogere intelligentie. Op acht van de elf onderdelen werd namelijk géén verschil gevonden, ook niet op IQ. Roseboom deelt aan RTL Nieuws: “Je moet dus niet meteen spreken van slimmere kinderen. Het gaat om kleine verschillen op een beperkt aantal uitkomsten.”
Nog iets belangrijks: meer vitamine D is niet automatisch beter. Zo deelt Roseboom dat de uitkomsten van onderzoeken interessant zijn maar dit geen reden is om meteen meer vitamine D te gaan slikken. “Vitamine D slikken tijdens de zwangerschap is sowieso verstandig. Dat adviseert de Gezondheidsraad al jaren: 10 micogram per dag”. Zoals altijd bij dit soort onderzoeken geldt dus: interessant nieuws, maar zeker geen reden om direct je supplementen aan te passen zonder overleg met een arts of verloskundige.
Wil je meer informatie over de nieuwe onderzoeken. Je leest er hier meer over.
Bron: RTL Nieuws
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
