Heftig: pesten blijkt nog ernstiger gevolg te hebben dan gedacht, waarschuwen onderzoekers

Week tegen Pesten Beeld: Canva
Maaike van Eijk
Maaike van Eijk
Leestijd: 4 minuten

Wie op het schoolplein rondloopt, ziet vaak vooral ‘normale’ ruzietjes of grapjes tussen kinderen. Een duwtje hier, een plaagstootje daar, het lijkt erbij te horen.

Lees verder onder de advertentie

Maar nieuw onderzoek van de University of Florida laat zien dat er achter dat ogenschijnlijk onschuldige gedrag iets veel ingrijpenders kan schuilgaan. Onder leiding van John Cooley blijkt dat pesten door leeftijdsgenoten bij basisschoolkinderen kunnen leiden tot serieuze traumaklachten.

Traumaklachten na pesten

De studie, gepubliceerd in het Journal of Clinical Child & Adolescent Psychology, laat zien dat meer dan 40 procent van de kinderen die hiermee te maken hadden, klinisch significante traumaklachten vertoonde. Dat wijst erop dat deze ervaringen diep kunnen doorwerken in hoe kinderen zich voelen en ontwikkelen.

Lees verder onder de advertentie

“Pesten wordt vaak gezien als een normaal onderdeel van opgroeien, maar onze bevindingen suggereren dat deze ervaringen voor veel kinderen daadwerkelijk schadelijk kunnen zijn”, zegt Cooley, hoofdauteur van het onderzoek.

Ervaringen

Voor de studie werden 250 leerlingen uit groep 5 tot en met 7 gevolgd op twee basisscholen. Onderzoekers keken naar hun ervaringen met slachtofferschap door leeftijdsgenoten en volgden gedurende het schooljaar de ontwikkeling van traumagerelateerde klachten.

Machtsverschil

Slachtofferschap gaat daarbij verder dan alleen fysiek geweld. Het kan ook gaan om geplaagd worden, buitengesloten worden, geruchten die rondgaan, bedreigingen of online pestgedrag. Pesten zelf wordt gezien als een ernstigere vorm, waarbij er sprake is van een machtsverschil tussen degene die pest en degene die wordt gepest.

Lees verder onder de advertentie

Fysieke agressie?

“Wanneer mensen denken aan slachtofferschap door leeftijdsgenoten en pesten, stellen ze zich vaak fysieke agressie voor, zoals slaan of duwen”, aldus Cooley. “Maar deze ervaringen kunnen ook bestaan uit plagen, uitsluiting, roddels, vernieling van eigendommen of cyberpesten.”

Klachten

Wat opvalt: slachtofferschap komt vaker voor dan je misschien zou verwachten. Ongeveer negen op de tien kinderen gaf aan aan het begin van het schooljaar minstens één keer hiermee te maken te hebben gehad. En bij een deel van hen leidde dat tot klachten op meerdere vlakken, zoals vermijding, terugkerende gedachten aan wat er is gebeurd, negatieve gevoelens, lichamelijke stressreacties en veranderingen in hoe ze naar zichzelf en anderen kijken.

Lees verder onder de advertentie

Ongewenste gedachten

“Kinderen kunnen proberen niet aan wat er is gebeurd te denken of zich terugtrekken van anderen”, zegt Cooley. “Tegelijkertijd kunnen ze ongewenste gedachten hebben over die ervaringen, slaapproblemen ontwikkelen of zich voortdurend gespannen voelen.”

Gevolgen

De impact blijkt ook niet van korte duur. Volgens de onderzoekers kunnen de gevolgen nog meer dan zes maanden aanhouden, wat suggereert dat het niet gaat om tijdelijke stress, maar om klachten die langer doorwerken in het dagelijks functioneren van kinderen.

Online

Opvallend is ook hoe vroeg online pestgedrag al begint. Ongeveer een kwart van de kinderen gaf aan cyberpesten te hebben meegemaakt. “Vaak begint de agressie op school en gaat die thuis online verder wanneer kinderen naar huis gaan”, legt Cooley uit.

Onzichtbaar

Daarnaast viel het onderzoekers op dat veel van deze situaties onzichtbaar blijven voor volwassenen. Leraren registreerden aanzienlijk minder gevallen dan de kinderen zelf rapporteerden. Dat verschil laat zien dat een groot deel van wat er speelt zich buiten het zicht afspeelt, of in vormen die moeilijker te herkennen zijn, zoals uitsluiting of subtiele roddels.

Lees verder onder de advertentie

Advies

“Er gebeurt vaak veel waarvan volwassenen zich simpelweg niet bewust zijn”, merkt Cooley op. “Sommige incidenten vinden plaats buiten toezicht van volwassenen, en andere gaan over gedrag zoals uitsluiting of roddelen dat moeilijker te detecteren is.” Volgens de onderzoekers is het daarom belangrijk dat ouders en leerkrachten niet alleen observeren, maar vooral ook actief in gesprek gaan met kinderen over wat zij meemaken.

Lees verder onder de advertentie

Wil je nog meer tips hoe je esten bij kinderen voorkomt, herkent en aanpakt? Je leest het hier.

Bron: University of Florida

Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail