Beeld: Canva
Dat geldzorgen stress geven, weten we. Maar nieuw onderzoek laat zien dat het nog veel verder gaat: kinderen die opgroeien in een samenleving met grote inkomensverschillen laten zichtbare veranderingen in hun hersenen zien.
En dat geldt niet alleen voor kinderen uit armere gezinnen, maar ook voor kinderen uit rijke families.
Onderzoekers van King’s College London, de University of York en Harvard University analyseerden hersenscans van ruim 10.000 Amerikaanse kinderen van 9 en 10 jaar oud. Ze ontdekten dat kinderen die wonen in staten met veel ongelijkheid, zoals New York en Californië, een kleinere hersenschors hadden en andere verbindingen tussen hersengebieden. Dit zijn juist de delen die belangrijk zijn voor geheugen, emoties, taal en aandacht.
De verschillen in hersenontwikkeling bleken los te staan van het inkomen of opleidingsniveau van de ouders. Het ging puur om de ongelijkheid in de samenleving.
Onderzoeker Divyangana Rakesh legt uit: “Dit gaat niet alleen over het inkomen van een individueel gezin, maar over hoe geld verdeeld is in de samenleving. Zowel kinderen uit rijke als arme gezinnen vertoonden veranderde hersenontwikkeling, en dit heeft blijvende gevolgen voor hun welzijn.”
De onderzoekers koppelden de hersenveranderingen ook aan de mentale gezondheid van kinderen. Jongeren die in meer ongelijke samenlevingen woonden, scoorden slechter op vragenlijsten over hun mentale welzijn.
Onderzoeker Kate Pickett benadrukt: “Het terugdringen van ongelijkheid gaat niet alleen over economie, het is een volksgezondheidskwestie. Ongelijkheid creëert een giftige sociale omgeving die letterlijk vormt hoe jonge breinen zich ontwikkelen. Dat heeft levenslange gevolgen.”
Volgens de onderzoekers kunnen maatregelen als progressieve belastingen, een sterker sociaal vangnet en goede gezondheidszorg helpen. Maar ook investeren in buurten en gemeenschappen, bijvoorbeeld veilige speeltuinen, goede scholen en meer vertrouwen tussen mensen, kan negatieve effecten van ongelijkheid verminderen.
Rakesh: “We zijn benieuwd hoe deze resultaten eruitzien in andere landen, zoals het Verenigd Koninkrijk. Londen, bijvoorbeeld, kent extreme ongelijkheid met zowel heel rijke als heel arme inwoners.”
Welke grote gevolgen heeft verwaarlozing op het kinderbrein? Je leest het hier.
Kek Mama is geen arts. Raadpleeg bij zorgen over de mentale of lichamelijke gezondheid van je kind altijd een professional.
Bron: Kings College London
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Grenzen stellen aan je kind is niet altijd gezellig. Zeker niet als je na een lange dag geen zin hebt in een discussie over nóg een filmpje, een snoepje voor het eten of die kamer die echt opgeruimd moet worden. Toch kan consequent zijn belangrijker zijn dan je denkt.
