Laten we eerlijk zijn: kinderen zijn dol op actie. Superhelden die slechteriken in elkaar beuken? Spannend! Een game waarin je tegenstanders virtueel de pan in hakt? Cool! Maar hoe onschuldig zijn die gewelddadige beelden voor een kind eigenlijk?
Lees verder onder de advertentie
Een groots opgezet Canadees onderzoek keek naar de effecten van gewelddadige beelden op jonge kinderen. De uitkomst? Vooral bij jongens is het opletten geblazen.
Jong geleerd, boos gedaan
In het onderzoek werden bijna 2.000 kinderen jarenlang gevolgd. Toen ze nog peuters waren (3,5 en 4,5 jaar oud), gaven hun ouders aan hoe vaak ze gewelddadige programma’s zagen — denk aan veel schieten, knokken, dat werk. Op hun 15e werd gevraagd hoe het inmiddels met ze ging.
Wat bleek? Jongens die als kleuter vaak geweld op tv zagen, hadden later meer de neiging om te slaan, ruzie te zoeken of zich asociaal te gedragen. Bij meisjes? Bijna geen effect. Die lijken minder beïnvloedbaar.
Hoe erg is dat dan?
Nee, je kind verandert niet direct in een mini-maffiabaas na één aflevering van Spider-Man. Maar hoe jonger kinderen gewelddadige beelden zien, hoe groter de kans dat ze dit soort gedrag normaal gaan vinden, blijkt. En dat kan doorsijpelen in hoe ze met anderen omgaan.
Volgens het Nederlands Jeugdinstituut hoef je de tv of tablet niet meteen in de kliko te gooien. Wat wel helpt?
Klets met je kind. Vraag: “Wat vond je van dat gevecht?” en luister echt.
Geef context. Uitleggen dat Batman fictie is en je ruzies niet met een knal hoeft op te lossen, doet wonderen.
Laat ze melden. Leren hoe je dingen rapporteert die te heftig zijn, geeft kinderen een gevoel van controle.
Kijk samen. Of in elk geval: weet wat er op hun scherm verschijnt. Nee, je hoeft geen Fortnite-expert te worden, maar even meegluren is goud waard.
Goede held
Het is dus geen drama als je kind af en toe iets kijkt waar wat geweld in voorkomt. Maar een beetje opletten kan geen kwaad. Zeker als je een zoon hebt die net iets te graag de ninja uithangt op het schoolplein.
En hé, als ze dan toch graag held willen zijn — laat ze dan de held zijn die z’n vrienden helpt, niet een die ze omver mept.
Toen dochter Melody uit de kast kwam, was voor vader Jörgen meteen duidelijk dat zijn liefde en steun voor haar nooit ter discussie zouden staan, zo vertelt hij tijdens een interview met Libelle.
Even snel een appje beantwoorden tijdens het spelen, nog één keer je mail checken aan tafel of gedachteloos door je telefoon scrollen terwijl je kind een verhaal vertelt.
Spaar je ieder jaar een mooi bedrag bij elkaar om belastingvrij aan je kind te schenken? Dan is het slim om de plannen van de overheid in de gaten te houden.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (4). Ze heeft twee jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.