Laten we eerlijk zijn: kinderen zijn dol op actie. Superhelden die slechteriken in elkaar beuken? Spannend! Een game waarin je tegenstanders virtueel de pan in hakt? Cool! Maar hoe onschuldig zijn die gewelddadige beelden voor een kind eigenlijk?
Lees verder onder de advertentie
Een groots opgezet Canadees onderzoek keek naar de effecten van gewelddadige beelden op jonge kinderen. De uitkomst? Vooral bij jongens is het opletten geblazen.
Jong geleerd, boos gedaan
In het onderzoek werden bijna 2.000 kinderen jarenlang gevolgd. Toen ze nog peuters waren (3,5 en 4,5 jaar oud), gaven hun ouders aan hoe vaak ze gewelddadige programma’s zagen — denk aan veel schieten, knokken, dat werk. Op hun 15e werd gevraagd hoe het inmiddels met ze ging.
Wat bleek? Jongens die als kleuter vaak geweld op tv zagen, hadden later meer de neiging om te slaan, ruzie te zoeken of zich asociaal te gedragen. Bij meisjes? Bijna geen effect. Die lijken minder beïnvloedbaar.
Hoe erg is dat dan?
Nee, je kind verandert niet direct in een mini-maffiabaas na één aflevering van Spider-Man. Maar hoe jonger kinderen gewelddadige beelden zien, hoe groter de kans dat ze dit soort gedrag normaal gaan vinden, blijkt. En dat kan doorsijpelen in hoe ze met anderen omgaan.
Volgens het Nederlands Jeugdinstituut hoef je de tv of tablet niet meteen in de kliko te gooien. Wat wel helpt?
Klets met je kind. Vraag: “Wat vond je van dat gevecht?” en luister echt.
Geef context. Uitleggen dat Batman fictie is en je ruzies niet met een knal hoeft op te lossen, doet wonderen.
Laat ze melden. Leren hoe je dingen rapporteert die te heftig zijn, geeft kinderen een gevoel van controle.
Kijk samen. Of in elk geval: weet wat er op hun scherm verschijnt. Nee, je hoeft geen Fortnite-expert te worden, maar even meegluren is goud waard.
Goede held
Het is dus geen drama als je kind af en toe iets kijkt waar wat geweld in voorkomt. Maar een beetje opletten kan geen kwaad. Zeker als je een zoon hebt die net iets te graag de ninja uithangt op het schoolplein.
En hé, als ze dan toch graag held willen zijn — laat ze dan de held zijn die z’n vrienden helpt, niet een die ze omver mept.
Het is de baby zelf niet aan te rekenen, maar zo’n pasgeborene haalt wel je hele leven overhoop, inclusief je vriendschappen. Welke het overleven en welke sneuvelen, dat is van tevoren niet te voorspellen. Dat weet journalist Laurien als geen ander.
Kerst: het feest van lichtjes, liefde… en chaos. Dat wij moeders alle kerstballen hoog moeten houden wisten we natuurlijk al, maar soms zouden we dat wel even anders willen.
Elsemieke (31) is samen met T (33), moeder van twee zoontjes (4 en 2) en redacteur bij Kek Mama. Chaotisch, chronisch moe en heeft een brein met 46 tabbladen tegelijkertijd open. Probeert rust in de chaos te vinden, maar met drie mannen in huis is die rust ver te zoeken.
Melissa Pieters (33) is getrouwd met Bilal (34), moeder van drie jonge kinderen (9, 6 en 2), influencer (@melisspieters op Instagram) en een bekeerde moslima. Hoe vliegt zij de decembermaand aan?
Soms komt financiële schade niet door verkeerde keuzes of pure pech, maar door – jawel – je eigen kind. Dat ontdekte Julie (29) toen ze het roze glittertasje van haar 3-jarige peuter opende.