Beeld: Getty Images
Een jongen of meisje op komst? Een pretecho geeft al vroeg in de zwangerschap antwoord op deze prangende vraag, maar wist je dat de hersenen van de baby ook veel kunnen verraden? Volgens een Cambridge-studie zijn er namelijk duidelijke verschillen in de hersenstructuur van jongens en meisjes.
Volgens het onderzoek hebben jongens gemiddeld een groter hersenvolume dan meisjes. Maar het wordt nog interessanter: als je dat volume meerekent, blijkt dat meisjes meer grijze stof hebben en jongens meer witte stof.
Oftewel, grijze stof verwerkt de informatie, terwijl witte stof ervoor zorgt dat die informatie op de juiste plek terechtkomt.
Het onderzoek laat zien dat meisjes al vanaf de geboorte meer grijze stof hebben in gebieden die te maken hebben met geheugen en emotionele regulatie. Jongens hebben meer witte stof in hersengebieden die verantwoordelijk zijn voor prikkelverwerking en motorische controle.
Volgens hoofdonderzoeker Yumnah Khan van het Autism Research Centre in Cambridge beantwoordt dit onderzoek een eeuwenoude vraag. “Onze studie toont aan dat de hersenen van jongens en meisjes al vanaf de geboorte verschillen. We wisten al dat deze verschillen bestaan bij oudere kinderen en volwassenen, maar nu is ook vast komen te staan dat ze er al zijn in de allereerste dagen na de geboorte.”
De hersenen van jongens en meisjes ontwikkelen zich dus vóór de geboorte al op een eigen manier. Later, met een vleugje opvoeding en een snufje omgevingsinvloeden, kunnen die verschillen nog groter worden. Het team onderzoekt nu verder waarom deze verschillen in grijze en witte stof bestaan. “We bestuderen de omstandigheden tijdens de zwangerschap, zoals hormonale invloeden en de rol van de placenta. Hierbij maken we gebruik van in vitro-modellen van de hersenontwikkeling om te begrijpen hoe deze verschillen ontstaan”, aldus onderzoeker Alex Tsompanidis.
Jongens en meisjes zijn dus echt anders. Simon Baron-Cohen, directeur van het Autism Research Centre, zegt hierover: “Dit onderzoek kan ons mogelijk helpen bij het begrijpen van andere vormen van neurodiversiteit, zoals bij de hersenen van kinderen die later de diagnose autisme krijgen, een aandoening die vaker voorkomt bij jongens.”
De laatste jaren horen we steeds vaker dat je kinderen genderneutraal zou moeten opvoeden, omdat veel verschillen door de omgeving zouden ontstaan. Voor moeder Astrid is een genderneutrale opvoeding, waar ze in dit artikel meer over vertelt, heel normaal. Maar het fascinerende feit dat de hersenen van jongens en meisjes al vanaf dag één verschillen, geeft een interessante draai aan het genderdebat. Er zit al meer in dat kleine koppie dan je denkt.
Video
Voor veel kinderen is Sint-Maarten een van de leukste avonden van het jaar. Met een zelfgemaakte lampion langs de deuren, liedjes zingen en thuiskomen met een tas vol snoep. Maar wat een gezellige avond moet worden, kan soms een onverwachte wending krijgen.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van *Nadine (37). Ze is […]
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week vertelt Elin (30) over het Tikkie dat ze vorig jaar na Sint Maarten van haar schoonmoeder kreeg.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week vertelt Joy (30) over het Tikkie dat ze van haar schoonmoeder kreeg.
Video
Soms moet je eerst door een flinke storm voordat de zon weer gaat schijnen. Dat weet Linda de Mol als geen ander. De presentatrice kreeg de afgelopen jaren behoorlijk wat te verduren, zowel in haar relatie als binnen haar familie.
Als moeder denk je vaak dat je precies weet hoe je reageert als er iets met je kind aan de hand is. Je blijf rustig, houdt het hoofd koel en lost het wel op. Tot je kind ineens nergens te vinden is. Dan blijkt die kalmte toch een stuk minder vanzelfsprekend.
