Op het Instagram-account van The Female Quotient® staat een video waarin de Amerikaanse comédienne Ali Wong haarfijn uitlegt hoe mannen vrij snel als geweldige vader bestempeld worden, terwijl er voor vrouwen ook erg weinig hoeft te gebeuren om als slechte moeder gezien te worden. Met een voorbeeld uit haar eigen leven legt ze uit hoe er nog altijd een dubbele standaard heerst als het op genderrollen en ouderschap aan komt.
Lees verder onder de advertentie
Ster van de show
In de korte clip geeft Wong een voorbeeld van hoe het er aan toe ging tijdens haar eigen zwangerschap: “Er is een gekke dubbele standaard in onze maatschappij, waarin het erg weinig nodig heeft om als goede vader bestempeld te worden. Maar er is ook érg weinig nodig, om als ‘shitty mom’ beschouwd te worden. Mensen zijn lovend over mijn man als hij meegaat naar alle afspraken bij de verloskundige. Oh my god, hij gaat mee met álle afspraken! Hij is zo behulpzaam. Nou, weet je wie er nog meer bij al die afspraken is? IK! Ik ben de ster van de show, zonder mij is er niets te zien en gaat de hele boel niet door. Maar HIJ is de held, die Candy Crush speelt op zijn telefoon terwijl ik bloed laat afnemen.”
Het bijschrift legt uit dat de dubbele standaard geen verrassing is, maar dat het op het gebied van gender zowel mannen als vrouwen beschadigt. “Iedereen lijdt als de samenleving andere verwachtingen heeft, simpelweg vanwege ons geslacht,” aldus The Female Quotient®.
Ook lichten ze toe dat een vrouw in Amerika, voor elk kind dat zij krijgt, gemiddeld 4% minder gaat verdienen, terwijl het inkomen van de man met ongeveer 6% stijgt als hij vader wordt. Dit verwijst naar de zogeheten ‘boete van het moederschap’ en de ‘vaderschapsbonus’.
“Terwijl moeders worden gezien als minder toegewijd aan hun werk, minder betrouwbaar, minder gezaghebbend en emotioneler als ze moeder worden (ondanks bewijs van het tegendeel), wordt van vaders gezien dat ze meer betrokken zijn bij hun werk dan kinderloze mannen, en dat ze hogere startsalarissen krijgen, bovendien wordt er minder van ze verwacht en krijgen ze meer speling” schrijven ze.
Lees verder onder de advertentie
Hear, hear!
De reacties zijn vooral van vrouwen die het erg eens zijn met Ali Wong en hun ervaringen delen. Zo schrijft één user: “Papa gaat met de kinderen naar McDonald’s en ze eten in het park: hij is een geweldige vader. Moeder doet hetzelfde en wordt beschaamd omdat ze de kinderen fastfood geeft.”
Een ander post: “Mijn man en ik namen allebei 6 maanden verlof na het krijgen van onze baby. Drie keer raden wie ‘de beste ouder van de wereld’ werd genoemd en wie lui en ’te comfortabel’?”
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.