Soms kom je zo’n film tegen waarvan je meteen denkt: die móet ik met m’n kinderen kijken. Niet omdat er hysterische liedjes in zitten of omdat iedereen op TikTok erover praat, maar omdat het verhaal raakt. Omdat het iets vertelt dat je je kinderen gunt – over vriendschap, anders zijn, en samen sterker staan. Buffalo Kids is zo’n film. Spannend, lief, grappig én belangrijk. Dus regel die bioscoopmiddag, neem de popcorn (en misschien een zakdoek) mee, en geniet samen van een verhaal dat nog lang blijft hangen.
Lees verder onder de advertentie
Buffalo Kids is een Spaanse animatiefilm die het avontuur volgt van Tom en Mary, twee Ierse weesjes, die samen met hun nieuwe vriend Nick, een jongen in een rolstoel, door 19e-eeuws Amerika reizen. Wat deze film bijzonder maakt, is de prominente rol van Nick – en nee, niet als ‘zielige bijrol’, maar als volwaardig lid van het team. Gewoon, zoals het hoort.
Lees verder onder de advertentie
Rolmodel voor kinderen met een beperking
Nick is niet alleen een bijfiguur; hij speelt een cruciale rol in het avontuur. Zijn beperking wordt niet als een probleem gepresenteerd, maar als een natuurlijk onderdeel van wie hij is. Dit biedt een belangrijke representatie voor kinderen met een beperking – en ja, ook voor ouders die zelden iemand op het scherm zien waarin hun kind zich echt herkent.
Lees verder onder de advertentie
Gebaseerd op werkelijke ervaring
Het verhaal van Nick is geïnspireerd op de ervaring van de zoon van regisseur Pedro Solís García, die zelf een kind met cerebrale parese heeft. En dat voel je. Deze persoonlijke band maakt de film extra authentiek en geeft het verhaal een diepere emotionele laag. Zeg maar dag tegen oppervlakkige Hollywoodhelden, hallo echte emoties (en misschien een traantje, we verklappen niks).
De film benadrukt de kracht van vriendschap en het belang van inclusiviteit. Tom, Mary en Nick leren onderweg dat “thuis” meer gaat om de mensen om je heen dan om een specifieke plek. Cue: grote ogen van je kind, gevolgd door de opmerking “dus jij bent mijn thuis, mama” – smelt. De film moedigt kinderen aan om empathie te tonen en anderen te accepteren, ongeacht hun verschillen. En als ouder zit je knikkend naast ze: preach!
Lees verder onder de advertentie
Nu in de bioscoop
Buffalo Kids is niet alleen een spannende film, maar ook een belangrijke boodschap over diversiteit, vriendschap en doorzettingsvermogen. Het biedt een waardevolle representatie van kinderen met een beperking en leert zowel kinderen met als zonder beperking dat iedereen waardevol is. En zeg nou zelf – dat is precies wat we onze kinderen willen meegeven, toch?
Lees verder onder de advertentie
De film is nu te zien in de bioscoop. En ja, het is helemaal oké als je zelf net zo geboeid zit te kijken als je kind. Misschien zelfs een beetje meer.
Voor veel kinderen is Sint-Maarten een van de leukste avonden van het jaar. Met een zelfgemaakte lampion langs de deuren, liedjes zingen en thuiskomen met een tas vol snoep. Maar wat een gezellige avond moet worden, kan soms een onverwachte wending krijgen.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week vertelt Elin (30) over het Tikkie dat ze vorig jaar na Sint Maarten van haar schoonmoeder kreeg.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week vertelt Joy (30) over het Tikkie dat ze van haar schoonmoeder kreeg.
Soms moet je eerst door een flinke storm voordat de zon weer gaat schijnen. Dat weet Linda de Mol als geen ander. De presentatrice kreeg de afgelopen jaren behoorlijk wat te verduren, zowel in haar relatie als binnen haar familie.
Als moeder denk je vaak dat je precies weet hoe je reageert als er iets met je kind aan de hand is. Je blijf rustig, houdt het hoofd koel en lost het wel op. Tot je kind ineens nergens te vinden is. Dan blijkt die kalmte toch een stuk minder vanzelfsprekend.
Ouderschap is één grote spagaat tussen “ik help je wel” en “kom op, dit kan je zelf”. We willen kinderen die zelfstandig hun eigen boterham smeren, ruzies oplossen en hun emoties een beetje kunnen managen. Maar wél graag zonder dat ze ons straks alleen nog “hoi” zeggen als ze iets nodig hebben.