Fotografie: Martika de Sanders
Yolanthe heeft het niet makkelijk gehad als kind. Juist door wat ze zelf meemaakte in haar jeugd, vindt Yolanthe het extra belangrijk om haar zoon altijd dat gevoel van veiligheid mee te geven. Wij spraken haar.
In de nieuwe editie van Kek Mama is Yolanthe openhartiger dan ooit: “Ik ben opgegroeid in een heel onveilige thuissituatie met huiselijk geweld en verslavingen. Ik was pas zes jaar toen mijn moeder met ons naar Nederland vluchtte, maar vergeet nooit meer wat ik heb meegemaakt.”
Het heeft haar op een bepaalde manier naar het leven laten kijken. “Ik wil nooit dat mijn kind dat mee hoeft te maken, dat hij die pijn moet ervaren. Mijn moeder is een engel, die heeft echt haar best gedaan om ons het allerbeste te geven. Maar voor haar was het ook moeilijk en zij moest ook dealen met haar eigen pijn en kinderen met trauma’s, met verdriet en heel veel gedoe. Ze had niet in de hand wat mijn vader deed, dus ze kon alleen maar denken: ik vlucht naar Nederland om mijn kinderen een beter leven te geven. Nederland was haar thuisland, maar voor ons was het een compleet nieuw land, waar we de taal niet spraken en de juffen en de kinderen uit de klas niet konden verstaan. Dat maakt indruk op je als kind. Op een gegeven moment word je helemaal Nederlands, maar je gaat wel door een heftig proces heen.”
Vrijheid anno nu betekent voor Yolanthe in vrede te leven met haarzelf en alles en iedereen om haar heen. “Dat het niet uitmaakt waar je bent, in welke situatie je je bevindt, maar toch happy bent met jezelf, dat is ultieme vrijheid. We leven in een wereld waarin heel veel gebeurt. Ups en downs, mooie en verschrikkelijke dingen. Ik bevind me zelf tussen beide werelden en soms is het contrast enorm groot, maar ik ben altijd at peace met wie ik ben.”
Tekst gaat verder onder de foto.
Soms moet ze daar zelf ook nog hard voor werken. “Ik heb laatst weer een reis van een paar weken gemaakt voor Free a Girl naar Thailand en de Filippijnen. Daar zag ik zoveel ellende dat ik steeds weer dacht: in wat voor donkere wereld leven we? Ik heb altijd verdriet als ik met die meisjes praat, word elke keer opnieuw misselijk, verdrietig en boos van wat ik zie, maar ik verlies mezelf er niet in. Ik kan gelukkig ook relativeren: dit is niet de hele wereld, er zijn ook hele liefdevolle mensen en plekken. En dan denk ik: straks vlieg ik weer terug naar mijn kindje, dan ben ik met hem thuis in een wereld die wél positief is. Maar toch wordt het absoluut nooit normaal voor mij wat ik tijdens die reizen allemaal hoor en zie. Bij elk verhaal, elk meisje breekt mijn hart opnieuw.”
Afgelopen maart ontving Yolanthe een bijzondere onderscheiding voor haar werk voor Free a Girl, de organisatie die zij achttien jaar geleden oprichtte: een Lifetime Achievement Award van de New York City Bar Association. “Ik vind het een supergrote eer dat ze mij hebben gekozen uit al die mensen die zoveel goeds doen. Persoonlijk hoef ik zo’n titel niet, ik heb dat niet nodig, maar het wereldwijde podium dat Free a Girl ermee krijgt, is wel heel bijzonder en zo belangrijk. Ik mocht mijn verhaal doen voor al die mensen die zich inzetten voor mensenrechten en meteen na de speech kreeg ik van alle kanten mensen die zeiden: ‘Ik wil ook helpen.’”
Ook vertelt Yolanthe openhartig over het adoptieproces dat ze in ging voor een tweede kindje. Je leest het hier.
Je leest het hele interview in de nieuwe Kek Mama die vanaf deze week in de winkel ligt.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
Voor de Belgische international Jérémy Doku stond deze week niet het voetbal, maar zijn privéleven centraal.
Zwanger van je eerste kindje, de enthousiaste reacties vliegen je om de oren. Mirella geniet er enorm van. Tot ze het op haar werk vertelt.
Als moeder ben je jarenlang druk met opvoeden. Luiers verschonen, boterhammen smeren, ruzies sussen, grenzen stellen en ondertussen hopen dat je iets goed doet en je later een hechte band hebt met je kind.
Opvoeden draait niet alleen om regels, grenzen en dagelijkse routines. Vaak zijn het juist de eenvoudige uitspraken van ouders die jarenlang blijven hangen. Zinnen die je vroeger misschien met een zucht aanhoorde, maar die later ineens verrassend veel waarheid blijken te bevatten.
