Fotografie: Martika de Sanders
Het solomoederschap lijkt Yolanthe heel makkelijk af te gaan, maar dat is heus niet altijd het geval. Wij spraken haar: “Je moet het toch allemaal alleen doen.”
“Ik heb natuurlijk ook wel momenten dat ik denk: dit is even pittig”, bekent ze. “Bijvoorbeeld als Xess het even moeilijk heeft of extra aandacht nodig heeft. Dan denk je: doe ik het allemaal wel goed?”
Elke dag een feestje
Het is soms eenzaam om alles alleen te moeten doen. “Als hij dan naast me in slaap is gevallen, mis ik wel een partner om daar even over te kunnen kletsen. Je moet het toch allemaal alleen doen. Maar over het algemeen dansen Xess en ik wel door het leven.” Daar horen ook moeilijkere periodes bij. “Soms is die dans een beetje ingewikkeld, maar meestal is ie heel fijn, leuk en vrij. We zijn echt een team en maken van elke dag een feestje. Ik doe mijn uiterste best om hem zo goed mogelijk te begeleiden, maar ik kan ook alleen maar volgen wat ik voel als moeder.”
De droom voor een tweede is nooit weggegaan bij Yolanthe. “Als ik nog een kindje zou krijgen, zou ik het graag anders doen, samen met iemand. Mijn droomscenario is altijd dat gezin met ouders bij elkaar geweest, dat is iets wat ik zelf als kind ook heb gewild. Ik heb daar wel mee gezeten, dat ik dacht: het is me niet gelukt om mijn kind dat te geven. Maar het gaat je ook niet helpen om altijd zo te denken.”
Wat haar namelijk wel gelukt is, is om haar kind een heel gelukkig leven te geven. “Hij komt niets tekort, en dan bedoel ik niet materialistisch, maar qua aandacht. Xess krijgt elke dag alle liefde en aandacht van mij. We zijn nu een art project voor school aan het maken, dan liggen er vier grote schilderijen in de woonkamer en overal staat verf – ik vind dat heerlijk en helemaal prima – en samen gaan we daar dan helemaal in op.”
Die vrijheid in creativiteit is echt iets wat Yolanthe van haar moeder heeft meegekregen. “Ze vluchtte met acht kinderen van Spanje naar Nederland en moest ons onderhouden van een uitkering; dat was elk dubbeltje omdraaien. Maar ze maakte overal een avontuur van. Ik herinner me nog dat we een keer naar de vuilnisbelt reden en mijn moeder zag daar een man die een heel oud bootje met een gat erin wilde weggooien. Ze zei: ‘Meneer, als ik kroketten en een biertje voor jullie haal, zouden jullie dat bootje dan naar mijn tuin willen brengen?’”
Zo gezegd, zo gedaan. “Dan brachten ze dat kapotte bootje en pakte zij de verf erbij en zei: ‘Jongens, we gaan er een kunstproject van maken.’ Wij vonden het natuurlijk geweldig om die boot te beschilderen en hebben er nog jarenlang piraatje in gespeeld. Voor mij is die vrijheid vinden in creativiteit een heel belangrijk onderdeel van mijn jeugd geweest, en dat is ook iets wat ik Xess wil meegeven.”
Ook vertelt Yolanthe openhartig over het adoptieproces dat ze in ging voor een tweede kindje. Je leest het hier.
Je leest het hele interview in de nieuwe Kek Mama die vanaf volgende week in de winkel ligt.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Naomi (34), die na een kinderfeestje wel een heel vreemd betaalverzoek kreeg.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Bo (31), die na een spontaan speeltuinbezoekje een opmerkelijk betaalverzoek kreeg.
Een oppasdag hier, een tas met kleertjes daar en ondertussen nog even vertellen hoe zij het vroeger deden: opa en oma spelen bij veel gezinnen een belangrijke rol. Toch zit niet iedere ouder op hun bemoeienis te wachten.
Chiara, moeder van Joah (nét 1 jaar) en redacteur bij Kek Mama, speurt samen met haar man Dan naar de perfecte balans tussen (zelf)liefde en luiers.
