Fotografie: Kiki Rigters
Welmoed Sijtsma is dolgelukkig met het meisje in haar buik. Maar die blijdschap was in het begin vooral onzekerheid, vertelt ze openhartig aan Kek Mama.
Hoewel die ellendige misselijkfase uitbleef, ging Welmoed ook weer niet helemaal vlekkeloos door het eerste trimester heen. “De eerste weken waren intens qua vermoeidheid. Ik deed toen ochtenddiensten bij Goedemorgen Nederland en voelde me vaak een zombie. Ook merkte ik dat mijn hormonen meer opspeelden, waardoor ik sneller op de kast zat en mijn emoties heftiger waren. Ik heb me lange tijd superonzeker gevoeld.”
“Juist doordat ik zo weinig klachten had, vroeg ik me steeds af: is het wel goed? Ik heb ook een paar keer buikpijn en bloedingen gehad, waardoor ik begon te twijfelen of het kindje er nog wel zat. En dan moet je nog acht weken wachten tot je een echo krijgt waarop je kunt zien of het hartje klopt; die periode vond ik heel lastig. Op een gegeven moment dacht ik: misschien moet ik er rekening mee houden dat er geen baby is, dan is de teleurstelling minder groot.
Om die reden heb ik ook lang gewacht met het tegen mijn ouders en de rest van de familie te vertellen. Terwijl mijn vriend het van de daken wilde schreeuwen, hij kon echt zijn mond niet houden tegen zijn vrienden. Dan kwam ik daar en zag ik ze kijken van: we doen net of we niets weten, terwijl ze allang op de hoogte waren. Die eerste echo heeft me wel geholpen om de zorgen een beetje te laten gaan, want daar zag ik iets kleins met bewegende stompjes. Maar het heeft nog tot de twintigwekenecho geduurd voordat ik de onzekerheid écht kon loslaten.”
Ik heb alleen nog maar meer respect gekregen voor het vrouwenlichaam
Welmoed wist het zeker: ze zou een zoon krijgen. Ze had zo weinig klachten dat iedereen om haar heen riep: “Dan moet het wel een jongen zijn.” En met dat idee gingen zij en haar vriend Bob ook de echo in. “Het was wel grappig, want ik weet nog dat Bob zei: ‘Ik zie een balletje, zie je wel’, waarop de vrouw die de echo deed reageerde: ‘Nee hoor, dat is de clitoris, het is echt een meisje’. Stiekem vind ik dat heel erg leuk. Iedereen zegt altijd dat het niet uitmaakt, een zoon of een dochter, en dat is natuurlijk ook zo. Maar ik kom uit een meidengezin, dus voor mij en mijn twee zusjes voelt het als: we krijgen er nog eentje van ons bij, heel vertrouwd.”
Dat haar lijf verandert, daar heeft ze niet zoveel moeite mee. “Ik merk dat ik dat best goed kan relativeren. Het hoort erbij en het is voor het goede doel. Ik heb juist alleen nog maar meer respect gekregen voor het vrouwenlichaam. Hoe bizar is het dat mijn lijf gewoon weet wat het doet en een heel mensje kan maken – ik vind het ongelooflijk.”
Eerder vertelde Welmoed over haar zwangerschapskwaaltjes, waaronder een kort lontje. Je leest het hier.
Benieuwd naar het hele interview? De nieuwe Kek Mama ligt vanaf 26 september in de winkel!
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Boomer-ouders waren praktisch ingesteld, niet bezig met ‘overprikkeling’ of schermtijd en vooral met het idee dat kinderen gewoon moesten meedraaien in het gezin.
Ze lijken het toonbeeld van een onbezorgd leven: altijd goed gekleed en stralend op foto’s. Demi en Maxime de Boer hebben dat glamoureuze zusjesimago al jaren bij zich. Maar achter die zorgvuldig vastgelegde momenten schuilt een familieverhaal dat, net als bij zoveel anderen, minder strak in de lak zit.
In huize Jelies is het vaak een kwestie van geven en nemen, maar soms ook gewoon van doorduwen en afwachten. Vooral als de plannen van de één sneller gaan dan die van de ander, kan een simpel gesprek zomaar uitgroeien tot een mini-onderhandeling.
Tussen TikTok-trends over verboden voedingsmiddelen, de ene na de andere health-hype en gadgets die je slaap, stappen en stressniveau tot op de seconde bijhouden, voelt gezond leven soms als een fulltime project. Alsof je altijd net iets beter, schoner of bewuster zou moeten eten. Met zoveel tegenstrijdige informatie online is het best een uitdaging om […]
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
