Beeld: Instagram @suzanenfreek
Suzan Stortelder, de ene helft van het geliefde duo Suzan & Freek, deelt een nieuwe reeks foto’s van groeiende babybuik. In de caption deelt ze dat ze alweer ruim over de helft van haar zwangerschap is.
Ze deelt hoe de afgelopen periode er voor hen uitzag: optredens, boottochtjes en gezellige uitjes.
Tussen al die zonnige momenten door is één ding onmiskenbaar zichtbaar: haar buik groeit lekker mee.
Tekst gaat verder onder de post.
In mei maakte het stel bekend dat er een jongetje op komst is. Suzan schreef toen ontroerend: “Een kleine Freek in mijn buik, dat maakt mij heel gelukkig.” De naamkeuze voor de baby is nog geheim, maar de fans zijn nu al in de ban van het kleine mannetje.
Dit jaar maakte Freek samen met de zwangerschap bekend dat hij ongeneeslijke longkanker heeft. Na een periode van rust staat het stel inmiddels weer op het podium en keren ze terug als coaches bij The Voice of Holland. Een inspiratie voor velen, omdat ze ondanks alles kiezen voor hoop en geluk.
Freek van Suzan & Freek onthult wat hij zijn kind graag wil meegeven. Je leest het hier.
Bron: Instagram @suzanenfreek
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
