Fotografie: Kiki Rigters
Ze groeiden op in de nineties en zeroes, een periode die niet altijd makkelijk was voor Kim Feenstra (41) en Maria Tailor (43), maar toch hadden ze de tijd van hun leven.
Als moeders zouden ze het zelf anders doen, namen ze zich voor: “Onze kinderen moeten zich altijd veilig voelen thuis.”
Kim: “Ik vond de nineties en zeroes een heel leuke tijd om in op te groeien, ondanks mijn thuissituatie die niet altijd even fijn is geweest.”
Maria: “We hebben allebei geen makkelijke jeugd gehad. Mijn moeder kon niet altijd goed voor ons zorgen, omdat ze psychische problemen had. Daardoor lukte het haar niet om het huishouden op orde te hebben. Ik heb een tijdje in een pleeggezin gezeten en het was een shock voor mij dat daar elke dag rond dezelfde tijd het eten op tafel stond en iedereen taakjes had, zoals de tafel dekken. Ik kende dat helemaal niet. Die mensen hadden echt de tijd om mij te helpen met mijn huiswerk en te praten over school. Ik merkte dat ik dat mezelf moest aanleren toen mijn oudste, Amelle, zelf schoolwerk kreeg. Dat je bewust gaat zitten om haar even te overhoren en die aandacht te geven.”
Kim: “Mijn moeder had verslavingsproblemen en dat ging altijd gepaard met geldtekort, heftige situaties en de verkeerde mensen om ons heen. In mijn jongere jaren hielp ze nog wel met proefwerken en ging ze mee op schoolreisjes. Maar toen ze echt verslaafd raakte, viel dat allemaal weg. We zijn allebei heel onveilig gehecht, we moesten thuis zo vaak op onze tenen lopen.”
Tekst gaat verder onder de foto.
Maria: “Daarom vinden we het ook zo belangrijk om onze kinderen wel dat vangnet te geven. Ze moeten zich altijd veilig voelen thuis en weten dat ze voor alles op ons kunnen terugvallen.”
Kim: “Het is zo belangrijk dat ze zich vrij kunnen voelen thuis en honderd procent zichzelf durven te zijn. Zij groeien natuurlijk op in een heel andere situatie dan wij vroeger. Zij kennen niet de honger die wij hadden naar iets bereiken of naar financiële stabiliteit. En eigenlijk is het heel mooi dat ze dat niet kennen.”
Maria: “Dat is ook iets wat we gewenst hebben toen we zelf moeder werden: ik ga het anders doen en wil niet dat ze meemaken wat wij hebben meegemaakt. We willen ze niet die tekorten geven; we willen gewoon dat ze een heel fijn thuis hebben waar altijd genoeg eten is. Dat ze zich kunnen focussen op school in plaats van de vraag of het gas en licht deze maand nog wel aan blijft. Soms is het heel dubbel, dan zie ik mijn dochter na school een matcha en een koek van zeven euro halen. Zij vindt het heel vanzelfsprekend dat ze het geld krijgt om dat te kopen. Ik denk dan weleens: hallo, je gaat nu al voor de derde keer deze week, moet ik de teugels niet wat harder aantrekken? Maar aan de andere kant bent ik heel blij dat ze dit kán doen en niet al die zorgen en issues heeft die ik op haar leeftijd had.”
Eerder vertelde Kim ook openhartig over haar kinderwens, die ze nog altijd heeft. Je leest het hier.
Je leest het hele interview in de nieuwe Kek Mama die nu in de winkel ligt. Of je bestelt ‘em hier via Bol.com.
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
