Nadat Lil Kleine vertelde dat hij zijn zoontje Lío al 2,5 jaar niet heeft gezien, wil Jaimie Vaes ook eenmalig haar kant van het verhaal doen.
Lees verder onder de advertentie
Nadat Lil Kleine, echte naam Jorik Scholten, in zijn documentaire ‘Geen Rem’ vertelde dat hij zijn zoontje Lío al 2,5 jaar niet heeft gezien, stroomde de inbox van Jaimie Vaes vol met vragen. Via Instagram geeft Jaimie nu opheldering.
Altijd open
In een statement op Instagram maakt Jaimie duidelijk dat zij haar zoon niet bij zijn vader zou weghouden. “De deur voor contact is altijd open geweest. Bovendien is het juridisch en wettelijk simpelweg niet mogelijk om een kind bij zijn vader weg te houden”, schrijft ze. Tegelijkertijd benadrukt ze dat ze als moeder verantwoordelijk is voor hoe dat contact verloopt. Ze wil dat dit op een gezonde en duidelijke manier gebeurt, bijvoorbeeld via heldere afspraken en mediation. “Wanneer daar vervolgens geen gehoor aan wordt gegeven, ligt de keuze niet bij mij”, deelt ze.
Jaimie geeft aan dat haar woorden niet bedoeld zijn als aanval, maar als verduidelijking. “Ik zal altijd een gezonde band tussen Lío en zijn vader ondersteunen.” Wel vindt ze dat een ouderlijke band verder gaat dan alleen intenties uitspreken. “Dat betekent er zijn en betrokken zijn bij het leven van je kind.” Volgens haar is er de afgelopen jaren weinig tot geen contact geweest, ongeacht waar zij en Lío zich bevonden. “Ook niet op momenten dat we dichter bij elkaar waren.”
Lees verder onder de advertentie
Rust en duidelijkheid
Wat in haar boodschap vooral naar voren komt, is de nadruk op stabiliteit en verantwoordelijkheid. “Dit schrijf ik niet om iemand aan te vallen, maar om duidelijkheid te geven, omdat er een kind in het midden staat.” Voor haar staat het welzijn van Lío altijd voorop, zegt ze. Eerder deelde ze op Instagram over de autisme van haar zoon. Nu deelt ze ook een kleine update: “We zijn in het buitenland, omdat Lío hier bijzondere en waardevolle begeleiding kan krijgen”, vertel ze. “De afgelopen weken hebben we ons vooral gericht op het helpen van Lío om te wennen aan ons leven hier op Bali. Het gaat erg goed met ons en daar ben ik enorm dankbaar voor.”
Lees verder onder de advertentie
Eerder was Jaimie Vaes al openhartig over haar worsteling met het moederschap. Dat verhaal lees je hier.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.