Beeld: Getty Images
Realityster Ayleen Bella (25) is inmiddels wel wat gewend als het gaat om kritiek. Maar als het om haar opvoedingskeuzes gaat, raakt het haar wél.
Ayleen Bella beviel in oktober 2024 van haar zoon Fayez. Sinds haar deelname aan onder andere de realityprogramma’s Ex on the Beach en House of Villains staat ze regelmatig in de spotlights en dat betekent helaas ook: veel meningen.
In de aftertalk van House of Villains vertelt ze openhartig over de berichten die ze ontving tijdens haar zwangerschap: “Het moment dat ik zwanger was, ging het continu over het feit dat ik niet aan vaccinaties deed en dat mijn kind door mij dood zou gaan.”
Dat haar kind zou overlijden door de keuzes die zij maakte, ging haar te ver. Zeker toen er ook doodsbedreigingen kwamen. “Dat ging echt over het ouderschap en mijn manier van opvoeden. Dan voel ik er wel wat bij.”
Ayleen staat bekend om haar sterke houding en nuchtere mindset. Maar ze geeft eerlijk toe dat zulke uitspraken iets met je doen, zeker in een periode waarin je al kwetsbaar bent. “Ik heb wel een hart en ook gevoel.”
Eerder liet ze weten dat het moederschap haar goed bevalt, ondanks dat het even wennen was. “Ik heb het wel onderschat, want het is best zwaar”, zei ze.
Nu haar zoon anderhalf is, begint het opvoeden echt. “Ik geloof wel in gentle parenting, maar ik denk niet dat je het alleen maar gentle moet houden. Zo worden kinderen denk ik ook wel een beetje verwend.” Wat ze zelf heel belangrijk vindt in de relatie met haar zoon? “Dat hij zelf de wereld gaat ontdekken, zelf fouten maakt en dat het niet erg is om die fouten thuis te vertellen. Thuis moet een veilige plek zijn.” En, zo sloot ze zelfverzekerd af: “Ik ben een goede moeder.”
Ayleen is niet en enige realityster die kritiek krijgt. Je leest hier waarom de vlogfamilie Bellinga onder vuur liggen.
Bron: RTL Boulevard
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
