Canva
Wanneer een kind iemand verliest, kan de wereld ineens stil of juist chaotisch aanvoelen. Het ene kind wil praten, het andere trekt zich terug en weer een ander laat vooral via gedrag zien dat er iets niet klopt.
Volgens verlies- en rouwtherapeute Larissa van der Molen is dat precies waarom er geen vaste aanpak bestaat: rouw laat zich niet in één vaste vorm vangen en moet je het verdriet niet proberen te sturen. De volgende tips helpen daarbij.
Ouders hoeven hun eigen verdriet niet te verbergen. Het tonen van emoties laat zien dat gevoelens er mogen zijn. Tegelijk is het belangrijk dat een kind niet in de rol van verzorger of steunpilaar terechtkomt. Kinderen kunnen snel geneigd zijn om extra verantwoordelijkheden op zich te nemen wanneer ze merken dat een ouder het zwaar heeft. Daarom is het belangrijk dat volwassenen hun steun ook ergens anders zoeken, zodat het kind kind kan blijven.
Sommige kinderen vinden woorden lastig. Dan kunnen hulpmiddelen zoals kaartjes of een schriftje een manier zijn om toch iets van binnen naar buiten te brengen. Ook visuele oefeningen kunnen helpen om emoties bespreekbaar te maken, zonder dat een kind meteen alles hoeft te verwoorden. Het idee van een ‘open of gesloten deur’ in het hoofd kan bijvoorbeeld helpen om aan te geven hoe iemand zich voelt, zonder ingewikkelde uitleg.
Niet elk kind heeft behoefte aan gesprekken die expliciet over verlies gaan. Vaak ontstaan de meest open momenten juist tijdens alledaagse dingen: samen in de auto, tijdens het koken of tijdens een wandeling. Door vragen laagdrempelig te houden, ontstaat ruimte zonder druk. Het gaat dan minder om het ‘goede gesprek’ en meer om kleine momenten van contact waarin iets kan worden gedeeld als dat goed voelt.
Veel ouders twijfelen of ze de overleden ouder nog moeten noemen. Alsof het pijn doet om die naam hardop uit te spreken. Toch kan het juist helpend zijn om die persoon onderdeel te houden van het dagelijks leven. Een herinnering, een grapje of iets kleins dat aan iemand doet denken, maakt ruimte om het verlies niet weg te drukken, maar te verweven in het leven dat doorgaat.
Nog meer tips? Je leest ze hier.
Beluister onze nieuwste podcast-aflevering hieronder!
Bron:
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (4). Ze heeft twee jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Ilva Kuijpers (28) is leerkracht van groep 1/2. Iedere maand schrijft ze voor Kek Mama een column over haar belevenissen op de basisschool.
Kinderen, luchthavens en op tijd komen: het is nogal een uitdaging. Als je kinderen dan ook nog verstoppertje gaan spelen en er eentje spoorloos verdwenen blijkt, slaat de paniek al snel toe.
Alsof het gemis van Jade Kops nog niet groot genoeg was, krijgt haar familie opnieuw een zware klap te verwerken. Via Instagram maakt haar zus Amber bekend dat ook hun opa is overleden. Nog geen paar maanden nadat ze afscheid moesten nemen van Jade, volgt opnieuw een ingrijpend verlies.
Er is gezinsuitbreiding op komst bij Rens Kroes (38). De schrijfster en ondernemer maakt maandag bekend dat zij en haar man Sid hun tweede kind verwachten.
