Valerie (28) is een orthopedagoog die graag buiten de gebaande paden denkt en nieuwe inzichten in haar werk met kinderen brengt. In haar vrije tijd reist ze en ontdekt nieuwe culturen, die ze meeneemt in haar werk. Valerie inspireert moeders om creatief en bewust te zijn in het ouderschap.
Verlies is iets wat we allemaal vroeg of laat meemaken. Wanneer een belangrijk persoon uit het leven van je kind verdwijnt, kan het extra zwaar voelen. Je hebt je eigen verdriet te verwerken, maar je wilt er ook zijn voor je kind. Hoe pak je dat aan? In dit artikel vind je handige tips over hoe je als moeder kunt omgaan met het rouwproces van je kind, afhankelijk van zijn leeftijd.
Voor de allerkleinsten is de dood vaak nog een abstract begrip. Ze begrijpen misschien niet helemaal wat er is gebeurd en kunnen denken dat de persoon weer terug zal komen. Dit kan leiden tot teruggetrokken gedrag of zelfs oude gewoontes, zoals broekplassen, kunnen weer opduiken.
Je eigen verdriet is waarschijnlijk groot, maar probeer zoveel mogelijk vaste routines te behouden en wees geduldig. Praat in eenvoudige, feitelijke taal. Zeg bijvoorbeeld: “Opa is dood en komt niet meer terug, maar in onze gedachten zal hij altijd bij ons zijn.” Vermijd woorden als ‘lang slapen’, want dat kan verwarrend zijn. Geef je kind de ruimte om hun emoties te uiten, bijvoorbeeld door samen een tekening te maken voor de overledene.
Kinderen in deze leeftijd hebben meestal wel door dat iemand die is overleden niet meer terugkomt. Ze kunnen vragen stellen over waarom en hoe iemand is gestorven, en hun emoties kunnen variëren van verdriet tot boosheid of zelfs lichamelijke klachten zoals hoofdpijn. Wees open en eerlijk in je antwoorden en creëer ruimte voor het verwerken van emoties. Maak bijvoorbeeld samen een herinneringenbox met foto’s en spullen om de overledene te herinneren en te eren.
Tieners hebben vaak diepere en abstractere gedachten over de dood. Ze kunnen zich afvragen wat de betekenis van het leven is en hun rouw kan zich op verschillende manieren uiten. Soms zoeken ze steun bij vrienden, andere keren kunnen ze hun emoties verbergen of doen alsof het verlies hen niet raakt.
Hoewel je graag je kind zou willen troosten of aanmoedigen om te praten, is het belangrijk om hun autonomie te respecteren. Je kunt zeggen: “Als je wilt praten, ben ik er voor je. Maar ik begrijp ook als je je verdriet op je eigen manier wilt verwerken.” Moedig je tiener aan om hun emoties op papier te zetten als dat helpt. Probeer een balans te vinden tussen het creëren van een veilige omgeving en het geven van ruimte voor rouw. Houd een oogje in het zeil zonder overmatig te controleren.
Vergeet niet om ook aandacht te besteden aan je eigen emoties. Als je je eigen verdriet niet erkent, wordt het lastig om er volledig voor je kind te zijn. Neem de tijd om je eigen gevoelens te verwerken, praat met vrienden of zoek andere manieren om met je verdriet om te gaan, zoals sporten of een hobby.
Onthoud dat elk kind uniek is en op zijn eigen manier rouwt. Door open te blijven communiceren en vaste routines te handhaven, kun je een veilige omgeving creëren die je kind nodig heeft om hun gevoelens te verwerken. Je bent niet alleen in dit proces – met liefde en geduld kun je samen het verlies een plek geven.
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je kent het wel: jij kijkt naar een woonkamer vol rondslingerend speelgoed, was die al drie dagen op een stoel ligt en een aanrecht dat zichzelf blijkbaar ook niet gaat opruimen. Ondertussen loopt hij er doodleuk langs.
