Volgens een artikel van HuffPost hebben enige kinderen juist een heleboel mooie eigenschappen die vaak over het hoofd worden gezien. En die zetten wij vandaag even lekker in het zonnetje.
Lees verder onder de advertentie
Enig kind zijn heeft soms een beetje een imago. Ze zouden verwend zijn, niet kunnen delen of altijd in je eentje spelen.
Positieve eigenschappen van enige kinderen
Maar eerlijk? Dat beeld klopt al lang niet meer. Steeds meer gezinnen kiezen voor één kind, krijgen we ook een steeds realistischer (en vooral positiever) beeld van hoe het écht is om enig kind te zijn.
1. Ze zijn vaak heel zelfstandig
Enige kinderen leren al jong om zichzelf te vermaken. Ze spelen vaak alleen en hebben geen broers of zussen die altijd in de buurt zijn, dus ze ontwikkelen snel hun eigen interesses. Dat zorgt ervoor dat ze vaak zelfstandig, zelfverzekerd en oplossingsgericht zijn. En dit loopt zo over in het volwassen leven: het plannen van lange reizen alleen maken of nieuwe hobby’s oppakken omdat zij die zelf interessant vinden. Super handig voor later, toch?
Lees verder onder de advertentie
2. Ze zijn sociaal
Omdat enige kinderen niet tegen een broertje of zusje aan kunnen praten, moeten ze vaak sociaal contact zoeken met anderen. Hierdoor zijn ze vaak verbaal sterk en sociaal vaardig in gesprekken met mensen van alle leeftijden. Ze voelen zich snel comfortabel in verschillende gezelschap en kunnen zich hierdoor goed uitdrukken.
Lees verder onder de advertentie
3. Sterke communicatie skills
Omdat enige kinderen veel tijd doorbrengen met volwassenen, leren ze al vroeg hoe ze zich goed kunnen uitdrukken. Ouders passen hun taalgebruik vaak minder aan dan wanneer ze met meerdere jonge kinderen tegelijk praten. Dat betekent: een grotere woordenschat, beter luisteren en makkelijker meepraten in gesprekken. Enige kinderen voelen zich daardoor vaak net zo comfortabel bij volwassenen als bij leeftijdsgenoten. Later zie je dat terug in zelfvertrouwen, leiderschap en het gemak waarmee ze zich bewegen in sociale of professionele situaties.
Enige kinderen blijken vaak extra nieuwsgierig te zijn naar nieuwe dingen. Ze durven sneller iets uit te proberen en staan open voor andere perspectieven. Dat komt deels doordat ouders met één kind vaak wat meer tijd en ruimte hebben om hun kind te laten ontdekken. Geen volle agenda met meerdere kids, geen constante drukte in huis, daardoor is er simpelweg meer ruimte om grenzen te verkennen. Een nieuwe hobby? Ander eten? Op avontuur? Enige kinderen krijgen vaak net dat extra zetje om te denken: why not?
Lees verder onder de advertentie
5. Ze lijken eigenlijk meer op andere kinderen dan we denken
Er wordt vaak gedaan alsof enige kinderen ‘anders’ zijn, maar in de praktijk valt dat reuze mee. Sterker nog: qua persoonlijkheid verschillen ze vaak nauwelijks van kinderen met broers of zussen. Factoren zoals opvoeding, karakter en genetica spelen een veel grotere rol dan het aantal kinderen in een gezin. Met andere woorden: of je nou een broer hebt of niet, zegt verrassend weinig over wie je uiteindelijk wordt.
Lees verder onder de advertentie
6. Ze bouwen sterke vriendschappen op
Vrienden zijn extra belangrijk als je geen broers of zussen hebt. Enige kinderen investeren daarom vaak veel in hun vriendschappen en bouwen diepe, langdurige banden op. Hun vrienden worden soms letterlijk hun ‘gekozen familie’. Als volwassen persoon worden de enige kinderen vaak de vrienden die er altijd zullen zijn voor hun vrienden, de persoon waar iedereen op kan bouwen. Hierdoor snappen zij vaak beter hoe belangrijk het is om deze vriendschappen te behouden en vooral hoe je deze kan onderhouden.
Lees verder onder de advertentie
Wil je weten welke dingen je leven als ouder van een enig kind leuker en luchtiger maakt? Lees hier de 11 dingen die een psycholoog aanbeveelt.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.