Kinderen die in armoede opgroeien, geven hun leven vaker een onvoldoende, constateert Kinderombudsman Margrite Kalverboer. Ondanks vele initiatieven om hen te ondersteunen, is hun situatie in de afgelopen tien jaar nauwelijks verbeterd.
De vraag dringt zich dan op: wat is er nodig om dit patroon te doorbreken?
Volgens Kalverboer is het essentieel om te beseffen dat het niet in kinderen zelf zit, maar dat kinderen een leefomgeving hebben die nodig is om je goed te kunnen ontwikkelen en welzijn te ervaren. Daarbij gaat het volgens haar om basiszekerheden: “Dat betekent dat je ouders moet hebben die lief zijn, die ook structuur kunnen geven, interesse in je hebben. Je moet weten waar je morgen leeft. Dat dat dezelfde plek is als vandaag. Je moet in een veilige buurt wonen, je moet goede vrienden hebben, er moet een netwerk zijn, er mag geen stress zijn.”
Ze waarschuwt dat het tekortschietend is om armoede enkel praktisch te benaderen. “Als wij kinderen in armoede afschepen met een fiets, een laptop en een laptop, terwijl er geen wasmachine is, terwijl het eerste wat ze thuis doen is en kijken: ‘Hoe zit mijn moeder erbij? Heeft ze angst? Is ze boos? Is ze verdrietig? En hoe moet ik me gedragen omdat mijn moeder verdrietig is?’”
Wanneer die realiteit buiten beschouwing blijft, dragen kinderen volgens haar de gevolgen een leven lang mee. “Dat werkt door tot vragen als: ‘Kan ik een baan vinden?’ ‘Ben ik goed genoeg?’ ‘Durf ik een relatie aan te gaan?’ ‘Kan ik me wel losmaken van mijn ouders?’” Toch wordt dit aspect vaak genegeerd: “Het blijft bij, als ik het naar zeg: charitas. En dan moet je ook nog eens dankbaar zijn.”
Het pijnlijkste voor kinderen is echter het gevoel van schaamte. “Het ergste wat kinderen ervaren is dat ze zich schamen en zeggen: ‘Ik ben nooit goed genoeg.’” Die innerlijke strijd gaat soms gepaard met een harde opvoeding en een voortdurend gevoel van buitensluiting: “Dat ze van hun ouders houden, maar ondertussen misschien ook wel te maken hebben met een harde opvoeding en dat ze zich altijd moeten wringen in iets om erbij te horen terwijl ze op allerlei manieren worden uitgesloten.”
7 lessen over geld die je je kinderen vandaag nog kunt meegeven? Je leest het hier.
Bron: Instagram @omroepvpro
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
