Beeld: Canva
Ah kamperen: zorgeloos genieten van het vrije leven. Als je tenminste de hoosbuien, sanitaire ongemakken en het feit dat je buren álles van je weten op de koop toe neemt.
Deborah (38): “We stonden met ons gezin op de camping in Callantsoog, toen er ineens twee verlaagde auto’s met harde muziek aan kwamen rijden en stopten bij het plekje naast ons. Nee hè, dacht ik, hebben wij weer. Uit de auto’s, met subwoofers achterin, kwamen acht jongens van een jaar of achttien, die hun tenten gingen opzetten. Daar gaat onze vakantie, dacht ik. Ik baalde als een stekker. Maar al gauw bleken het gouden gasten te zijn. Onze twee zoons vonden het prachtig om met hen te voetballen en trokken graag met hen op, ze bakten elke ochtend een broodje ei voor zichzelf en ook zonder morren voor de halve camping. Toen ’s nachts een harde wind onze klapstoelen overal heen had geblazen, stonden zij als eerste klaar om te helpen met opruimen. Een lesje don’t judge a book by its cover voor mij.”
Annemiek (45): “Onderweg naar het toiletgebouw, samen met mijn tienerdochter, had ik zojuist nog in geuren en kleuren verteld hoe een man een scheet liet, terwijl hij voor onze tent langsliep. Dat was natuurlijk al om te gieren, maar vervolgens ontglipte me zelf ook een scheet, pal voor twee mensen die voor hun tent aan hun tafeltje zaten. Hierop stortte mijn dochter letterlijk ter aarde, met tranen over haar wangen van het lachen. Doen alsof er niks gebeurd was zat er toen niet meer in.”
Mariska (34): “Toen ik klein was gingen we elk jaar met mijn vader en twee zussen naar Zuid-Frankrijk. Heerlijk, drie weken op de camping. Mijn vader reed altijd ’s nachts. Als hij stopte om te tanken, maakte hij ons wakker en konden wij even plassen en kregen we geld mee voor wat lekkers. Mijn vader gaf mijn zus ook wat afval mee om weg te gooien. Je raadt het al… toen we bij de kassa stonden om af te rekenen, kwamen we erachter dat mijn zus die twintig euro ook in de prullenbak had gegooid. Goede oogst voor de vuilnisman.”
Eerder deelde Josine haar kampeerverhaal: “Ik heb dat hele eind naar de tent huilend terug gestrompeld, mét die verdomde wc-rol onder m’n arm.” Je leest het hier verder.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Na jaren samen een leven te hebben opgebouwd, hebben Channah Koerten en Nordin Blessing besloten ieder hun eigen weg te gaan.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
