samenwonen

Je hebt je nieuwe liefde gevonden en jij en je kind trekken bij hem in. Of hij komt gezellig bij jullie wonen. Hoe zit dat dan met de hypotheek? Van wie is het huis als je gaat samenwonen maar waarvan je niet zelf de koper bent?

KEK MAMA SAMEN MET AEGON

 

Slim om te doen

Ook in deze situatie is het slim om dingen rondom het samenwonen te regelen, dit is namelijk niet uitgebreid geregeld in de wet. Eigenlijk is het vrij simpel: regel je niets, dan blijft het huis (en de schuld) op naam van de eigenaar. Ook bij trouwen zijn er dingen veranderd. Sinds dit jaar trouw je niet meer standaard in gemeenschap van goederen, maar in beperkte gemeenschap van goederen. Alles wat van jou was voordat jullie trouwen, blijft dan van jou en andersom. Soms een goed idee, maar vaak wil je het anders regelen, zeker als er kinderen bij betrokken zijn. Hier een handig overzicht van de verschillende situaties die voor kunnen komen.

Allebei een koophuis

Jullie hebben allebei nog een koophuis, willen die verkopen en samen een nieuw nest kopen. In de huidige markt kun je ervan uit gaan dat je huis vrij snel verkocht wordt en misschien wel met overwaarde. De overheid stimuleert dat je de overwaarde in je nieuwe huis stopt. Doe je dit keer twee, dan heb je een mooi startbedrag. Houden jullie na de verkoop van jullie huis een restschuld over? Laat je dan goed adviseren over de fiscale gevolgen bij de aankoop van een nieuwe woning.

Lees ook:
Verbouwen of verhuizen? De belangrijkste tips op een rij>

Je nieuwe liefde komt bij jou

Als je besluit om samen te gaan wonen in jouw koophuis en je verder niets op papier laat zetten, blijft alles dus van jou. Zowel het huis als de hypotheek. Mocht je komen te overlijden en is er geen testament met aangewezen erfgenamen, dan kan je partner geen aanspraak maken op het huis en wordt je kind de eigenaar. Mocht je dit niet willen dan kunnen jullie bijvoorbeeld een geregistreerd partnerschap of huwelijk onder gemeenschap van goederen aangaan. Als je niet wilt trouwen dan kun je ook het eigendom van de woning en de hypotheek omzetten naar jullie beiden. Dan koopt je partner zich eigenlijk bij jou in en gaat hij verplichtingen aan als het betalen van hypotheeklasten en de overdrachtsbelasting. Het is slim om je hierbij te laten adviseren over de fiscale gevolgen door een specialist.

Sta jij op het punt te gaan samenwonen met je nieuwe liefde? Kijk op de site van Aegon voor tips en advies

Meebetalen aan huis dat niet van jou is

Wanneer jij of je partner ervoor kiest geen mede-eigenaar te worden van het huis, is het misschien de vraag of je überhaupt wel mee moet betalen aan de woonlasten. Het is goed om in deze situatie na te denken over wie de hypotheek- en woonlasten op zich neemt. De partner die geen eigenaar is, heeft bij beëindiging van de relatie geen recht op de woning of waardestijging van de woning omdat je geen mede-eigenaar bent geworden. Ook niet als je wel aan de woonlasten hebt meebetaald. Je hebt op deze manier geen schuld, maar het levert je ook niets op als jullie (laten we het niet hopen) ooit weer uit elkaar gaan.

Lees ook:
Zo koop je je droomhuis in 7 stappen>

Het toch samen doen

Er is nog een optie. Je kunt namelijk afspraken maken over een investering die de een doet in de woning van de ander. Als je bijvoorbeeld een erfenis gebruikt voor de verbouwing van de woning van de ander, dan kun je - leg het vast in een contract - de tegenwaarde van de investering weer terugkrijgen als je later toch uit elkaar gaat.

 

Doe de checklist

Wat een romantische periode moet zijn, kan zo nogal wat regelwerk geven. Hoeveel is het huis waard waarin jullie gaan wonen, of kiezen jullie er toch voor om een nieuwe start te maken? En wat gebeurt er als de koek op is of als een van jullie overlijdt. De antwoorden op die én heel veel andere vragen vind je in deze checklist van Aegon. Geef aan wat jouw situatie is en ontvang per mail een download-link voor het stappenplan: superhandig.

 

kerst single moeders
Beeld: Shutterstock

Daar zit je dan, als single onder de kerstboom. In je eentje. De kinderen naar hun vader, de gordijnen van huizen vol gelukkige gezinnetjes hermetisch gesloten, en niemand om te zoenen onder de mistletoe. It’ll be lonely this Christmas? Welnee joh. Zo overleef je kerst als alleenstaande moeder.

  1. Nog een beetje brak van de night before? Eén woord: Netflix. Zeg nou zelf: wanneer kom je daaraan toe, zonder dat de kinderen de afstandsbediening overnemen, of zich elke vijf minuten melden met dorst/vieze luiers/ruzie/bloed en ander onheil? Kerst als alleenstaande moeder is de beste uitvinding na de wasmachine. En chocola. En, oké: wijn. Hier vind je de leukste kerstfilms voor single moeders. Huilen toegestaan.
     
  2. Er bestaat zoiets als kerst voor alleenstaanden. Single-feestjes. Sterker nog: als je even googelt, krijg je complete agenda’s met kerstevenementen voor singles. Wie weet wat je er opduikt, als verlaat kerstcadeautje.
     
  3. Sterker: het barst ook van de singlesreizen en eenoudervakanties. Hoe leuk is dat: skiën met andere alleenstaande ouders, terwijl voor de kinderen wordt gezorgd? Of gewoon lekker op reis met andere singles, terwijl de kinderen bij hun vader zijn? Vrijheid, blijheid: je voelt je twintig all over again.
     
  4. Zoek je heil bij vrienden. Eh, tip: kies síngle vrienden. Niks zo deprimerend als in je eentje tussen de stelletjes zitten, in al die kerstromantiek.
     
  5. Tinder. Behoefte geen verdere uitleg, denken wij zo. Want: mét jou, zitten nog duizenden singles alleen op de bank tijdens kerst. En dus op Tinder. Of E-Matching, Second Love en andere datingsites. Hoezo, eenzaam? Kerst betekent voor singles gegarandeerd zeeën van aandacht.
     
  6. Doe eens gek en scoor een one-night-stand. Zie punt 5. Kan jou het schelen: lekker warm en niemand die je ziet.
     
  7. Ga stappen. Dat kán dus nu, hè. Hup, zakdoeken en zelfmedelijden aan de kant, en spring in je glitterjurk. Kerst voor singles is nog nooit zo leuk geweest.
     
  8. Word schaamteloos dronken. Nu er toch geen kinderen zijn die je voor zevenen alweer wakker maken en je gewoon met de taxi naar huis kunt. Tel je zegeningen. Voor hetzelfde geld had je nog anderhalf uur naar huis moeten rijden na de kerstdis bij je schoonfamilie in Tietjerkstradeel. Proost!
     
  9. Snaai alle restjes van het kerstdiner ongegeneerd in je eentje op. Afstandsbediening in je ene hand, vork in je andere, en de hond/kat/cavia gezellig naast je op de bank. Jij eenzaam tijdens kerst? Niet als je bedenkt dat nu overal ter wereld vrouwen bij hun zeurende schoonmoeder zitten, terwijl hun gebrouilleerde broers elkaar nog net niet de hersens inslaan met de braadslee. En de kinderen het door alle kerstkransjes nog voor het hoofdgerecht op een kotsen zetten.
     
  10. Last but not least: misschien ben jij volgend jaar wel weer één van die vrouwen. Met dank aan je nieuwe lover. Die je met een beetje mazzel misschien nog wel deze kerst hebt opgeduikeld – zie bovenstaande punten. En realiseer je: kerst als single is zo gek nog niet.
     


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

scheiden of blijven vreemdgaan
Beeld: Shutterstock

Je hebt het eindeloos geprobeerd. Alle voors en tegens afgewogen, tientallen keren gepraat met elkaar, en misschien zelfs wel relatietherapie gevolgd. Als de onrust en onvrede in je relatie aanhouden, wat doe je dan? Scheiden of blijven?

De man van José (38) had haar bezworen nooit meer vreemd te gaan. Ze leidden een gelukkig gezinsleven met hun zoon (9) en dochter (5), toen ze op een dag rare, lichamelijke klachten kreeg. “Ik had wat pijnlijke wondjes rond mijn vagina, de dag voor mijn verjaardag. ‘Zeker gesneden tijdens het scheren’, gokte ik, en ik besteedde er verder geen aandacht aan. De volgende dag zou ik een tuinfeest geven. Mijn jurk hing klaar, de champagne was besteld, en stiekem was ik nieuwsgierig naar het cadeau dat Huib voor me geregeld had. Voor het eerst ooit hadden de kinderen en hij daar niks over losgelaten.

Wat zijn cadeau was, werd me de volgende ochtend op mijn verjaardag pijnlijk duidelijk. Ik had koorts, voelde me vreselijk lamlendig, en de wondjes waren er meer geworden. Pijnlijker. ‘Heb ik weer’, somberde ik, ‘een huidinfectie op mijn eigen feest.’ Misschien kon de huisarts het met een zalfje of kuurtje weg toveren. Ik kon hetzelfde uur nog terecht.

 

Soa zonder twijfel

‘Is het mogelijk dat je een soa hebt?’, vroeg de dokter toen ik wat ongemakkelijk op de behandeltafel lag. ‘Onmogelijk’, antwoordde ik. Huib en ik waren al twaalf jaar samen, en na zijn affaire van een jaar geleden, had hij me bezworen nooit meer vreemd te gaan. Ik geloofde hem. Ik voelde het. Hij was destijds alleen maar vreemdgegaan doordat ik in een depressie zat en er met mij geen land te bezeilen viel. Nu ging het fantastisch. Met mij, maar bovenal: tussen ons. We hadden lol, vreeën de sterren van de hemel, en waren simpelweg dolgelukkig met z’n vieren.

‘Ik vind het heel rot voor je, maar ik kan er niks anders van maken’, sprak de huisarts: ‘Dit is zonder twijfel herpes.’

Hérpes? Ik dacht dat ik flauwviel. Het virus waart soms al jaren in je lichaam en komt pas veel later tot uitbraak, legde ze nog uit. En het was niet het einde van de wereld, want de meeste mensen hebben er na de eerste uitbraak nog zelden last van. Het gros van de volwassenen zou het virus bij zich dragen. En bovendien verliep alleen zo’n eerste aanval, een ‘primo’, zo heftig. Lief bedoeld, al dat sussen, maar het stelde me niet gerust. Zeker niet toen ze toevoegde: ‘Maar bij een ‘primo’ als deze is het niet waarschijnlijk dat de besmetting jaren geleden heeft plaatsgevonden. Dit moet ergens tussen de twee en tien dagen geleden gebeurd zijn.’

 

Lees ook:
‘Ik kan mijn kinderen niet wéér een scheiding aandoen’ >

 

Wéér vreemdgegaan

Ik voelde de grond onder mijn voeten vandaan zakken. Tussen de twee en tien dagen geleden. Zes dagen geleden was Huib op zakenreis geweest. Ik weerde de conclusie waarvan ik wist dat hij waar was uit mijn gedachten. Hij was wéér vreemdgegaan. En had mij nu niet alleen opgezadeld met de emotionele gevolgen, maar vooral met de lichamelijke. Ik voelde me verminkt voor het leven.

De huisarts nam voor de zekerheid een kweek. Daar kwam een aantal dagen de bevestiging uit: herpes type 2, de genitale variant van de koortslip.

Overstuur vertelde ik Huib over de diagnose. Die vertrok geen spier. ‘Kan niet’, zei hij. ‘Ik heb geen klachten. Dan zul je het dus wel vóór mij opgelopen hebben. Of ben jíj soms vreemdgegaan?’ Dat hij me dát durfde te vragen, maakte me woest. Bovendien: vóór hem? Dat was twaalf jaar geleden. De kans dat het virus zich al die tijd slapende had gehouden en uitgerekend nu – ik was fit, gezond en gelukkig – tot uitbraak kwam, was nihil, volgens de huisarts.

 

Niks, voetbal

Mijn koorts was ondertussen flink opgelopen, en de pijn ondraaglijk. Mijn relatiecrisis daarbij opgeteld, maakte dat ik in mijn hele verjaardagsfeest geen zin meer had. Ik zegde al het bezoek af met een griepexcuus en ondertussen draaiden mijn hersenen op volle toeren: was Huib eerlijk, of loog hij – wederom?

Toen de kinderen die avond sliepen en ik doodziek op de bank lag, vertrok Huib naar voetbal. Dat ik me verdrietig, bang en ellendig voelde, leek hem niet te deren. Zodra hij weg was, opende ik zijn laptop – iets wat ik in al die twaalf jaar nooit in mijn hoofd had gehaald. Hij had niet eens zijn best gedaan het te verbergen. Ze stond bovenin zijn mail: Sophie. De conversatie liep tot maanden terug. Hotelafspraken. Diners. Reisjes. En tot overmaat van ramp: hij was nú naar haar toe.

 

‘Alsof jij iets voorstelt in bed’

Ik wist niet of ik in paniek moest raken of woedend moest zijn. Wat ik wel wist, was dat hij weg moest. Hij had me voor het leven getekend met zijn vreemdgaan; ik tolereerde hem geen seconde meer in onze nabijheid. Online regelde ik een opslagbox, en bestelde een verhuisbusje én een slotenmaker voor de volgende dag. Toen Huib in het holst van de nacht – ‘Derde helft, bier, taxi’ – bij me in bed kroop, ging ik bijna over mijn nek. ‘Ik weet dat je bij Sophie was’, zei ik. ‘Ik weet dus ook dat zíj herpes heeft.’ Huib – beschonken – keerde zich van me af, en zei: ‘Het is niet dat jij iets voorstelt in bed.’

Twaalf jaar relatie en tien jaar huwelijk. Twee prachtige kinderen. Ik pakte mijn dekens op, en vertrok naar de logeerkamer. Terwijl Huib sliep, verzamelde ik zijn belangrijkste spullen in sporttassen. Ik hield me slapende toen hij de volgende ochtend opstond en de kinderen klaar maakte voor school. Twee uur later reed het verhuisbusje voor.

 

Alimentatie

Nu, drie maanden later, zijn we in onderhandeling over het ouderschapsplan. Huib is ermee akkoord dat ik in ons huis blijf wonen. Hij verblijft bij een vriend, zegt hij, maar ik vermoed dat die vriend Sophie heet. Op zondagen haalt hij de kinderen op om iets leuks te doen. Wanneer hij ze ophaalt en weer thuisbrengt, wisselen we geen woord met elkaar. Ik weet niet hoe ik dat ooit nog moet kunnen. Sinds mijn ‘primo’ heb ik nog twee uitbraken gehad, steeds tijdens mijn menstruaties. Ik weet niet of ik ooit nog een man durf te vertrouwen. Wat ik wel zeker weet, is dat die opslagbox de beste beslissing is die ik ooit heb genomen, en dat de dinertjes met Sophie nu opgaan aan zijn alimentatie.”
 

Scheiden of blijven? Lees hier de tips van psycholoog Sandra van Scheijndel.

 

Dit was de laatste aflevering van de serie 'Scheiden of blijven'.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >