samenwonen

Je hebt je nieuwe liefde gevonden en jij en je kind trekken bij hem in. Of hij komt gezellig bij jullie wonen. Hoe zit dat dan met de hypotheek? Van wie is het huis als je gaat samenwonen maar waarvan je niet zelf de koper bent?

KEK MAMA SAMEN MET AEGON

 

More content below the advertising

Slim om te doen

Ook in deze situatie is het slim om dingen rondom het samenwonen te regelen, dit is namelijk niet uitgebreid geregeld in de wet. Eigenlijk is het vrij simpel: regel je niets, dan blijft het huis (en de schuld) op naam van de eigenaar. Ook bij trouwen zijn er dingen veranderd. Sinds dit jaar trouw je niet meer standaard in gemeenschap van goederen, maar in beperkte gemeenschap van goederen. Alles wat van jou was voordat jullie trouwen, blijft dan van jou en andersom. Soms een goed idee, maar vaak wil je het anders regelen, zeker als er kinderen bij betrokken zijn. Hier een handig overzicht van de verschillende situaties die voor kunnen komen.

Allebei een koophuis

Jullie hebben allebei nog een koophuis, willen die verkopen en samen een nieuw nest kopen. In de huidige markt kun je ervan uit gaan dat je huis vrij snel verkocht wordt en misschien wel met overwaarde. De overheid stimuleert dat je de overwaarde in je nieuwe huis stopt. Doe je dit keer twee, dan heb je een mooi startbedrag. Houden jullie na de verkoop van jullie huis een restschuld over? Laat je dan goed adviseren over de fiscale gevolgen bij de aankoop van een nieuwe woning.

Lees ook:
Verbouwen of verhuizen? De belangrijkste tips op een rij>

Je nieuwe liefde komt bij jou

Als je besluit om samen te gaan wonen in jouw koophuis en je verder niets op papier laat zetten, blijft alles dus van jou. Zowel het huis als de hypotheek. Mocht je komen te overlijden en is er geen testament met aangewezen erfgenamen, dan kan je partner geen aanspraak maken op het huis en wordt je kind de eigenaar. Mocht je dit niet willen dan kunnen jullie bijvoorbeeld een geregistreerd partnerschap of huwelijk onder gemeenschap van goederen aangaan. Als je niet wilt trouwen dan kun je ook het eigendom van de woning en de hypotheek omzetten naar jullie beiden. Dan koopt je partner zich eigenlijk bij jou in en gaat hij verplichtingen aan als het betalen van hypotheeklasten en de overdrachtsbelasting. Het is slim om je hierbij te laten adviseren over de fiscale gevolgen door een specialist.

Sta jij op het punt te gaan samenwonen met je nieuwe liefde? Kijk op de site van Aegon voor tips en advies

Meebetalen aan huis dat niet van jou is

Wanneer jij of je partner ervoor kiest geen mede-eigenaar te worden van het huis, is het misschien de vraag of je überhaupt wel mee moet betalen aan de woonlasten. Het is goed om in deze situatie na te denken over wie de hypotheek- en woonlasten op zich neemt. De partner die geen eigenaar is, heeft bij beëindiging van de relatie geen recht op de woning of waardestijging van de woning omdat je geen mede-eigenaar bent geworden. Ook niet als je wel aan de woonlasten hebt meebetaald. Je hebt op deze manier geen schuld, maar het levert je ook niets op als jullie (laten we het niet hopen) ooit weer uit elkaar gaan.

Lees ook:
Zo koop je je droomhuis in 7 stappen>

Het toch samen doen

Er is nog een optie. Je kunt namelijk afspraken maken over een investering die de een doet in de woning van de ander. Als je bijvoorbeeld een erfenis gebruikt voor de verbouwing van de woning van de ander, dan kun je - leg het vast in een contract - de tegenwaarde van de investering weer terugkrijgen als je later toch uit elkaar gaat.

 

Doe de checklist

Wat een romantische periode moet zijn, kan zo nogal wat regelwerk geven. Hoeveel is het huis waard waarin jullie gaan wonen, of kiezen jullie er toch voor om een nieuwe start te maken? En wat gebeurt er als de koek op is of als een van jullie overlijdt. De antwoorden op die én heel veel andere vragen vind je in deze checklist van Aegon. Geef aan wat jouw situatie is en ontvang per mail een download-link voor het stappenplan: superhandig.

 

man verslaafd aan seks
Beeld: Unsplash

Je moet maar een man hebben die als het even kan naar pornofilms kijkt. Elsa (41): ''Zelfs onze dochter heeft hem betrapt.''

“Tien jaar geleden klikte ik bij het internetten, waarin ik destijds nog niet zo bedreven was, per ongeluk op de button ‘geschiedenis’. Ik zag een rare tekst en belandde midden in een porno film. Gatver, ik was er totaal niet op bedacht.

More content below the advertising

Toen ik mijn man ernaar vroeg, ontkende hij boos dat hij naar porno keek. Zoiets deed hij niet. Het sloeg nergens op, hij was naast mij de enige die op die computer zat. Onze dochter was twee, onze zoon nog niet eens geboren. Ik vond het onbegrijpelijk dat hij loog. Ik zei dat hij het gewoon kon zeggen, dat het geen schande was maar dat ik er wel over wilde praten. Dat vond hij niet nodig, hij deed het gewoon niet, zei hij. Om dat te onderstrepen zette hij een filter tegen porno op de computer.

 

Seksverslaving

Inmiddels weet ik dat het makkelijker is alcoholisme toe te geven dan een seksverslaving. Bij seksverslaafden denk je aan rare, vieze mannen. Terwijl het de beste overkomt. Mijn leuke man bijvoorbeeld.

Zijn gedrag veranderde. Hij zat constant aan me, of eigenlijk, aan mijn ledematen: vooral mijn borsten en billen. Op een haast technische manier, er kwam geen gevoel bij kijken. Daar werd ik niet toeschietelijk van, ik ben geen ding. Maar als ik hem afwees, voelde ik me een trutje. Daardoor is er een tijd geweest dat ik mijn mans probleem aan mezelf weet. Je omgeving bevestigt je daarin. Toen we het onderwerp durfden aan te snijden bij een vriend, vroeg die meteen of mijn man in bed wel aan zijn trekken kwam.

 

Ontkenning en beloften

Twee jaar later verschenen er opnieuw heftige pornobeelden op mijn scherm. Toen ontdekte ik dat de filter makkelijk te omzeilen is voor mensen die handig zijn met computers. Mensen zoals mijn man. Maar hij ontkende weer. Vervolgens werd ik zelf ook enorm handig op internet, en vond allerlei bewijzen voor mijn niet-pluisgevoel. Toen ik zei dat de conclusie moest zijn dat onze vierjarige dochter regelmatig naar porno keek, bekende hij schoorvoetend dat hij had gelogen. Maar hij zou stoppen, zei hij. Dat geloofde ik, tot ik hem weer betrapte. Sindsdien wordt ons huwelijk gekenmerkt door een patroon van ontkenning en beloften.

 

Liefde van mijn leven

Mijn man verwijt me vaak dat ik hem niet vertrouw. En daar heeft hij gelijk in. Dat vind ik het pijnlijkste. Ik ben gevallen op een eerlijke vent met verantwoordelijkheidsgevoel. Daarom schaamt hij zich zo, denk ik. Ik heb hem altijd gezien als de liefde van mijn leven. Hij is aantrekkelijk, met zijn groene ogen en blonde krullen.

We ontmoetten elkaar in het buurtcafé. Hij vond mijn blauwe laarsjes zo leuk, zei hij later. En ik leek op zijn moeder, die stierf toen hij vijf was. Zij had ook een zorgzame uitstraling, zegt hij. Pornoverslaafden kiezen vaak partners die in de zorg werken, zoals ik.

Hij draaide lang om me heen, liep telkens zogenaamd toevallig langs als ik mijn hond uitliet. Ik liep steeds vaker hetzelfde rondje met die hond, die was dolblij dat hij zo vaak uit mocht. Het duurde lang voor hij me durfde te vragen of ik meeging naar de film. Toen was het meteen aan. Dat hij zo verlegen is, vind ik nu een geluk bij een ongeluk. Pornoverslaafden gaan vaak naar prostituees. Dat zou ik onverdraaglijk vinden, maar ik weet zeker dat mijn man dat niet durft, zomaar bij zo’n vrouw naar binnen stappen.

 

Zorgzaamheid

Zorgzaam is hij ook. Dat merkte ik toen onze eerste baby hele nachten huilde, waardoor ik instortte. Mijn man heeft ons er doorheen gesleept. Dat is een van de redenen dat ik hem niet in de steek laat. Hij troostte onze dochter ’s nachts, terwijl hij overdag werkte. Dat moet loodzwaar zijn geweest, maar hij klaagde nooit. Te weinig, weet ik nu.

Ik probeerde hem over te halen zijn hart te luchten, maar hij is geen prater. Bij hem thuis werden sinds de dood van zijn moeder ruzies nooit uitgepraat. Mijn schoonvader voedde zijn vier zoons keihard op. Hij gaf ze ongenadig op hun flikker, als hij boos was kon hij weken zwijgen.

Ik denk dat mijn man in het huiljaar van onze oudste is begonnen de verkeerde uitlaatklep te zoeken voor zijn spanningen. Omdat hij ze niet onder woorden kon brengen. Toen die pittige tijd was afgelopen en onze dochter een vrolijke peuter werd, ontspande hij niet; hij werd juist nog meer gespannen.

 

'Het probleem werd bij mij neergelegd'

Na de geboorte van onze zoon, die gelukkig geen huilbaby was, was mijn mans vroegere zorgzaamheid ver te zoeken. Hij kreeg een kort lontje. Als onze dochter zei: ‘Jij bent chagrijnig, papa’, riep hij woedend: ‘Ik ben niet chagrijnig!’, liep de deur uit en bleef uren weg. Toen ben ik hulp gaan zoeken.

Ik ontdekte al gauw dat je in de kou staat als partner van een verslaafde die zijn probleem ontkent. Bij verslavingszorg, dat betaald wordt door de verzekering, kun je alleen terecht als de verslaafde zich zelf aanmeldt. Anders ben je aangewezen op de plaatselijke GGZ, die meestal niet gespecialiseerd is. Mijn man wilde pertinent geen verslavingstherapie. Met relatietherapie bij de GGZ stemde hij uiteindelijk wel in. Tot mijn verbijstering legde onze – mannelijke – therapeut het probleem bij mij. Hij vroeg me waarom ik zo verkrampt deed over porno, en raadde me aan relaxter te doen, dan zou ons seksleven verbeteren en was het probleem opgelost.
 

Lees ook
Altijd zin in seks: 'Als ik niet klaarkom, kan ik niet slapen' >

 

Controleren

Ik pikte maar één ding mee van die therapeut: dat ik mijn man niet meer moest controleren. Hij is de enige die vat kan krijgen op zijn verslaving. Als ik niet gek wil worden moet ik het loslaten. Ik kan alleen eisen dat hij zijn hobby uitleeft op zijn iPad in plaats van onze pc.

We belandden in een soort gewapende vrede. Het keerpunt kwam toen onze negenjarige dochter op een onbewaakt moment pornobeelden zag op mijn mans iPad. Hij was altijd haar held geweest, en nu kelderde hij van een torenhoog voetstuk. Kinderen willen niets te maken hebben met het seksleven van hun ouders.

Ze voelde zich onveilig bij hem, trok naar mij toe, trapte scènes om niets. En ze ging haar vader controleren. Als hij maar naar de iPad keek, werd ze al onrustig. Ik was woedend en eiste van mijn man dat hij deze keer zonder smoesjes in behandeling ging. In eerste instantie stemde hij toe omdat hij het erg vond dat onze dochter zo overstuur was. Toen de gemoederen bedaard waren, krabbelde hij terug en stond ik weer alleen.

 

'Zoek hulp'

Ik werk aan dit interview mee omdat ik hoop dat anderen iets aan mijn verhaal hebben. Dan hebben mijn ervaringen van de afgelopen jaren nog enig nut gehad. Lotgenoten – bijna altijd vrouwen – wil ik zeggen: denk niet dat het aan jou ligt. Het is je mans probleem, niet het jouwe. Vrij niet met hem omdat je je schuldig voelt. Bescherm jezelf. Eis dat hij zorgt dat je kinderen en jijzelf nooit, maar dan ook nooit worden geconfronteerd met pornobeelden. Lees alles over pornoverslaving. Zoek gespecialiseerde hulp.

Ik chat vaak op de site KostbaarVaatwerk.nl, en ik praat met lotgenoten en deskundigen bij De Brug, een GGZ-instelling in Katwijk die een project voor partners van seksverslaafden heeft opgestart, omdat er verder nergens hulp is. Ik moet die gesprekken zelf betalen, al wordt een oogje dicht geknepen voor mensen die er echt geen geld voor hebben.

 

Gebrek aan verbondenheid

Het doet me inmiddels niet meer zoveel dat mijn man naar porno kijkt. Dat heb ik losgelaten. Ik lijd wel aan ons gebrek aan verbondenheid; omdat ik me eenzaam voel als we ’s avonds samen op de bank zitten. Ik probeer zijn goede eigenschappen in het oog te houden, de redenen waarom ik van hem houd, of hield. Zijn goede hart gaat schuil achter een zwarte wolk, maar af en toe piept er iets liefs achter vandaan. Hij heeft toegezegd dat hij over drie weken meegaat naar een gesprek bij De Brug. Daar klamp ik me aan vast.

 

'Ik weet niet hoelang ik dit nog volhoud'

Diep in mijn hart weet ik niet hoelang ik dit huwelijk nog volhoud. Hoe verschrikkelijk ik het idee van echtscheiding ook vind. Je geeft niet voor niets je jawoord, je bouwt samen zo veel op. Of het zou helpen als ik zou dreigen bij hem weg te gaan? Ik ben bang van niet. Hij is zo’n stijfkop dat hij zou zeggen: ‘Nou, dan ga je maar.’ Dat zou zijn vader ook gezegd hebben. Maar ik blijf geloven dat hij dat diep in zijn hart niet wil. Dat hij daarvoor te veel van me houdt. En ik van hem.”
 

Voor meer informatie: debrughelpt.nl
 

 

Dit artikel heeft eerder in Kek Mama gestaan.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

huwelijk-voelt-huisgenoten

Door de chaos van een gezin krijgt blogger Clint Edwards weleens het gevoel dat hij en zijn vrouw slechts 'huisgenoten' zijn. Op Scary Mommy legt hij uit waarom.

'Ik ben al een paar uur thuis van werk en ik heb mijn vrouw nog steeds geen kus gegeven', schrijft hij. 'Met drie kinderen verloopt het soms zo hectisch dat we niet eens aan een kus denken.'

More content below the advertising

 

'Schreeuwend om aandacht'

Vervolgens vertelt de blogger hoe een doorsnee avond eruitziet vanaf het moment dat hij thuiskomt van zijn werk. 'Mel is aan het koken terwijl er een peuter met een vieze luier aan haar been hangt, schreeuwend om aandacht. Aan tafel zitten onze twee oudste kinderen Tristan en Norah. Tristan wil Norah helpen met haar huiswerk, maar ze laat het niet toe: ze wil dat mama haar helpt. Ik leg mijn tas neer, verschoon onze peuter en terwijl ik de andere twee kinderen aanspreek op hun gedrag, gaat Mel verder met koken. Daarna gaan we met z'n allen aan tafel.'

 

'Een zakelijke relatie'

Vroeger hadden Clint en zijn vrouw zeeën van tijd voor elkaar, maar nu ze kinderen hebben is dat wel anders - die liefde en compassie is soms ver te zoeken. Clint: 'Het lijkt dan wel of we een zakelijke relatie hebben. Er is geen tijd om sentimenteel te doen en er zijn zelfs avonden dat we nauwelijks tegen elkaar praten.' Maar of hij dat erg vindt? Eigenlijk niet. Hij ziet het zelfs als iets positiefs: 'We zijn al voorbij het punt dat we elkaar om hulp moeten vrágen. We weten hoe we elkaar moeten helpen dus we grijpen al direct in.'

 

Lees ook
We hebben het overleefd: 'Vechten, dat is wat ik doe in relaties'

 

'Het is de realiteit'

De blogger kan begrijpen dat het voor buitenstaanders hierdoor kan lijken alsof de passie in hun relatie verdwenen is, maar hij deelt die mening niet. 'Het is de realiteit dat een huwelijk en het ouderschap geen sprookje is, maar dat betekent niet dat je de handdoek in de ring moet gooien. Neem af en toe gewoon een moment om te waarderen wat je hebt en om blij te zijn met je partner. Je hebt iemand gevonden die bereid is om samen een van de moeilijkste taken - het ouderschap - te delen. En dat is juist prachtig.'

 

On hold

Wanneer de blogger en zijn vrouw wel weer tijd hebben voor romantiek? Als de kinderen in bed liggen. 'Dan knuffelen we elkaar en geven we elkaar een kus. Tot we boven de vloer horen kraken en onze peuter uit bed horen komen. Dan staat het weer éven on hold...'

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >