Anke Laterveer is single moeder van Jakob (8) en Hannah (7). In Kek Mama schrijft ze uitgesproken over wat ze meemaakt.
Dik een jaar geleden schreef ik mijn eerste column voor Kek Mama. Trots vertelde ik er over mijn leven. Gelukkig gescheiden. Daten deed ik wel, maar niet om een nieuwe partner te vinden, laat staan een nieuwe vader voor Jakob en Hannah. ‘Mijn kinderen hebben al een heel leuke vader’, schreef ik.
En dat is zo, ze hebben een fantastische vader. De leukste die ik voor ze kan bedenken. Hij is attent, grappig en zorgzaam. En hij is, zo’n drie jaar na onze scheiding, opnieuw getrouwd. Met een geweldige vrouw. Hoewel hij mij heeft verloren, heeft hij zijn goede smaak gelukkig behouden. Ze is de stiefmoeder die iedere gescheiden vrouw wenst voor haar kinderen. Lief, ze praat met ze over alles en gaat shoppen met mijn dochter. En toch probeert ze nooit mijn plaats in te nemen. Ze is gewoon een extra mens dat voor ze zorgt en van ze houdt.
Lees ook
Column Anke: ‘Mijn kinderen hoeven geen nieuwe vader’ >
Voor mezelf moest ik daar een jaar geleden niet aan denken. ‘Blijft er een keer een vriendje logeren? Hartstikke gezellig, maar wel op voorwaarde dat hij ook gewoon weer weggaat’, schreef ik stoer. Wat ik niet schreef was dat dat eigenlijk over één specifek vriendje ging. Dat steeds vaker bleef slapen. En steeds minder vaak wegging.
‘Ik moet er niet aan denken te wachten tot ik kan douchen omdat hij nog op de wc zit, en plek in mijn kledingkast te maken voor zijn T-shirts’, stond er ook. Inmiddels zijn we een jaar verder. Ik kocht een nieuwe kast, omdat zijn shirts meer ruimte innamen dan een plankje. Regelmatig roep ik tegen een dichte badkamerdeur dat hij op moet schieten. Want hoewel we niet samenwonen, zijn we bijna altijd samen. In het begin als de kinderen bij hun vader waren, nu ook als ze bij mij zijn.
Dat maakt hem natuurlijk niet meteen hun opvoeder. Dat doe ik nog steeds zelf. Ik bepaal wat we wel en niet doen en ik ben eindverantwoordelijk. Ze vragen mij of ze wat mogen drinken of buiten spelen. Als er iemand tot de orde geroepen moet worden, is dat mijn taak en niet de zijne en ook het naar bed brengen doe ik altijd zelf. Even over de dag praten, voorlezen en zingen. Dan een kus en lekker slapen.
Steeds vaker vragen de kinderen na mijn laatste kus: “Komt Thomas ook nog even dag zeggen?” Want hij is dan wel niet hun vader, hij is wel hun Thomas. En zo hebben mijn kinderen vier jaar na de scheiding ineens geen twee mensen die voor ze zorgen en van ze houden, maar vier. Wat een weelde.
Dit artikel staat in Kek Mama 02-2018.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Verloskundige Loïs Witmond was onlangs te zien in de serie De verloskundigen. Daarin kregen kijkers een inkijkje in haar werk, dat ze nét even anders aanpakt. Geen afstandelijke spreekkamer en een strikte scheiding tussen werk en privé, maar persoonlijke begeleiding waarbij ze negen maanden lang naast een zwangere vrouw staat: “Ze noemen me weleens hun […]
Ilse maakt zich zorgen om het milieu en de toekomst van haar kinderen en probeert op haar eigen manier bij te dragen om milieuvervuiling tegen te gaan. Zo eten zij en haar gezin uitsluitend veganistisch, gaan ze niet op vliegvakanties en koopt ze het liefst tweedehands. En daar vindt haar omgeving nogal wat van.
Even snel de vriezer opentrekken voor iets lekkers bij het avondeten? Dan is het misschien verstandig om eerst te kijken wat er precies in je vriesvak ligt.
Een avond die Melissa De Lange waarschijnlijk liever snel vergeet. De moeder van acht kinderen belandde onlangs met twee van haar zoons op de spoedeisende hulp.
Sommige momenten maken je in één klap een stuk ouder, maar dan wel op de allerleukste manier. Jörgen Raymann krijgt er binnenkort in elk geval een nieuwe titel bij: opa.
