afkeer voor man na bevalling
Beeld: Pixabay

Een egoïstische kerel, die niks begreep van het vaderschap. Zo zag Katharine Chan haar man, nadat hun dochter net geboren was. Tot ze een flinke adempauze nam.

Terwijl haar man roerloos naar het wonder van hun nieuwe leven staarde, zocht Katharine wanhopig naar een gebruiksaanwijzing. Die vond ze, ware het bladzijde voor bladzijde, in de weken na haar bevalling. Maar tegelijkertijd vond ze nog iets anders. Een nieuw gevoel, dat steeds sterker werd: een donkere, grote afkeer van haar echtgenoot.

Dat gevoel stak vooral de kop op rond het tijdstip waarop hij doorgaans thuiskwam uit zijn werk, schrijft ze op ScaryMommy. ‘Elke minuut die hij te laat was, werd mijn afkeer sterker. En wanneer ik hem met onze dochter zag. Want dan werd mijn nieuwe rol als voedend, zorgzaam, onbaatzuchtig schepsel pas echt duidelijk. Zíjn lichaam veranderde niet voorgoed, met de komst van de baby. Hij hoefde de hormonale achtbaan, de pijn en verwerking niet door, dat mijn leven dus nu voorgoed in het teken van dit wezentje stond. Het enige wat híj hoefde te doen, was thuiskomen voor een versgekookte maaltijd en een schijnbaar goed lopend gezin.’

 

Frustratie

Katharine raakte gefrustreerd. Dat haar man de verschillende huiltjes van hun dochter niet kon onderscheiden. Niet aanvoelde wanneer hij de baby éven van haar moest overnemen zodat ze een seconde haar handen vrij had. ‘Hij ontdekte pas dagen later dat ze weer iets nieuws had geleerd, terwijl ik er al dagen bovenop zat. En hij leek alles gewoon zo móeilijk te vinden. Dus deed ik het maar gewoon zelf.’

Wilde Katharine dat hij hun dochter aandacht gaf, zat ‘ie op z’n telefoon. ‘Bloedirritant. Ik wilde gewoon dat hij mijn gedachten las, zodat hij precies wist wat hij moest doen.’ Een moeder kan de gedachten van haar baby immers toch ook min of meer lezen?

Terugkijkend op die periode, realiseert Katharine zich dat de afkeer die ze voelde voor haar man, zich in vele manieren openbaarde. Als woede. Ergernis. Soms uitte het zich ronduit als haat. En de hormonen raasden maar door haar lichaam.

‘Uiteindelijk vertelde ik hem over mijn angsten als moeder, en mijn schuldgevoel. Over het verdriet dat ik voelde en de boosheid. Alle dingen die mijn afkeer voor hem veroorzaakten. Hij moest gaan begrijpen wat ik elke dag doorstond als nieuwe moeder, en ik moest leren inzien waar híj doorheen ging.’

 

Controle

Toen hun dochter drie maanden oud was, vroeg ze haar man een maand vrij te nemen, zodat zij eerder weer aan het werk kon. ‘Want het punt was: al die tijd dat ik mezelf opnieuw probeerde uit te vinden als moeder, doorliep hij hetzelfde proces, maar in een veel lager tempo. Ik was nu eenmaal dag in, dag uit bezig met onze dochter. Een snelcursus moederschap. Ik kon diezelfde cursus onmogelijk van hem verwachten.’ Wat ze wel kon doen, was hem de mogelijkheid daartoe bieden.

‘Ik dacht: wat gebeurt er als ik hém eens de totale controle geef? En wat gebeurt er als ík die controle in de opvoeding altijd maar houd?’ Haar grootste nachtmerrie was eindigen met een man die geen klap uitvoerde en geen idee had wat zich afspeelde in het leven van zijn kind – simpelweg doordat zijn vrouw een controlfreak is en boos wordt om alles wat hij in haar ogen fout doet. ‘We moesten leren de controle te delen.’

 

Lees ook:
Opvoeden na de scheiding: ‘Loslaten, ik zoek er nog steeds een stoomcursus voor’ >

 

Loslaten

Dat lukte, en Katharine leerde meer, in dat proces. Loslaten, bijvoorbeeld. En dat betekende ook toekijken wanneer hij weer eens stond te hannesen met een luier. ‘Hij moest het namelijk zelf ontdekken. Ik was niet zijn lerares die de wijsheid in pacht had; voor mij was het ouderschap ook nieuw.’

Kort gezegd moest ze haar ego als ‘supermoeder’ laten varen, stelt Katharina. ‘Ik leerde zeggen: “Roep als je me nodig hebt”, in plaats van “Zo moet je dat doen”. Hoe zekerder hij daardoor werd in zijn vaderschap, hoe sterker ik mijn afkeer voor hem voelde afnemen. We werden steeds meer een team. We zullen best weleens dingen anders aanpakken, maar zo lang onze basisfilosofie over de opvoeding dezelfde is, geeft dat niet’, vindt Katharine. ‘Dat onze basiswaarden dezelfde zijn, is de hele reden dat ik ooit met hem trouwde.’

In die maand dat hij alleen thuis was met hun dochter gebeurde wat in de maanden daarvoor onmogelijk leek: Katharine werd opnieuw verliefd op haar man. ‘Hij bleek nog een verdomd goede vader ook.’ De band tussen vader en dochter is ijzersterk. ‘En: het enige wat ik daarvoor hoefde te doen, is even een adempauze nemen.’

 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

partnerruil op vakantie
Beeld: Getty

Wanneer Nienke (33) er achter komt dat haar man vreemd ging, probeert ze het nog door middel van een vakantie te redden. Alleen denkt Menno daar heel anders op bestemming over.

“Menno en ik zijn veel te hard van stapel gelopen. We werden verliefd en binnen vier maanden was ik zwanger. Onze dochter Alex werd geboren en Menno kon zijn geluk niet op. Hij liep trots achter de kinderwagen en liet iedereen foto’s zien van zijn hartenlapje. De gebroken nachten en luiers liet hij aan mij over. Menno is geen man voor een huisje-boompje-beestje bestaan. Hij wil vooral zijn eigen gang gaan.

 

Verdachte appjes

Er waren veel spanningen, zeker toen ik verdachte appjes ontdekte van Menno met een vrouwelijke collega. Dat hij zo van haar genoten had, en meer van dat soort ongein. Als een betrapt schooljongetje gaf hij na lang aandringen toe dat hij drie keer met haar naar bed was geweest. Of vaker, dat wist hij niet meer precies. Eigenlijk verbaasde het me niet, Menno is een onverbeterlijke flirt, maar natuurlijk deed het pijn.

 

Quality time

We besloten een weekje naar de Griekse zon te gaan. Quality time met z’n tweeën, uitrusten en ontdekken wat we ook alweer leuk vonden aan elkaar. Tijdens een boottocht ontmoetten we een ander Nederlands stel, Stefan en Karin. Van onze leeftijd, geen kinderen, echte levensgenieters die al veel van de wereld hadden gezien. We gingen met zijn vieren eten en borrelen. Heel gezellig en de karaffen wijn bleven komen.


Lees ook
Marleen zoende met een goede vriend in haar vakantievilla >

 

Partnerruil

Ik zag dat Menno een paar keer zijn hand op Karins knie legde en overdreven hard om haar grapjes lachte. Karin fluisterde dingen in zijn oor en gunde hem een blik in haar decolleté. Stefan sloeg een arm om mij heen. Het duurde even voordat het kwartje viel. Net op het moment dat ik dacht: het zal verdomme toch niet, sprak Menno mijn vermoedens uit. Zijn exacte woorden weet ik niet meer, maar het kwam erop neer dat we onze gezellige avond wel konden voorzetten op onze slaapkamer. Ik met Stefan, hij met Karin.

 

Ander huis

Het bloed steeg naar mijn wangen. De hufter. Ik stormde het terras af. Kon mij het schelen dat ze mij een preutse trut vonden. Stefan kwam me achterna. Hij begreep met de beste wil ter wereld niet wat hij verkeerd had gedaan. Partnerruil was toch geen vreemdgaan? Een maand later vond Menno een ander huis. Wat-ie tegenwoordig tussen de lakens uitspookt, is niet meer mijn probleem.”
 

 

Dit artikel staat in een Kek Mama Zomerboek en is al een keer eerder gepubliceerd.


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

hij weet van niks geen cent te makken
Beeld: Pixabay

Het is niet zo dat ze banken beroven of oude mannetjes oplichten, maar deze vrouwen lopen wel rond met een geheim voor hun man.

JOYCE (39) HEEFT EEN LATRELATIE MET DANIËL (35) EN IS MOEDER VAN KIRSTIN (8).

"Daniël denkt dat ik niet zo van restaurants houd en liever zelf kook. Vaak bij mij, soms bij hem.

Wat hij niet weet, is dat ik geen cent te makken heb. Voor het bedrag van een restaurantrekening doe ik twee weken boodschappen. Gelukkig kan ik van niks een lekkere maaltijd maken. Voor mijn onvolprezen roompasta, inclusief heldere bouillon vooraf en ijs toe, ben ik bij de Aldi niet meer dan zes euro kwijt. Maar dat vertel ik Daniël niet. Hij hoeft niet te weten in welke financiële puinhoop ik leef.

Ik kan het zelf niet eens bevatten. Ik, echt niet dom, met een goede baan op een verzekeringskantoor, zit in de schuldsanering. En dat doordat ik zo naïef was dat ik niet zag dat mijn man, inmiddels mijn ex, bizar hoge schulden maakte.
 

Torenhoge schulden

Roald is de vader van Kirstin, we zijn tien jaar samen geweest. Onze dochter was vijf toen ik de scheiding aanvroeg omdat het leek alsof we alleen nog maar ruzie hadden. Roald was geen avond thuis, zoop en we leefden van mijn salaris.

Pas toen we gingen scheiden hoorde ik van de schulden. Roald bleek een gokprobleem te hebben, had buiten mijn medeweten doorlopende kredieten aangevraagd en al maanden geen huur en vaste lasten meer betaald. Ontzettend stom dat ik daar niet op had gelet.

Omdat we in gemeenschap van goederen waren getrouwd, was ik voor de helft verantwoordelijk. De schuld was zestigduizend euro. Als ik echt de helft daarvan zou moeten ophoesten, zou ik de komende tien jaar nog aan het afbetalen zijn.
 

Schuldsanering

Vandaar dat ik nu in de schuldsanering zit. Dan neemt een bewindvoerder 36 maanden de schuld over en beheert je inkomsten en uitgaven. Je krijgt alleen een beetje geld om van te leven. Na drie jaar word je schuldenvrij verklaart. Dat klinkt als een cadeautje, maar het is afschuwelijk. Je leeft van een absoluut minimum en kunt niets. Zelfs Zeeman-panty's zijn een luxe. Gelukkig is Kirsten niet veel tekortgekomen, omdat ik wel de kinderbijslag mag houden.
 

Lees ook
Hij weet van niks: 'Hij denkt dat ik nog steeds aan het lijnen ben' >

 

Ander milieu

Sinds een paar maanden heb ik een relatie met Daniël. Ik heb hem niets verteld over mijn situatie, ik schaam me te diep. Ik kan weliswaar niets doen aan de schulden, maar ben wel stom en naïef geweest - dat is me aan te rekenen.

Bovendien komt Daniël uit een ander milieu. De enige geldzorgen die hij kent is of hij nu of over drie maanden die nieuwe Audi zal kopen. Ik wil hem niet wegjagen met mijn verhaal.
 

Schijn ophouden

Gelukkig vermoedt Daniël niets: ik heb een baan voor vier dagen en kan goed de schijn ophouden met mijn kleren, tassen en schoenen uit mijn vorige leven. Als hij komt zie ik er tiptop uit, ook al is het een jurkje van vijf jaar terug en is mijn dagcrème van de Lidl. Ik schep de Cien Q10-dagcrème letterlijk over in mijn oude Chanelpotje.

Gelukkig hoef ik nog maar vier maanden te bloeden. Dan word ik schuldenvrij verklaard. Tot die tijd houd ik de schijn op. Als ik een weekend bij Daniël ben, sta ik er ook op dat we thuis eten. Ik kan niet het risico nemen dat hij de rekening fiftyfifty wil verdelen.
 

Nog even

Mijn geldzorgen drukken elke dag op mijn schouders, maar bij Daniël is het leven goed. Wel voel ik me schuldig dat ik hem geen deelgenoot maak van mijn levensstijl, terwijl we verder zo close zijn.

Als hij echt van me houdt, moet hij dit natuurlijk ook accepteren. Ik weet niet wat er gebeurt als hij er alsnog achter komt. Wat als familie of vriendinnen er met hem over beginnen? Ik heb iedereen gevraagd niets te zeggen, maar ooit komt het waarschijnlijk uit. Het komt erop neer dat ik wil dat Daniël me ziet als de vrouw die ik ooit was: zelfstandig, ambitieus, zorgeloos. Nog even en ik kan haar weer zijn."
 

Dit verhaal is onderdeel van een interviewserie in een Kek Mama Liefdesboek.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >