Je houdt van ’m. Echt. Maar soms voelt het alsof je niet met een volwassen partner samenwoont, maar met een extra kind.
Lees verder onder de advertentie
“Heb je dát al gedaan?” “Wil je dit even zó doen?” “Je zou toch…?” Stop. 🚨 Volgens psycholoog dr. Candice Nicole Hargons is dit precies waar het misgaat in veel relaties mét kinderen: partners gaan elkaar opvoeden in plaats van samenwerken. En spoiler: dat is killing voor je intimiteit.
De parent trap: hoe je onbedoeld elkaars moeder wordt
We kennen ‘m allemaal: de mental load. Alles onthouden, plannen, regelen. En ja, die ligt vaak bij vrouwen. Maar uit onderzoek onder meer dan 1.000 koppels blijkt dat dit niet alleen vermoeiend is, het verandert ook hoe je naar elkaar kijkt.
Dr. Hargons noemt dit de parent trap: het moment waarop je partner niet meer als gelijke voelt, maar een project. Of erger: een extra kind. En dat voel je. Ook in de slaapkamer.
Gratis MOSZ leren tas
Abonneer voordelig en krijg een gratis MOSZ tas t.w.v. €119,95
Aangeboden door:
Wat gebeurt er als je partner zich ‘geparent’ voelt?
Als mannen het gevoel hebben dat hun partner hen controleert of corrigeert:
voelen ze zich minder zelfverzekerd
zijn ze 19 procent minder geïnteresseerd in seks
ervaren ze 24 procent meer seksuele spanning of onzekerheid
En de vrouwen? Die zijn in deze dynamiek 27 procent minder seksueel aangetrokken tot hun partner.
En als híj degene is die ‘opvoedt’?
Dan wordt het nog ongemakkelijker. Als mannen het gevoel hebben dat zij degene zijn die hun partner moeten sturen of managen, neemt hun emotionele én fysieke aantrekkingskracht af. Vrouwen geven in die situaties zelfs aan dat ze tijdens seks pijn ervaren of moeilijk tot een hoogtepunt komen.
Goed nieuws: je hoeft je relatie niet af te schrijven. Maar je moet wel aan de bak. Volgens dr. Hargons helpen deze drie shifts:
1. Stop met toezicht houden
Laat je partner dingen doen op zijn (of haar) manier. Ook als dat niet jouw manier is. Niet verbeteren. Niet zuchten. Niet ‘even overdoen’. Als je wil dat ze zich als capabele volwassene gedragen, moet je ze ook zo behandelen.
2. Own your adulthood
Voel je je behandeld als een kind? Check dan in bij jezelf en wees eerlijk: neem je ook écht je verantwoordelijkheid, of wacht je tot iemand je eraan herinnert?
3. Van project naar partner
Je partner is geen to-dolijst met benen. Zie elkaar weer als twee volwassenen die samen een leven runnen. Rommelig, chaotisch en soms onhandig, maar wel gelijkwaardig.
Verwacht geen wonderen (maar wel resultaat)
Deze dynamiek verander je niet in een week. De meeste koppels hebben maanden nodig om patronen te doorbreken en opnieuw afspraken te maken. Maar, zegt Hargons: the payoff is real. Meer verbinding. Meer aantrekkingskracht. En ja, ook betere seks.
En dat klinkt toch een stuk leuker dan nog een extra kind in huis. 😉
Opvoeden kan soms voelen als een strak schema: elke minuut gepland, elke prestatie en sociale interactie onder controle. Ouders die dit doen, bedoelen het vaak goed. Toch laat onderzoek zien dat strenge, autoritaire opvoeding diepgaande effecten kan hebben die lang doorwerken, zelfs in de volwassenheid. Je leest het hier.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Anita gaf haar dochter een naam met een prachtig verhaal. Jaren later staat ze voor een heel andere werkelijkheid: haar dochter wil zo snel mogelijk van die naam af.
Naomi (30) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (33). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (3). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare peuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram: @naomiappelman.
Wat begint als een luchtig uitje, verandert al snel in een rit vol rauwe eerlijkheid en kippenvelmomenten. In Vier handen op één buik deelt Nilay (18) haar verhaal, eentje dat schuurt, raakt en laat zien hoe dun de lijn soms is tussen overleven en opgeven.