Na weken van tranen en zelfmedelijden na de breuk is het tijd om je koffer te pakken en te vertrekken naar een beter oord voor een bloedordinaire fling met een lekker ding.
Lees verder onder de advertentie
Lucy (37), moeder van Stan (11):
“Het was bloedordinair maar o zo nodig. Een paar maanden nadat mijn ex het had uitgemaakt, vertrok ik met mijn zoon Stan en mijn beste vriendin en haar zoon naar Tenerife. Ik móést er even uit.
De hotelkamer induiken
De weken daarvoor had ik tranen met tuiten gehuild en zoals mijn vriendin steeds riep: daar werd ik niet knapper van. Mijn ex had me verlaten voor een hittepetit van 23 en ik zat vol zelfmedelijden. Maar hier, onder de Spaanse zon, wilde ik maar één ding: een lekkere vent. Het kon me bijna niet schelen wie. Het werd de enorm atletische poolboy. We hadden megaveel zitten flirten, want ik wilde – plat gezegd – gewoon weer een keer goed neuken.
“Ik wilde maar één ding: een lekkere vent”
Lees verder onder de advertentie
Terwijl mijn vriendin met de boys ging midgetgolfen, dook ik met deze Angelo mijn hotelkamer in. Hij was geweldig en ik voelde me superfijn na afloop. Heel kinderachtig: ik liet Stan een foto maken van mij, terwijl ik in een piepkleine bikini (dankzij mijn liefdesverdriet was ik acht kilo lichter) gearmd stond met Angelo. Mijn ex was altijd enorm jaloers geweest, uit wraak liet ik die foto via de telefoon van mijn zoon aan zijn vader sturen: ‘Mama & haar vakantielover’.”
In de glossy Kek Mama lees je de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts €29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.